2ο...λογία

ΑΠΟΨΗ

2009-01-14T11:01:00.000+02:00

«Τα λυπάμαι τα καημένα τα ζωάκια.»

Η παραπάνω φράση, όχι μόνο δεν δείχνει κατανόηση και συμπόνοια, αλλά αποδεικνύει την αδιαφορία των ανθρώπων. Με μια βόλτα μόνο έξω από το σπίτι σου βλέπεις πατημένες –στην κυριολεξία- γάτες από αμάξια, σκυλιά αποστεωμένα, αδέσποτα, μολυσμένα με τις πιο επικίνδυνες ασθένειες. Και όλα αυτά στην Ευρωπαϊκή και αναπτυγμένη, κατά τα άλλα, Ελλάδα, η οποία ανάμεσα σε πολλές χώρες θεωρείται φορέας πολιτισμού.

Δεν σου ζήτησε κανείς να αγαπάς, ούτε να φροντίζεις τα ζώα. Αρκεί μόνο να τα σέβεσαι, όπως ακριβώς σέβεσαι το περιβάλλον που ζεις. Αρκεί να μην κλωτσάς έναν σκύλο που βλέπεις στο δρόμο, να μην σκοτώνεις τα αθώα πουλιά, να κόβεις ταχύτητα με το μεταφορικό σου μέσο, όταν αντικρίζεις ένα ζώο στο δρόμο σου και να αφήσεις την φροντίδα και την θαλπωρή των έμβιων αυτών όντων στην ευθύνη των πιο «φιλόζωων» (σύμφωνα με τα ελληνικά πρότυπα) πολιτών.

Αλέξανδρος Κουτσογιάννης Γ4

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

2009-01-11T00:20:00.015+02:00

Η φωτογραφία είναι μια πολύ δημιουργική απασχόληση του ελεύθερου χρόνου, γιατί απαθανατίζει και κλείνει στην ψυχή μας στιγμές της ζωής μας, εικόνες που βλέπουμε, οι οποίες διαφορετικά θα περνούσαν και ίσως τις ξεχνούσαμε. Ειδικά η φύση μας εντυπωσιάζει με την ποικιλία της, τα χρώματά της, την ιδιομορφία της. Σε κάθε εποχή, αξίζει να την παρατηρείς και να την ανακαλύπτεις, καθώς έχει πολλά να σου προσφέρει. Παρακάτω ένα μικρό δείγμα για του λόγου το αληθές:

Κοκοζίδου Χριστίνα Γ3

Όνειρο στο κύμα

Ο μόνιμος γείτονας μας σε μια στιγμή απορίας

Μοναχικό λουλούδι

Επικίνδυνος κορμός

Μια γατούλα

Ο ερχομός του φθινοπώρου

Ένα κόκκινο μπουμπούκι

Άσπρα τριαντάφυλλα

Ερυθρός καρπός

Rainbow

2009-01-11T00:02:00.007+02:00

Move closer to me
I can make you anyone
I think you're ready to see
The gates of Babylon
Gates Of Babylon, Long Live Rock ‘N’ Roll

Οι Rainbow είναι ένα από τα μεγαλύτερα hard rock συγκροτήματα που έχουν υπάρξει. Είναι από τα πρώτα συγκροτήματα που έπαιξαν hard rock μουσική και έχουν επηρεάσει το στυλ πάρα πολλών σύγχρονων συγκροτημάτων της metal σκηνής.

Δημιουργήθηκαν το 1975 όταν ο κιθαρίστας των Deep Purple, Ritchie Blackmore, αποχώρησε από το συγκρότημα λόγω διαφωνιών, και θέλησε να φτιάξει το δικό του συγκρότημα, τους Rainbow. Μαζί με τα μέλη των Elf, τραγουδιστής των οποίων ήταν ο Ronnie James Dio, o Ritchie Blackmore ηχογράφησε το πρώτο album των Rainbow τον Αύγουστο του 1975, με όνομα Ritchie Blackmore's Rainbow. Στο album αυτό περιλαμβάνονται ιστορικά τραγούδια όπως το Catch The Rainbow, το The Temple Of The King, και το Man On The Silver Mountain. Το album αυτό βρέθηκε 11ο στα charts της Μεγάλης Βρετανίας και 30ο στα charts των Η.Π.Α. Μετά την έκδοση αυτού του album η σύνθεση των Rainbow άλλαξε.

Τα περισσότερα μέλη των Elf αποχώρησαν και το συγκρότημα πλέον αποτελούσαν ο Ritchie Blackmore (κιθάρα), ο Ronnie James Dio (φωνητικά), ο Cozy Powell (drums), ο Jimmy Bain (μπάσο) και o Tony Carey (πλήκτρα). Με αυτήν την σύνθεση οι Rainbow ηχογράφησαν το δεύτερο album τους τον Μάιο του 1976 με όνομα Rising. (7ο στα charts της Μεγάλης Βρετανίας και 40ο στα charts των Η.Π.Α.). Στο album αυτό η μουσική των Rainbow προσεγγίζει ακόμα περισσότερο το hard rock και το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ δυνατό album που περιλαμβάνει το κορυφαίο δημιούργημα των Rainbow, το κλασικό επικό αριστούργημα Stargazer. Στο τραγούδι αυτό είναι εμφανές το ταλέντο και το βάθος της μουσικής του κιθαρίστα Ritchie Blackmore, ο οποίος έχει γράψει την μουσική και τους στίχους μαζί με τον Ronnie James Dio. Με την ίδια σύνθεση οι Rainbow ηχογράφησαν τον Ιούλιο του 1977 το πρώτο live album με όνομα On Stage το οποίο αποδεικνύει την δημιουργικότητα και την δύναμη των Rainbow επί σκηνής. Σύντομα το συγκρότημα με λίγο διαφορετική σύνθεση άρχισε να δουλεύει πάνω στο καινούργιο album και τον Απρίλιο του 1978 το Long Live Rock 'N' Roll ήταν γεγονός. (7ο στα charts της Μεγάλης Βρετανίας και 89ο στα charts των Η.Π.Α.). Το τρίτο studio album των Rainbow κινείται στα ίδια περίπου επίπεδα με το Rising, αλλά από πολλούς θεωρείται το αποκορύφωμα της μουσικής πορείας των Rainbow (συμπεριλαμβανομένου του γράφοντα), αποτελώντας, μαζί με το Rising, δυο από τα πιο αξιοσημείωτα album της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Στο Long Live Rock 'N' Roll περιλαμβάνονται τραγούδια όπως το γρήγορο και εξαιρετικά δυνατό Kill The King, το ομώνυμο με το album τραγούδι σε ένα rock 'n' roll ρυθμό, το επικό και μαγευτικό Gates Of Babylon και η εξαιρετική μπαλάντα Rainbow Eyes, η οποία έχει μερικά στοιχεία blues. Μετά από αυτό το album από το συγκρότημα αποχώρησε ο τραγουδιστής Ronnie James Dio και με καινούργια πια σύνθεση το συγκρότημα συνέχισε να ηχογραφεί νέα album με πιο εμπορικό στυλ και μόνη εξέχουσα μορφή τον κιθαρίστα Ritchie Blackmore.

Τον Αύγουστο του 1979 κυκλοφορεί το Down To Earth, τον Φεβρουάριο του 1981 το Difficult To Cure, τον Απρίλιο του 1982 το Straight Between The Eyes και τέλος τον Αύγουστο του 1983 το Bent Out Of Shape. Τον Απρίλιο του 1984 οι Rainbow διαλύθηκαν και από τότε έχουν εκδώσει μόνο συλλογές με τα καλύτερα τραγούδια τους. Στα 9 χρόνια ύπαρξης των Rainbow (Μάιος 1975 - Απρίλιος 1984) το μόνο μέλος που παρέμεινε ήταν ο κιθαρίστας Ritchie Blackmore.

Το συγκρότημα άλλαξε συνολικά 3 τραγουδιστές, 4 drummers, 5 παίχτες πλήκτρων (αρμόνιο) και 5 μπασίστες. Από όλους αυτούς τους μουσικούς πραγματικά αξιοσημείωτοι και φοβερά ταλαντούχοι (σύμφωνα κυρίως με την γνώμη του γράφοντα) είναι ο κιθαρίστας Ritchie Blackmore, ο τραγουδιστής Ronnie James Dio και ο drummer Cozy Powell. Σήμερα ο Ritchie Blackmore είναι παντρεμένος με την Candice Night και μαζί έχουν το συγκρότημα Blackmore's Night. O Ritchie Blackmore πλέον παίζει μόνο κλασική κιθάρα και συνεπώς η μουσική των Blackmore's Night είναι πολύ πιο ήρεμη από αυτήν των Rainbow, αλλά επίσης πολύ καλή.

Οι Blackmore's Night έχουν ηχογραφήσει 3 album με καλύτερο το πρώτο, εν έτη 1998, με τίτλο Shadow Of The Moon, δεύτερο το Under A Violet Moon και τρίτο το Fires At Midnight.

O Ronnie James Dio από τον Οκτώβριο του 1982 έφτιαξε το δικό του συγκρότημα με όνομα DIO. Οι DIO υπάρχουν μέχρι σήμερα, έχουν πλούσια δισκογραφία και συνεχίζουν να ηχογραφούν καινούργια album, live album και συλλογές. Ασφαλώς όλα αυτά τα οφείλουν στην μουσική ιδιοφυΐα και την κρυστάλλινη φωνή του Ronnie James Dio, ταλέντα τα οποία πολλοί θα ζήλευαν.

Τέλος ο Cozy Powell συμμετείχε σε πολλά κορυφαία συγκροτήματα πλην των Rainbow, όπως οι Black Sabbath, οι Whitesnake και οι M.S.G., ακολούθησε όμως και solo καριέρα. Δυστυχώς, απεβίωσε στις 5/4/1998 ύστερα από αυτοκινητιστικό ατύχημα. Τα υπόλοιπα μέλη που συμμετείχαν στους Rainbow κατά καιρούς συνεχίζουν στην πλειοψηφία τους να έχουν ενεργή συμμετοχή στην παγκόσμια μουσική σκηνή.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ METALLICA

2009-01-10T23:53:00.006+02:00

“Take my hand, off to Never Never land….”

Enter Sandman, Black Album 1991

Οι Metallica είναι ένα Heavy Metal συγκρότημα από τις Η.Π.Α.. Ιδρύθηκαν τις 28 Οκτωβρίου του 1981. Με πωλήσεις 57 εκατομμυρίων άλμπουμ στις Η.Π.Α. , και 40 εκατομμύρια άλμπουμ εκτός των Η.Π.Α. το τελικό νούμερο των πωλήσεων φτάνει περίπου τα 100 εκατομμύρια δίσκους. Το συγκρότημα είναι ένα απ' τα πιο επιτυχημένα heavy metal συγκροτήματα στην ιστορία, ενώ γενικά κατατάσσεται 18ο, με βάση τις πωλήσεις, στην ως τώρα Αμερικάνικη μουσική ιστορία.

Αφού έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της Heavy Metal μουσικής, ειδικά της Thrash Metal, (οι Μetallica θεωρούνται οι επικεφαλής των "τεσσάρων μεγάλων" του Αμερικάνικου Thrash Metal, στους οποίους περιέχονται οι Megadeth, οι Slayer και οι Anthrax) στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το συγκρότημα απευθύνθηκε σε ένα πιο πλατύ κοινό από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και μετά, αλλάζοντας τη μουσική του νοοτροπία, στρεφόμενο προς πιο Rock ήχους. Επίσης θεωρήθηκαν πρωτοπόροι στο Speed Metal με την κυκλοφορία του παρθενικού τους άλμπουμ, του Kill 'em All.

Τα μέλη του συγκροτήματος στην επίσημη ίδρυσή του το 1981 ήταν οι Τζέιμς Χέτφιλντ (James Hetfield - η ρυθμική κιθάρα και η φωνή του συγκροτήματος), Λαρς Ούλριχ (Lars Ulrich - ο ντράμερ του συγκροτήματος), Ντέιβ Μαστέιν (Dave Mustaine - ο σόλο κιθαρίστας του συγκροτήματος και μετέπειτα ηγέτης των Megadeth) και ο Κλιφ Μπάρτον (Cliff Burton - ο μπασίστας του συγκροτήματος). Το 1983 τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος έδιωξαν τον Μαστέιν και στη θέση του πήραν τον Κερκ Χάμμετ (Kirk Hammet).
Ωστόσο, στις 27 Σεπτεμβρίου 1986, ο Μπάρτον σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα στη Σουηδία.. Ο σημερινός μπασίστας του συγκροτήματος είναι ο Ρόμπερτ Τρουχίγιο (Robert Trujillo).

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

Kill 'em All - 1983
Ride the Lightning - 1984
Master of Puppets - 1986
Garage Days Re-Visited - 1987
...And Justice for All - 1988
Metallica (Black Album) - 1991
Load - 1996

ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΙΘΟΥΣΑΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

2009-01-10T23:42:00.004+02:00

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

Την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου προσήλθε στο σχολείο μας ο Υπουργός Παιδείας κ. Στυλιανίδης και σε μια λαμπρή τελετή που διοργανώθηκε, θεμελίωσε το κλειστό γυμναστήριο και την αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, τα οποία σε ένα περίπου χρόνο θα ανήκουν στις υποδομές του σχολείου μας. Παραβρέθηκαν όλες οι αρχές του τόπου, ο δήμαρχος, ο νομάρχης, αξιωματικοί του Στρατού και της Αστυνομίας. Την εκδήλωση άνοιξε το καλωσόρισμα του Διευθυντή του Σχολείου μας, ενώ στη συνέχεια ακούσαμε τον Υπουργό Παιδείας να αναφέρεται στη σημασία του έργου τόσο για τους μαθητές του Σχολείου μας όσο και για όλους τους δημότες (Είπε επίσης ότι είχε τον Διευθυντή μας κ. Ιωαννίδη καθηγητή !!!).
Τρεις μέρες νωρίτερα επισκέφθηκε το Σχολείο μας ο Δήμαρχος Κομοτηνής κ. Κοτσάκης και μας έδωσε συνέντευξη, την οποία και σας παραθέτουμε:

ΜΑΘΗΤΕΣ: Σας ευχαριστούμε που ήρθατε. Θέλαμε να σας ρωτήσουμε ποιες είναι οι αρμοδιότητες του Δήμου σχετικά με τις σχολικές υποδομές; ΚΟΤΣΑΚΗΣ : Ο Δήμος συντηρεί τις σχολικές υποδομές, ο κύριος φορέας που ανεγείρει σχολεία είναι η Νομαρχία με χρηματοδότηση του Υπουργείου Παιδείας. Από τη στιγμή που ανεγερθεί ένα κτίριο, μετά περνάει στην αρμοδιότητα του Δήμου, ο οποίος το συντηρεί. Ορισμένες φορές, όμως, μας έρχονται έκτακτα κονδύλια, μας χρηματοδοτεί ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων (Ο.Σ.Κ), για να κάνουμε ορισμένες παρεμβάσεις άμεσες και επείγουσες, όπως στέγες και χώροι υγιεινής. (Σλλλουρπ… μια γουλιά καφέ από τον Δήμαρχο)

ΜΑΘΗΤΕΣ: Όσον αφορά το καινούργιο έργο, τι θα περιλαμβάνει; ΚΟΤΣΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, αυτό είναι ένα παλαιό αίτημα των καθηγητών και του κ. Διευθυντή, να φτιάξουμε ένα νέο γυμναστήριο. Η έλλειψή του ήταν εμφανής. Σχεδόν όλα τα Λύκεια έχουνε κλειστούς χώρους, μόνο το δικό σας δεν είχε, οπότε με την πρώτη ευκαιρία το πρότεινα στον Υπουργό, ο Ο.Σ.Κ το χρηματοδότησε και με πολύ γρήγορες διαδικασίες ξεκίνησε. Θα περιλαμβάνει μια μεγάλη αίθουσα μπάσκετ, βόλεϋ και μια κερκίδα 450 θέσεων, αν δεν κάνω λάθος. Και φυσικά με βοηθητικούς χώρους, αποδυτήρια, γραφεία, ντουζ, χώρους για ΑΜΕΑ (Άτομα Με Ειδικές Ανάγκες), οπότε θα το χρησιμοποιείτε και για γυμναστική και για παραστάσεις, αφού πρώτα στρώσετε ένα ειδικό υλικό. Πιστεύω ότι είναι απαραίτητη η χρήση κλειστών χώρων και από τους μαθητές και από αθλητικούς συλλόγους το απόγευμα, όταν το σχολείο δεν λειτουργεί.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Σε πόσο χρόνο θα περατωθεί το έργο; ΚΟΤΣΑΚΗΣ: Πιστεύω ότι σε ένα χρόνο θα είναι έτοιμο. Ο Ο.Σ.Κ είναι γενικά γρήγορος στις εργασίες που κάνει. Δεν ξέρω μόνο αν θα έχουμε κάποιες καθυστερήσεις λόγω αδειοδοτήσεων. Αν δεν έχουμε κάποιο ιδιαίτερο κώλυμα, η καινούργια χρονιά θα σας βρει στο νέο γυμναστήριο, που θα είναι πολύ όμορφο. Είναι μια καινούργια γενιά γυμναστηρίων που κάνει ο Ο.Σ.Κ.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Εμάς δεν θα μας βρει, θα βρει τους επόμενους… ΚΟΤΣΑΚΗΣ: Τρίτη Λυκείου είστε; Εύχομαι καλή επιτυχία στις εξετάσεις. Κι ο γιος μου τέλειωσε αυτό το σχολείο και ξέρω τι σημαίνει η τελευταία χρονιά… Θα το χάσετε; Δεν πειράζει, θα το προλάβουν και οι νεότεροι. Θα μπορείτε να παίζετε μπάσκετ του χρόνου ως δημότες, αφού άλλωστε θα είστε και ακαδημαϊκοί πολίτες.

ΜΑΘΗΤΕΣ : Και από το Γυμνάσιο όταν φύγαμε και εκεί έγινε γυμναστήριο… ΚΟΤΣΑΚΗΣ: Από το Τέταρτο φύγατε;

ΜΑΘΗΤΕΣ: Ναι. ΚΟΤΣΑΚΗΣ : Και εκεί το έργο τελειώνει, κοστίζει περίπου 1.000.000 ευρώ, του σχολείου σας, φυσικά, θα κοστίσει 2.100.000, θα είναι πολύ πιο μεγάλο. Το γυμναστήριο του 4ου θέλει ξύλινα δάπεδα και θα δοθεί φέτος σε χρήση.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Όσο για την ηχορύπανση; Ορισμένες αίθουσες είναι πολύ κοντά… ΚΟΤΣΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, δεν ηχορυπαίνουν όλες οι εργασίες, ορισμένες εργασίες θα σας δημιουργήσουν πρόβλημα. Θα κάνετε υπομονή, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Ούτως ή άλλως και μια οικοδομή να χτιζόταν δίπλα, θα υπήρχε πρόβλημα. Αφού τα σχολεία βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό, η ηχορύπανση θα υπαρχει. Ειδικά τώρα που είναι κάτι πολύ σπουδαίο για το σχολείο σας, θα κάνετε υπομονή. Δεν γίνεται και διαφορετικά, δεν γίνεται οι εργασίες να γίνονται σε διαφορετικές ώρες.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Και κάτι τελευταίο. Έχουμε μια βιβλιοθήκη που δεν την χρησιμοποιούμε ως βιβλιοθήκη, αλλά ως αίθουσα… Θα θέλαμε τη γνώμη σας τι λύσεις μπορούμε να βρούμε. ΚΟΤΣΑΚΗΣ: Αυτό λέγαμε με τον κ. Διευθυντή… Τώρα που θα’ ρθει εδώ ο Υπουργός για τη θεμελίωση μπορούμε να ζητήσουμε κάποια επέκταση αιθουσών. Γενικά, το πρόβλημα των σχολικών υποδομών είναι αρκετά σημαντικό. Πάντως, θα ήθελα να σας πω ότι σε σχέση με μεγάλες πόλεις εμείς είμαστε πολύ καλύτερα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είμαστε τέλεια. Αυτό που προγραμματίζουμε, όμως ως Δήμος, είναι η ανέγερση ενός καινούργιου Λυκείου στην ανατολική πλευρά της πόλης, μια και έχουν συγκεντρωθεί όλα τα Λύκεια απ’ αυτήν την πλευρά, δημιουργώντας πρόβλημα κυκλοφοριακό, ιδίως το πρωί. Και το καλύτερο θα είναι αντί να δημιουργούνται αίθουσες σε υπάρχουσες δομές να δημιουργήσουμε καινούργιο σχολείο. Γιατί δεν μπορούμε συνέχεια να μεγαλώνουμε κάθε σχολείο. Άλλωστε το σχολείο, θέλει ένα ανάλογο μέγεθος. Βέβαια, περιμένουμε την έγκριση του γενικού πολεοδομικού σχεδίου, που θα μας δώσει τη δυνατότητα να χτίσουμε ένα σχολείο από την ανατολική πλευρά της πόλης και θαρρώ ότι αυτή είναι η καλύτερη λύση για το πρόβλημα των αιθουσών και το πρόβλημα του υπερπληθυσμού μέσα στις αίθουσες. Να φανταστείτε ότι όταν εμείς πηγαίναμε στο Γυμνάσιο κάναμε σε υπόγεια, σε ρετιρέ…Το πρόβλημα των υποδομών ήταν τότε πιο έντονο, τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι δεν πρέπει πάντα να προσπαθούμε για το καλύτερο

ΜΑΘΗΤΕΣ: Αυτά θέλαμε να σας ρωτήσουμε κ. Δήμαρχε Δεν ξέρουμε αν θέλετε να προσθέσετε κάτι… ΚΟΤΣΑΚΗΣ: Να σας ευχηθώ και πάλι καλή επιτυχία στις εξετάσεις, να προσπαθείτε συνέχεια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μια αποτυχία θα σας κάνει να βάψετε μαύρα. Είστε νέοι, η ζωή τώρα αρχίζει για σας, στη ζωή σας θα έχετε πολλές αποτυχίες, δυσκολίες, αυτό δε σημαίνει ότι κάθε φορά θα απογοητεύεστε. Από τις αποτυχίες μαθαίνουμε, αρκεί οι αποτυχίες να μας διδάσκουν, για να μην τις ξανακάνουμε. Θα έχετε πολλές ευκαιρίες στη ζωή σας, αρκεί να είστε συγκεντρωμένοι και να έχετε ένα σκοπό στη ζωή σας. Και να ευχηθώ και καλή επιτυχία και στην εφημερίδα σας!

ΜΑΘΗΤΕΣ: Ευχαριστούμε πολύ! ΚΟΤΣΑΚΗΣ: Κι εγώ να σας ευχαριστήσω. Ήταν ευκαιρία να ξεφύγω κι εγώ λίγο από τον Δήμο και να’ ρθω δίπλα σε νέα παιδιά που έχουνε όρεξη για δουλειά και εμείς αναβαπτιζόμαστε όταν φεύγουμε από την καθημερινότητα και ερχόμαστε σε επαφή με νέα παιδιά που έχουν όρεξη να κάνουν νέα πράγματα.

Ν. Παχούμης, Β. Νικηφορίδης, Χρ. Μπαμπατσίδου, Χρ. Κυριάκου, Κ. Κουσίδου, Ι. Καλφοπούλου, Ν. Μολλάς

ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

2009-01-08T13:09:00.011+02:00

Όπως κάθε χρόνο, γιορτάζονται με κάθε επισημότητα οι εθνικές μας εορτές των οποίων την διοργάνωση αναλαμβάνουν μαθητές μαζί με ορισμένους καθηγητές. Στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου το πρόγραμμα που παρακολούθησε το κοινό περιλάμβανε: την βράβευση των μαθητών από τον Διευθυντή ο οποίος τους απένειμε τα αριστεία για την αξιέπαινη απόδοση τους κατά την διάρκεια ολόκληρης της σχολικής χρονιάς, έτσι κατά κάποιον τρόπο ανταμειφθήκαν οι κόποι τους.
Επίσης παρακολουθήσαμε μια θεατρική παράσταση με θέμα τον πόλεμο του ΄40 η οποία μας απεικόνιζε οικογενειακές στιγμές, καθώς και την άφιξη ενός πατέρα από τον πόλεμο του ’40 και τέλος η εμπλοκή ενός Γερμανού και ο θάνατος κάποιου συμμάχου. Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του εθνικού μας εορτασμού με υπεύθυνη καθηγήτρια την κ.Τάγια. Τη γιορτή συνόδευε χορωδία που τραγούδησε τραγούδια, όπως τα εξής: «Παιδιά της Ελλάδος», «Βάζει ο Ντούτσε την στολή του» και οι «Κορυφές της Πίνδου» με υπεύθυνη Καθηγήτρια την κ. Μαυρίδου.
Κατά την διάρκεια της εθνικής μας εορτής προέκυψαν κάποια προβλήματα με τον ήχο, καθώς δεν υπήρχε ειδική ηχητική εγκατάσταση, ώστε να αποδίδονται όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά τα λόγια των παιδιών που συμμετείχαν στην θεατρική παράσταση και να ακούγονται οι φωνές των μαθητών που βρισκόταν στην χορωδία. Επομένως «πήγαν στράφι» οι επίπονες προσπάθειες που κατέβαλαν τα παιδιά, για να αποστηθίσουν τα λόγια τους και οι πρόβες των μαθητών της χορωδίας. Εκτός αυτού υπήρχαν και παράπονα από την πλευρά των θεατών που δεν είχαν την δυνατότητα να απολαύσουν αυτό το θέαμα.

Η δεύτερη γιορτή που διοργανώθηκε στο σχολείο μας στις 17 Νοεμβρίου, αφορούσε στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Το πρόγραμμα αυτής της γιορτής περιλάμβανε: ένα οπτικοακουστικό θέαμα με παρουσίαση διαφανειών, καθώς και αφηγήσεις των γεγονότων της εξέγερσης που διάβασαν μαθητές. Υπεύθυνοι καθηγητές αυτής της γιορτής και ιδιαιτέρως της χορωδίας ήταν η κ. Ευκλείδου και ο κ. Σταυρίδης, που ανέλαβαν να την προετοιμάσουν με κάθε υπευθυνότητα για να έχουν το αναμενόμενο άριστο αποτέλεσμα!!!
Κάποια από τα τραγούδια τα οποία τραγούδησαν οι μαθητές της χορωδίας ήταν: « Ο Αρχηγός », «Η Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» και το «Πάμε κι εμείς», τραγούδια τα οποία άρεσαν πάρα πολύ στο κοινό, καθώς χειροκρότησαν πάρα πολύ θερμά και μας έδωσαν τα συγχαρητήρια τους. Ακόμη και μετά την γιορτή εκδήλωσαν τον ενθουσιασμό και την ευχαρίστηση τους που παρακολούθησαν αυτήν την ωραία γιορτή. Κατά την διάρκεια της επετείου του Πολυτεχνείου δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα αφού υπήρχε προσθήκη ηχητικής εγκατάστασης και οι θεατές απέσπασαν την καλύτερη των εντυπώσεων από την χορωδία. Και έτσι τέλειωσε αυτή η υπέροχη γιορτή!!!

Ιωάννα Καλφοπούλου

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

2008-03-31T09:30:00.006+03:00

Ποιες είναι λοιπόν οι ευεργετικές δράσεις μιας συστηματικής σωματικής εξάσκησης;

• Η συστηματική σωματική εξάσκηση μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη, ψηλής πίεσης και καρδιακών παθήσεων
• Βοηθά στην μείωση της ψηλής αρτηριακής πίεσης σ' αυτούς που έχουν ήδη εκδηλώσει υπέρταση
• Βελτιώνει και υποβοηθά την ψυχολογική κατάσταση, καλυτερεύει την ψυχική διάθεση, μειώνει το άγχος, την ένταση και την κατάθλιψη
• Βοηθά στο να δημιουργήσουμε και να διατηρήσουμε υγιή οστά, μυς και αρθρώσεις
• Βοηθά στο να διατηρούμε ένα φυσιολογικό για το ύψος μας βάρος και μειώνει το λίπος του σώματος
• Στους ηλικιωμένους βοηθά στην ανακούφιση από το πρήξιμο των αρθρώσεων και βελτιώνει την κινητικότητα και την ευκαμψία

Η ΑΣΚΗΣΗ ΜΕ ΤΑ ΒΑΡΗ

Στις ασκήσεις με τα βάρη ο αντικειμενικός σκοπός είναι η μυϊκή αύξηση.
Όπως είδαμε, για να αναρρώσει μια μυϊκή ομάδα πρέπει να τραφεί και να ξεκουραστεί για 72 ώρες και όχι λιγότερο, γιατί θα οδηγηθούμε σε υπερκόπωση. Αυτό σημαίνει πως όταν σχεδιάζουμε το πρόγραμμά μας εκγύμνασης θα πρέπει να προσέχουμε να γυμνάζουμε την ίδια μυϊκή ομάδα σε χρονικές αποστάσεις τουλάχιστον τριών ημερών.
Επομένως, αν θέλω να γυμνάζομαι τέσσερις φορές την εβδομάδα, τότε θα χωρίσω τις μυϊκές ομάδες του σώματός μου σε δύο μέρη Α και Β. Την πρώτη μέρα γυμνάζω τις Α, τη δεύτερη τις Β, την τρίτη δεν γυμνάζομαι, την τέταρτη γυμνάζω πάλι τις Α, την πέμπτη πάλι τις Β και την έκτη και έβδομη δεν γυμνάζομαι. Αυτό θα είναι το εβδομαδιαίο πρόγραμμά μου. Είναι φανερό ότι μεταξύ δύο διαδοχικών ασκήσεων των ίδιων μυϊκών ομάδων παρεμβάλλονται τρεις πλήρεις ημέρες.
Αν μπορώ να γυμνάζομαι έξι φορές την εβδομάδα, τότε θα χωρίσω τις μυϊκές ομάδες του σώματός μου σε τρεις ομάδες Α, Β, Γ και θα γυμνάζω την κάθε μια κάθε τρεις ημέρες με μια ημέρα ξεκούραση την εβδομάδα.

Η ΑΕΡΟΒΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ

Αντιπροσωπευτικό όργανο για αεροβική άσκηση είναι ο ηλεκτρικός διάδρομος. Κατά την άσκηση πάνω στον διάδρομο ο στόχος μας είναι η καλή φυσική μας κατάσταση μαζί με 1) την εκγύμναση της καρδιάς και 2) το αδυνάτισμα.

1) Η Εκγύμναση της Καρδιάς:
Για να έχουμε θετικά αποτελέσματα στην εκγύμναση της καρδιάς πρέπει να κρατάμε τους παλμούς της πάνω από ένα όριο-στόχο για περισσότερο από είκοσι λεπτά και για 4-5 φορές άσκησης την εβδομάδα. Το όριο-στόχος είναι πάντα ένα ποσοστό του μεγίστου Μ των καρδιακών παλμών για την ηλικία μας Η. Το μέγιστο αυτό Μ για την ηλικία μας Η (σε χρόνια) είναι το Μ = 220 – Η. Επομένως για ένα γυμναζόμενο 50 χρόνων το μέγιστο αυτό είναι Μ = 220 - 50 = 170 και το 65% του μεγίστου του είναι 65% x Μ = 65% x (220 – 50) = 110 παλμοί το λεπτό.

Χατζησταματίου Χρήστος

ΈΚΘΕΤΟ ΣΚΥΛΑΚΙ

2008-03-31T09:22:00.002+03:00

Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου, πηγαίνοντας το πρωί στο σχολείο, ένα «κλαψιάρικο» γαύγισμα μας έκανε να σταματήσουμε και να κοιτάξουμε προς ένα μεγάλο κουτί που ήταν πεταμένο, λίγο πριν από την είσοδο του σχολείου. Αρχικά δειλιάσαμε, στη συνέχεια όμως σκύψαμε για να διαπιστώσουμε τι ακριβώς έκρυβε μέσα του το κουτί.

Ένα κουταβάκι λίγων εβδομάδων μας παρατηρούσε μ’ ένα παρακλητικό βλέμμα. Δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να το πάρουμε μαζί μας ( ναι, στο σχολείο). Ευτυχώς, το κουδούνι άργησε να χτυπήσει και έτσι προλάβαμε να του φέρουμε λίγο γάλα και ψωμάκι. Τις ώρες των «μαθημάτων» καθόμασταν μαζί του με βάρδιες, ώσπου τελικά σχολάσαμε. Τότε ήταν που έπρεπε να αποφασίσουμε τι θα κάναμε με το κουτάβι. Δυστυχώς, κανείς δε θα μπορούσε να το κρατήσει σπίτι του, για ευνόητους λόγους. Τελικά, με τη βοήθεια του τηλεφωνικού καταλόγου, εντοπίσαμε μια οργάνωση πρόθυμη να «υιοθετήσει» την Arja- έτσι ονομάσαμε το κουταβάκι- φτάνει μόνο να την κρατούσαμε μέχρι το βράδυ, που θα έρχονταν να την πάρουν.

Ευτυχώς για την Arja, τα πράγματα εξελίχθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τι γίνεται όμως με τα εκατοντάδες- για να μην πω χιλιάδες- αδέσποτα και, το χειρότερο «πεταμένα» στους δρόμους σκυλιά και γάτες; Είναι ντροπή να ζούμε στον 21ο αιώνα, να έχουμε όσα στερήθηκαν και για όσα πέθαναν άνθρωποι από τις προηγούμενες γενιές και παρόλα αυτά να μην έχουμε λίγη ανθρωπιά μέσα μας! Δε λέω, καλό και το «διακοσμητικό» σκυλάκι (βλ. τσιουάουα) ωστόσο όμως, αν έχουμε τη δυνατότητα να παρέχουμε τα βασικά σε ένα ζώο γιατί να μην υιοθετήσουμε ένα, αν όχι από το δρόμο, από φιλοζωικές οργανώσεις. Γιατί, είναι απλώς τραγικό το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αγοράζουν-επίσης τραγικό το ότι τα ζώα πωλούνται και αγοράζονται(!)- ένα ζώο και μόλις το βαρεθούν (!) το πετάνε κυριολεκτικά στο δρόμο.

Ας μη γίνουμε, λοιπόν, συνένοχοι σε αυτό το φαινόμενο κι ας κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για τη διευκόλυνση των ζώων. Εξάλλου, αυτό ωφελεί κι εμάς. Είναι γεγονός πως η συμβίωση με τα ζώα όχι μόνο ομορφαίνει τη ζωή μας αλλά, είναι και φάρμακο της ψυχής.

Κ.Μ.

Αίγυπτος θα πει «Ιθάκη»

2008-03-28T09:51:00.002+02:00

Όταν κανείς εγκαταλείψει, έστω και για λίγο, τις φόρμες και τα καλούπια της περιοριστικής του καθημερινότητας, συγκλονίζεται από τα αλλεπάλληλα κύματα ιδεών, εικόνων, ήχων και αισθήσεων κάθε λογής που τρέχουν να τον αγκαλιάσουν. Αυτό ακριβώς, αλλά στον υπέρτατο βαθμό, συνέβη και σ’ εμένα όταν, αφήνοντας πίσω μου τη δεδομένη πραγματικότητα της Ελλάδας, ταξίδεψα στη μυθική Αίγυπτο. Μυθική, γιατί στη φαντασία μου η Αίγυπτος ήταν πάντοτε ένας μύθος, που τον συναντούσα που και που σε κανένα βιβλίο Ιστορίας ή σε κανένα ντοκιμαντέρ. Όμως, κάποτε έρχεται η ώρα της απομυθοποίησης και τότε, είναι σα να γκρεμίζεται ένας ολόκληρος κόσμος και στη θέση του να ορθώνεται ένας εντελώς καινούριος.

Η Αίγυπτος θα περίμενε κανείς πως είναι μία χώρα εσωστρεφής, κλεισμένη στον εαυτό της, όπως άλλωστε και κάθε ισλαμική χώρα. Όμως, διαπιστώνει με έκπληξη κανείς πως αυτό που αναζητούν περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο οι άνθρωποι εκεί είναι η επικοινωνία. Αυτό μαρτυρούν οι πολυάριθμες δορυφορικές κεραίες στις ταράτσες και τα μπαλκόνια όλων των σπιτιών, που στην πλειοψηφία τους είναι ασοβάτιστα και ημιτελή. Αν και φτωχοί, οι ένοικοι αυτών των άθλιων σπιτιών, των στοιβαγμένων σε τεράστιες πολυκατοικίες ή των διάσπαρτων στα όρια των πόλεων με την έρημο, δεν μπορούν να αισθάνονται την ανάσα της εξουσίας πάνω τους και μέσω των ελάχιστων κρατικών καναλιών, που επιτρέπεται μόνο να εκπέμπονται στην Αίγυπτο.

Οι κάτοικοι είναι κυρίως αγρότες, άνθρωποι χαροκαμένοι, που ολόκληρη τη ζωή τους παλεύουν με τον ήλιο, τη ζέστη και τις απαξιωτικές συνθήκες δουλειάς. Ένιωσα αφάνταστη ντροπή τη στιγμή, που έπιασα τον εαυτό μου να χαζεύει αμέριμνα μέσα από τη δροσιά και την άνεση του μικρού λεωφορείου που μας μετέφερε, τους Ανθρώπους με τις άσπρες κελεμπίες, που καλλιεργούσαν τα μικρά τους χωράφια με τα ίδια τους τα χέρια μέσα στο καμίνι του μεσημεριού. Κι όλος αυτός ο μόχθος χαμένος, γιατί όπως μας πληροφόρησε ο ξεναγός, οι τιμές πώλησης των αγροτικών προϊόντων είναι εξευτελιστικά μικρές. Σκέτη εκμετάλλευση…

Οι Αιγύπτιοι, όμως, είναι ένας λαός ιδιαίτερα ανθρώπινος, φιλικός και προσπελάσιμος. Άνθρωποι που προχωρούν στο δρόμο και χαιρετιούνται με θερμές αγκαλιές και φιλιά, με ζωηρά μάτια και ενέργεια, γυναίκες και κοπέλες που στέκονται για λίγο και συζητούν, πατεράδες που κρατούν από το χέρι τα παιδιά τους και τα πάνε βόλτα. Ο δρόμος και η αγορά σφύζουν από ζωή και ενεργητικότητα, από ειλικρίνεια και αγαθότητα. Κανείς δεν προσποιείται ότι είναι κάτι άλλο, ότι νιώθει κάτι διαφορετικό από αυτό που δείχνει. Όλα φαίνονται τόσο καθαρά και απλά.

Ακόμα θυμάμαι πόσο απλά με πλησίασε ένα παιδάκι, καθώς προσπαθούσα να απαθανατίσω όλη αυτή την ενεργητικότητα του Καΐρου με τη φωτογραφική μου μηχανή, και μου πόζαρε για μια φωτογραφία. Ίσως να του έκανε εντύπωση η φωτογραφική μηχανή, ίσως να μην είχε την ευκαιρία πολλές φορές στη ζωή του να βγει φωτογραφία, γιατί φαινόταν πως ήταν κι εκείνο ένοικος ενός από τα άθλια εκείνα σπίτια. Δεν μπόρεσα, όμως, να το ρωτήσω τίποτα. Δεν καταλάβαινε αγγλικά και οι αριθμοί, που μόνο κατάφερα να μάθω στα αραβικά, προς μεγάλη μου έκπληξη δε μπορούσαν να με βοηθήσουν σε αυτή την περίπτωση.

Παρ’ όλα αυτά, σε κάθε βήμα που έκανα αισθανόμουν και πιο έντονο τον αναστεναγμό αυτών των ανθρώπων, κι ας μην καταλάβαινα τη γλώσσα τους. Ως τότε ήξερα πως οι άνθρωποι αγωνίζονται για καλύτερο μισθό, αποτελεσματικότερη εκπαίδευση, πιο οργανωμένο νοσοκομειακό σύστημα, δικαιότερο φορολογικό σύστημα, για πράγματα ήδη δεδομένα. Τώρα, περνούσαν από μπροστά μου, η μία μετά την άλλη, οι εικόνες ανθρώπων που αγωνίζονταν απλώς για τα «δεδομένα». Ένιωσα ένοχη, μα τι μπορούσα να κάνω; Ευτυχώς, το «όραμα της νεότητας» δεν με εγκατέλειψε για πολύ.

Τη μεγαλύτερη συγκίνηση σε όλο το ταξίδι την ένιωσα την ημέρα της εκδρομής στη Αλεξάνδρεια. Κάιρο- Αλεξάνδρεια περίπου τρεις ώρες μέσω του δρόμου που κατασκεύασε ο μεγάλος αιγυπτιώτης ευεργέτης της Κομοτηνής, Νέστορας Τσανακλής. Στο τέλος μιας υπέροχης διαδρομής περιμένει τον επισκέπτη, ακριβώς στην είσοδο της πόλης, μια απρόσμενη επιγραφή: «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ». Ένιωσα πως ήταν κάτι σαν προειδοποίηση: «Επισκέπτη, πρόσεχε, γιατί πατάς σε ιερά χώματα».

Πράγματι, πέρα από αυτή την ελληνική επιγραφή εκτεινόταν ένας άλλος κόσμος, ελληνικός. Ήταν η πόλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το άγαλμα του οποίου δέσποζε απέναντι από το λιμάνι, ατενίζοντας την αγαπημένη του Μακεδονία προς το Βορρά, πέρα από τον ορίζοντα. Ήταν η «Πόλις» του Μεγάλου Αλεξανδρινού Ποιητή, το σπίτι του οποίου βρισκόταν μέσα σε ένα στενό με μία απλή πινακίδα στην είσοδο- ταιριαστή της λιτότητας που τον χαρακτήριζε- να μαρτυράει πως ήταν δικό του. Εκεί βρισκόταν και το Πατριαρχείο, που μεταδίδει το φως της ορθοδοξίας σε όλο το Νότο, μονάχο του μέσα σε ένα δάσος από μιναρέδες. Εκείνη τη στιγμή συμμερίστηκα όσο ποτέ άλλοτε αυτό που ισχυριζόταν ο Κ.Π. Καβάφης: «Εγώ δεν είμαι Έλληνας, αλλά Ελληνικός».

Έτσι, γεμάτη εμπειρίες επέστρεψα πίσω στην Ελλάδα συνειδητοποιώντας πόσο ευτυχισμένοι μπορεί να είναι οι άνθρωποι εδώ, αν πάψουν να μεμψιμοιρούν και να διαμαρτύρονται συνεχώς, αν αντιπαραθέτουν τους εαυτούς τους όχι μόνο απέναντι στους ‘’καλύτερους’’, αλλά και απέναντι στους λιγότερο ‘’καλούς’’, αν είναι ευγνώμονες για τη ζωή και ό,τι αυτή τους έχει χαρίσει. Μόνο με αυτή την αφετηρία θα μπορέσουν να διεκδικήσουν- και γιατί όχι, να κατακτήσουν- το ‘’βέλτιστο’’.

Υ.Γ. : Έπειτα από προσωπική επιλογή, παρέθεσα στο παρόν κείμενο αποκλειστικά και μόνο σκέψεις και συναισθήματα που γέννησε το συγκεκριμένο ταξίδι κι όχι τις δυσκολίες ή τις απογοητεύσεις που αναμφίβολα υπήρξαν. Έτσι, θα παραμείνει στη μνήμη ως μια γλυκιά ανάμνηση…

Ε .Τ.

« Σε πάμε»

2008-03-28T09:46:00.001+02:00

«Κι εγώ σας πάω» απάντησες, σαν άκουσες «σε πάμε»
την αγκαλιά σου άνοιξες κι είπες «κοντά σας θα ’μαι».

Με το πλατύ χαμόγελο μας έκανες δικούς σου
τ’ ανέκδοτα, τ’ αστεία σου μας κάναν κολλητούς σου.

Μας μίλησες στη γλώσσα μας, έπιασες τον παλμό μας
ηγέτης, αρχιεπίσκοπος μα κι ο Χριστόδουλός μας.

Μας δέχτηκες ως είμαστε, με μίνι και χαλκάδες
και γέμισες τις εκκλησιές με νεαρούς χιλιάδες.

Προβλήματ’ αφουγκράστηκες νέων, κατατρεγμένων,
στις αγωνίες έσκυψες θρηνούντων, πονεμένων.

Αχτίδα ήσουνα φωτός με θέρμη ζωογόνα,
σε κοινωνία σκοτεινή, ψυχρή και παθογόνα.

Σπουδαίος εκσυγχρονιστής με όραμα μεγάλο,
μ’ έμπνευση, τόλμη και ορμή που προκαλέσαν σάλο.

Άριστος μ’ ότι πιάστηκες σε όλα σου τα χρόνια,
σα Διγενής στο θάνατο σε μαρμαρένια αλώνια.

«Αντίο» σου Χριστόδουλε, μα σαν εσέ δε φεύγουν
τα λόγια σου, τα έργα σου πάντα μας συντροφεύουν.

31-1-08
Κωνσταντινίδου Εύη

ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

2008-03-28T09:26:00.005+02:00

Πανελλήνιος θρήνος για την Πελοπόννησο τον Αύγουστο. Στις 28 Αυγούστου 2007 πύρινες γλώσσες της φωτιάς κατάφεραν να καταστρέψουν τα πάντα στο πέρασμα τους. Η Ηλεία δεν θα είναι πια όπως την ξέραμε. Ο Κρόνιος Λόφος της Ολυμπίας έγινε παρανάλωμα του πυρός. Μόνο τα κτίσματα διασώθηκαν και αυτά τραυματισμένα. Η φωτιά έφτασε μέχρι την Ιερά Άλτη, κατέφαγε ό,τι χόρτο υπήρχε στον περιβάλλοντα χώρο....

Μεγάλο πλήγμα δέχθηκαν και κατοικημένες περιοχές. Υπήρξαν και 62 νεκροί. Πολλοί τραυματίες.. Ανάμεσά τους και μικρά παιδιά.. Χάθηκαν περιουσίες,σπίτια,ζώα.. Αλλόφρονες έτρεχαν οι άνθρωποι να σώσουν ό,τι μπορούσαν… Αλλά τι πρώτα; Τι να σώσουν; Τα παιδιά τους,τα σπίτια τους ή τα ζώα τους; Ηρωικά πάλεψαν απέναντι στη φωτιά,δίνοντας ακόμη και τη ζωή τους…

Συνολικά οι ζημιές τεράστιες.. Σύμφωνα λοιπόν με την περιβαλλοντική οργάνωση, οι συνολικές καμένες εκτάσεις της Πελοποννήσου φτάνουν τα 1.772.654 στρέμματα, εκ των οποίων 55% (975.180) ήταν δάση και φυσικές εκτάσεις, 41% (781.043) γεωργικές καλλιέργειες και 1% (16.432) τεχνητές επιφάνειες (οικισμοί, δρόμοι, γήπεδα, κλπ). Από αυτά, περισσότερα από 300.000 στρέμματα βρίσκονται σε προστατευόμενες φυσικές περιοχές του δικτύου Natura 2000. Οι περιοχές με ιδιαίτερα οικολογική αξία που επλήγησαν σοβαρά από τις πυρκαγιές είναι οι εξής:

1. Δάσος και λίμνη Καΐάφα: Κάηκαν 7.577 στρέμματα (22,5% της προστατευόμενης περιοχής)
2. Ολυμπία: Κάηκαν 670 στρέμματα (21,3% της προστατευόμενης περιοχής)
3. Οροπέδιο Φολόης: Κάηκαν 29.943 στρέμματα (30,7% της προστατευόμενης περιοχής)
4. Όρος Ταΰγετος: Κάηκαν 86.542 στρέμματα (16,3% της προστατευόμενης περιοχής)
5. Όρος Πάρνωνας: Κάηκαν 45.066 στρέμματα (8,1% της προστατευόμενης περιοχής)
6. Όρη Μπαρμπάς και Κλωκός, Φαράγγι Σελινούντα: Κάηκαν 30.476 στρέμματα (50,4% της προστατευόμενης περιοχής)
7. Φαράγγι Βουραϊκού: Κάηκαν 6.362 στρέμματα (29,2% της προστατευόμενης περιοχής)

Όσον αφορά την πανίδα, σημαντικό πλήγμα δέχτηκαν οι βιότοποι του τσακαλιού (Canis aureus), 4 από τα 5 ενδημικά είδη σαύρας του Ταΰγετου και του Πάρνωνα, οι χερσαίες χελώνες, οι σκαντζόχοιροι αλλά και πολλά άλλα ζώα, η καταγραφή των οποίων είναι δύσκολο να γίνει με ακρίβεια. Η δυνατότητα ανάκαμψης των οικοσυστημάτων και των ειδών είναι απόλυτα συνυφασμένη με την αποτελεσματική προστασία των εκτάσεων αυτών από οποιαδήποτε αλλαγή χρήσης γης.

Ας ελπίσουμε να μην ξαναγίνουν τέτοιες καταστροφές ποτέ ξανά. Είναι οδυνηρό η φύση και οι ζωές πολλών ανθρώπων και ζώων να χάνονται τόσο άδικα. Πρέπει να σεβαστούμε ό,τι η φύση δημιούργησε και να το προστατεύουμε.

Μαζική ήταν η ανταπόκριση των Ροδοπαίων πολιτών, εκπροσώπων συλλόγων, σωματείων και φορέων από την τοπική αυτοδιοίκηση, στο κάλεσμα του νομάρχη Ροδόπης Άρη Γιαννακίδη, για να συζητηθεί πώς μπορεί να συμβάλλει ο νομός στην εθνική τραγωδία που έπληξε περιοχές της νότιας Ελλάδας.

Στην συνάντηση που πραγματοποιήθηκε αποφασίστηκε ομόφωνα όλοι οι κάτοικοι του νομού που έχουν ευαισθησία να συνεισφέρουν με τις μικρές ή μεγάλες δυνατότητές τους σε έναν και μόνο τραπεζικό λογαριασμό προκειμένου με τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν να γίνει άμεσα, σε χρόνο όχι μεγαλύτερο των 2 μηνών, ένα εκπαιδευτικό κτίριο, σχολείο ή παιδικός σταθμός, που θα υποδειχθεί από την αυτοδιοίκηση των πυρόπληκτων περιοχών. Ο έλεγχος και η διαχείριση των ποσών που θα κατατέθηκαν έγινε από επιτροπή στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωπος της μητρόπολης, ο νομάρχης Ροδόπης, ο δήμαρχος Κομοτηνής και οι πρόεδροι των Επιμελητηρίων. Η απόφαση για τον κοινό λογαριασμό πάρθηκε παρουσία των προέδρων των επιμελητηρίων, εκπρόσωπων της μητρόπολης, εθελοντικών οργανώσεων, πολιτιστικών συλλόγων, συνδικαλιστικών σωματείων, εκπρόσωπων δήμων και κοινοτήτων αλλά και απλών πολιτών, που έθεσαν τους δικούς τους προβληματισμούς αλλά και τις δικές τους προτάσεις για το πώς μπορούν να βοηθήσουν.

Ας ελπίσουμε να μην ξανασυμβεί τέτοια τραγωδία. Είναι άδικο οι άνθρωποι να βιώνουν την μανία της φύσης. Αν το περιβάλλον προστατευθεί σε προστατεύει αλλιώς σε εκδικείται.

Καρυώτου Νατάσα Γ΄1

ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ… ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ

2008-03-27T12:07:00.006+02:00

Όπως είναι γνωστό, το 2ο Λύκειο Κομοτηνής διαθέτει έναν από τους πιο μεγάλους χώρους που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για διάφορες κατασκευές όπως ένα γήπεδο ποδοσφαίρου ή ένα γυμναστήριο.

Αρχικά, ας μιλήσουμε για την αυλή του σχολείου μας. Στην αυλή μας υπάρχει ένα γήπεδο basket και ένα γήπεδο volley τα οποία έχουν σε κάποιο βαθμό αξιοποιηθεί. Υπάρχει όμως και ένας μεγάλος χώρος ο οποίος από εκεί που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή ενός γυμναστηρίου ή ενός γηπέδου ποδοσφαίρου χρησιμοποιείται ως πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα των καθηγητών. Βέβαια, έγινε μια προσπάθεια από τον γυμναστή του σχολείου μας κ. Χατζόπουλο, ο οποίος με χρήματα του σχολείου αγόρασε εστίες ποδοσφαίρου ούτε αυτές όμως τοποθετήθηκαν ακόμη.

Τέλος, υπάρχει και μια βιβλιοθήκη στο σχολείο με πολλά βιβλία, η οποία δυστυχώς έχει γίνει τάξη για βολευτεί ένα τμήμα κατεύθυνσης της Γ λυκείου. Η βιβλιοθήκη έχει καλυφθεί με προστατευτικά για τις ανάγκες της τάξης και έτσι δεν μπορούν οι μαθητές να έχουν πρόσβαση στα βιβλία τα οποία θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν σε κάποιες εργασίες τους.

Συνοψίζοντας , το σχολείο μας θα μπορούσε να έχει πολλά οφέλη από την αξιοποίηση των χώρων του που θα το έκαναν πιο σύγχρονο και πιο αποτελεσματικό από άλλα σχολεία του νομού μας.

Κώστας Σταυρούλης

ΨΗΦΙΣΜΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

2008-03-27T10:46:00.005+02:00

ΨΗΦΙΣΜΑ
ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΤΟΥ 2ΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ
ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑΣ
(HUMAN TRAFFICKING)

H «Διεθνική Σωματεμπορία», δηλαδή η βίαιη μεταφορά (διακίνηση και εμπορία) ανθρώπων με σκοπό τον εξαναγκασμό τους σε παράνομες πράξεις, που αποφέρουν οικονομικά κέρδη στον εξουσιαστή τους, το δουλεμπόριο, το «trafficking», όπως έχει διεθνώς επικρατήσει ο όρος από το 1990, είναι ένα φαινόμενο παγκόσμιο και συγχρόνως πολύ παλιό. Αφορά στην παγίδευση κι εκμετάλλευση ανθρώπων από το οργανωμένο έγκλημα, με παράνομη μετανάστευση, στέρηση της ελευθερίας, ηθική και σωματική βία, δηλαδή την χειρότερη μορφή συνολικής προσβολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Άτομα που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση μεταφέρονται με μέσο την απειλή ή τη χρήση βίας ή άλλης μορφής εξαναγκασμό (απαγωγή, απάτη, κατάχρηση εξουσίας έναντι αμοιβής ή άλλης ωφέλειας) με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση, την καταναγκαστική εργασία ή εξαναγκαστική παροχή υπηρεσιών, τη δουλεία ή ακόμη και την αφαίρεση οργάνων.

Η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, συχνά αποτελεί σταθμό για την προώθηση των θυμάτων σε άλλες χώρες. Τα θύματα των σωματεμπόρων είναι συνήθως νέες γυναίκες ανήλικες και ενήλικες, αλλά και νεαρά αγόρια. Είναι άτομα άνεργα, χαμηλού οικονομικού και βιοτικού επιπέδου και σπανίως γνωρίζουν τη γλώσσα της χώρας στην οποία εξαναγκάζονται να μεταφερθούν. Οι σωματέμποροι χρησιμοποιούν ποικίλες μεθόδους για τη διακίνηση των θυμάτων τους. Μερικές φορές δρουν μέσω πλασματικά αξιόπιστων υπηρεσιών απασχόλησης, ταξιδιωτικών γραφείων, επιχειρήσεων διασκέδασης ή γραφείων συνοικεσίων. Στην περίπτωση των παιδιών έχει αναφερθεί και η χρήση διαδικασιών υιοθεσίας (είτε παράνομων είτε νομιμοφανών σε ορισμένες περιπτώσεις). Συχνά οι σωματέμποροι προμηθεύονται νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα με τα οποία τα θύματα περνούν τα διεθνή σύνορα και στη συνέχεια εξαφανίζονται ή παραμένουν στη χώρα προορισμού μετά τη λήξη της βίζας τους. Οι σωματέμποροι πάντως καταφεύγουν και σε δόλια χρήση εγγράφων για να προμηθευτούν αυθεντικά ταξιδιωτικά έγγραφα ή χρησιμοποιούν παραποιημένα ή πλαστά έγγραφα.
Τα αίτια που κρύβονται πίσω από την εμπορία ανθρώπων περιλαμβάνουν τη φτώχεια, την ανεργία και την έλλειψη εκπαίδευσης και πρόσβασης στους πόρους. Οι γυναίκες ειδικά αποτελούν πολύ ευάλωτα θύματα εμπορίας λόγω της αύξησης του ποσοστού γυναικών μεταξύ των φτωχών, των διακρίσεων λόγω φύλου, της έλλειψης εκπαιδευτικών και επαγγελματικών ευκαιριών στις χώρες προέλευσής τους.
Ένα δίκτυο εθελοντών / εθελοντριών ήδη υπάρχει και στηρίζει θύματα σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Παράλληλα υπάρχει και διεθνής διασύνδεση με στόχο την έρευνα και καταγραφή περιπτώσεων, με σκοπό να αναδειχθεί το κοινωνικό αυτό πρόβλημα με συγκεκριμένα στοιχεία ώστε να βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες και το νομικό πλαίσιο. Μια από τις κεντρικές δράσεις του δικτύου είναι η γραμμή SOS κατά της σωματεμπορίας , η οποία έχει συμβουλευτικό και παραπεμπτικό χαρακτήρα και τα άτομα που απευθύνονται σε αυτή έχουν ανάγκη από ένα μεγάλο εύρος υπηρεσιών και στήριξης.
Το παρόν ψήφισμα στοχεύει στη γενικότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του πληθυσμού σχετικά με το πρόβλημα, τη βελτίωση της υπάρχουσας νομοθεσίας, την καλύτερη οργάνωση των υπηρεσιών πρόληψης και καταστολής, και των υποδομών παροχής προστασίας και βοήθειας στα θύματα του φαινομένου και μέσω αυτού προτείνεται η ανάπτυξη δράσεων σε τρία επίπεδα :
Α) Σε επίπεδο ενημέρωσης / ευαισθητοποίησης και πρόληψης, ιδιαίτερα σε σχέση με τους νέους και μεταξύ ευαίσθητων κοινωνικών στρωμάτων, τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και σε άλλες –ευρωπαϊκές και μη– χώρες) όπως Αλβανία, Τουρκία, Ρωσία, Ουκρανία, Μολδαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, χώρες υποσαχάριας Αφρικής κ.α.
Β) Σε επίπεδο προστασίας θύματος και σε συνεργασία πάντα με άλλους κοινωνικούς φορείς και με τις αρχές.
Γ) Σε επίπεδο διαμόρφωσης προτάσεων για πολιτικές και πρακτικές καταπολέμησης του φαινομένου, σε συνεργασία με πολιτικούς σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Πρέπει να σημειωθεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως πρόβλημα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μετακινούμενων πληθυσμών, αλλά εστιάζει στο πρόβλημα της διεθνικής σωματεμπορίας ως διεθνικού εγκλήματος παράνομης μετακίνησης πληθυσμών, με προγράμματα καταστολής περισσότερο παρά προστασίας των θυμάτων.
Η αντιμετώπιση από πλευράς ανθρωπίνων δικαιωμάτων των θυμάτων απαιτεί εξάλλου οι κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν τη διεθνή τους υποχρέωση για προστασία και διασφάλιση των δικαιωμάτων όλων των θυμάτων, άσχετα με το αν θα χρησιμεύσουν ως μάρτυρες στις διαδικασίες δίωξης των δραστών και καταστολής του εγκλήματος ή όχι. Μια τέτοια αντιμετώπιση, σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα υποχρέωνε τις κυβερνήσεις βέβαια να εξετάζουν υποθέσεις παραβιάσεων και να τιμωρούν τους δράστες, αλλά κυρίως να παρέχουν ουσιαστικές υποδομές προστασίας στα θύματα, που να συμπεριλαμβάνουν μηχανισμούς αποζημίωσης και μέτρα προστασίας ενάντια σε αυθαίρετες απελάσεις των θυμάτων ως παράνομων μεταναστών.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑΣ (TRAFFICKING)

1. Καθιέρωση ενιαίου τετραψήφιου τηλεφωνικού αριθμού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο (και στα κράτη που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με προοπτική εξέλιξής του σε παγκόσμιο)• η υπηρεσία αυτή θα πρέπει να είναι στελεχωμένη με ειδικά εκπαιδευμένους πολύγλωσσους τηλεφωνητές και θα έχει σκοπό την παροχή «πρώτων βοηθειών» σε θύματα trafficking και την καταγγελία τέτοιων περιπτώσεων.
2. Η συζήτηση σχετικά με την κάθε είδους εμπορία ανθρώπων θα πρέπει να συμπεριληφθεί σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης και αυτή να περιλαμβάνει παράλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα που θα ενημερώνουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις μορφές βίας κατά παιδιών και γυναικών, για τις κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες.
3. Ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης με διαφημιστική εκστρατεία και οικονομική στήριξη του αγώνα των με συναφή στόχο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) και οργάνωση σεμιναρίων για την πληροφόρηση επί του ζητήματος.
4. Δημιουργία χώρων υποδοχής των θυμάτων με δυνατότητες παροχής οργανωμένης εκπαίδευσης (σχολικής, επαγγελματικής, γλωσσικής) ιατρικής περίθαλψης (με διασφάλιση του ιατρικού απορρήτου), κοινωνικής και ψυχολογικής φροντίδας, νομικής συνδρομής και ενθάρρυνση της οικειοθελούς συνεργασίας των θυμάτων με τις αρμόδιες αρχές.
5. Δήμευση των περιουσιακών στοιχείων των φυσικών και νομικών προσώπων καθώς και μελών των οικογενειών τους, τα οποία εμπλέκονται στη διακίνηση και εμπορία ανθρώπων και διάθεση των δημευθέντων στοιχείων για την αντιμετώπιση των αναγκών λειτουργίας των μηχανισμών αρωγής (ΜΚΟ).
6. Δράσεις για την καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας σε σύνορα και εθνικές οδούς, την καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας στο διαδίκτυο και του παιδεραστικού τουρισμού και αναζήτηση των παιδιών που έχουν εξαφανιστεί ή αποτελούν αντικείμενα εκμετάλλευσης.
7. Ανάπτυξη μηχανισμού διερεύνησης και αναγνώρισης των θυμάτων (screening) με σκοπό την διάκρισή τους από τα κατά συνείδηση παραβατικά άτομα εναντίον των οποίων θα κινείται δίωξη.
8. Βελτίωση της νομοθεσίας, ενίσχυση της έρευνας, συνεργασία των αρχών καταστολής και των δικαστικών αρχών (Europol, Interpol, Eurojust) σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
9. Ανάπτυξη ενεργειών από πλευράς της ΕΕ σε διεθνές επίπεδο και διαλόγου με τον ΟΗΕ με σκοπό την στήριξη (σε επίπεδο οικονομικό, εκπαιδευτικό, ιατροφαρμακευτικό κ.ά.) των αναπτυσσόμενων χωρών.

Υποσημειώσεις
1. Αριθμός τηλεφωνικής γραμμής χωρίς χρέωση για την Ελλάδα: 800 1114400
2. Όπως προτείνεται σχετικά με την ανάπτυξη των δράσεων και από αρμόδιους οργανισμούς, όπως η ΥΔΑΣ στην Ελλάδα [Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας ή «Hellenic International Development Co-operation Department» (Hellenic Aid) η οποία υποστηρίζεται και από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών] και άλλοι ιδιωτικοί και δημόσιοι φορείς.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙ

2008-03-27T10:21:00.003+02:00

7/2/08 ξεκινήσαμε για το μαγευτικό Παρανέστι αφήνοντας τους όλους τους άλλους πίσω να κάνουν μάθημα. Στις 9.30 αφού μαζευτήκαμε όλοι και ακούσαμε ένα τελευταίο κήρυγμα από τον κ. Χατζόπουλο ξεκινήσαμε με το τραίνο. Φτάνοντας στο μαγευτικό Παρανέστι μας υποδέχτηκαν οι κυρίες Ρία και Ζωή. ....

Αφήσαμε τις αποσκευές μας στο σταθμό και σουλατσάραμε στο χωριό μέχρι να έρθει η ώρα να πάμε στον οικισμό. Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο μείναμε έκπληκτοι με τα σπιτάκια και με την γεμάτη πράσινο περιοχή που θύμιζε μικρό χωριό. Έπειτα, αφού ξεκουραστήκαμε πήγαμε στο μουσείο φυσικής ιστορίας όπου γνωριστήκαμε, χωριστήκαμε σε ομάδες και κάναμε κάποιες δραστηριότητες. Η εύνοια της μιας ομάδας και ο παραγκωνισμός της άλλης από τις κυρίες Ρία και Ζωή δεν άργησε να έρθει. Το βράδυ πήγαμε σε μια ταβέρνα όπου με λίγη μουσική και λίγο κρασί οι κορασίδες ξεσάλωσαν. Μετά την ταβέρνα το γλέντι συνεχίστηκε στον οικισμό.
Την επόμενη μέρα μετά από ένα χορταστικό πρωινό πήγαμε να μάθουμε για τις πηγές ενέργειας. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το περίφημο φράγμα του Παρανεστίου όπου ένας υπεύθυνος μας έλυσε όσες απορίες είχαμε για τη λειτουργία του.
Μετά είδαμε το φράγμα από κοντά και κατεβήκαμε στο εργοστάσιο όπου είδαμε τις γεννήτριες για την παραγωγή ενέργειας.
Έπειτα, μετά από το μεσημεριανό, παρουσιάσαμε ομαδικές εργασίες με θέμα τα θετικά και τα αρνητικά του φράγματος. Η μέρα τελείωσε με ξέφρενη διασκέδαση στο “night club” Καταφύγιο! Το επόμενο πρωί σηκωθήκαμε με μισή καρδιά ξέροντας ότι είναι η ώρα να φύγουμε από τον οικισμό (αργήσαμε να ξυπνήσουμε). Πήγαμε πορεία στο Νέστο και τον είδαμε από κοντά. Μάθαμε επίσης για την χλωρίδα και την πανίδα γύρω του. Στη συνέχεια μαζευτήκαμε για την τελική μας εργασία, που ήταν μια ομαδική ζωγραφιά γεμάτη με τις εντυπώσεις μας.
Τέλος επιβιβαστήκαμε στο τρένο και φύγαμε από το Παρανέστι. Καθώς απόμακρυνόμασταν θυμηθήκαμε όλες τις στιγμές που περάσαμε εκεί, τη φλυαρία της κυρίας Καραμέλας και τις τεράστιες πίτσες. Από ότι βλέπετε, κύριοι καθηγητές, ανυπομονούμε για την 5ήμερη!!!

Παναγιώτης Κεραμεύς Νίκος Παχούμης

Όλοι δικαιούνται μια «Ευρώπη»

2008-03-13T16:48:00.002+02:00

Όλοι δικαιούνται μια «Ευρώπη» της Τακά Ευδοξίας (Γ5)

Έπειτα από την πάροδο πολλών αιώνων κατά τη διάρκεια των οποίων πολλές φιλόδοξες προσωπικότητες (Μέγας Αλέξανδρος, Κάρολος ο Μέγας, Ναπολέων, Χίτλερ) οραματίστηκαν, σαφώς ή απροσδιορίστως, μία «Ενωμένη Ευρώπη», αλλά καμία δεν κατάφερε να την πραγματοποιήσει, είτε λόγω της χρήσης λάθος μεθόδων (πόλεμος, εξαναγκασμός), είτε λόγω λανθασμένων στόχων και προσανατολισμών, μπορούμε πια να κάνουμε λόγο για αυτήν την «Ενωμένη Ευρώπη». Διότι, στη σύγχρονη εποχή η προσπάθεια αυτή θεμελιώνεται στη θέληση των ίδιων των Ευρωπαϊκών Λαών να συνεργαστούν και να προσπαθήσουν από κοινού για την πραγμάτωση του μεγαλεπήβολου αυτού σχεδίου. Έτσι, το 1953 το Ευρωπαϊκό Εγχείρημα έκανε τα πρώτα ελπιδοφόρα βήματα του και έφτασε ως τις μέρες μας έχοντας να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις και να λύσει καινούρια προβλήματα. Άλλωστε, από την αρχή ήταν ξεκάθαρο πως πολύ περισσότερο επρόκειτο για μια ουτοπία, παρά για κάτι εφικτό- ισχυρισμός που, ευτυχώς, η ως τώρα πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει διαψεύσει.

Ένα από τα φλέγοντα ζητήματα, λοιπόν, που απασχολεί και προβληματίζει εντόνως την Κοινότητα είναι η συνεχόμενη διεύρυνσή της. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειωθεί ότι η διεύρυνση αυτή ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη των στόχων, που ξεκαθαρίστηκαν ήδη από την αρχή της γέννησης της «Ενωμένης Ευρώπης». Η επίτευξη και διασφάλιση της ειρήνης και του δημοκρατικού πολιτεύματος στο ευρωπαϊκό έδαφος, η οικονομική συνεργασία και η ελεύθερη ανάπτυξη του εμπορίου μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, η διασφάλιση του μοναδικού και ιδιαίτερου ευρωπαϊκού πολιτισμού, η αντιμετώπιση προβλημάτων διεθνούς εμβέλειας, όπως η μόλυνση του περιβάλλοντος, η παράνομη διακίνηση όπλων, ναρκωτικών και ανθρώπων κ.α., είναι όλα κοινοί ευρωπαϊκοί στόχοι που απαιτούν συλλογική αντιμετώπιση από μεριάς Ευρωπαϊκών Κρατών. Με αυτόν τον τρόπο, δεν ήταν δυνατόν η αρχική Οικονομική Κοινότητα των έξι να παραμείνει κλειστή και να περιορίσει τη δραστηριότητα της μεταξύ μόνο των κρατών αυτών, καθώς τότε δε θα είχε νόημα να γίνεται λόγος για «Ευρωπαϊκό Όραμα», αφού θα επρόκειτο απλώς για μια ομάδα συνεταιρισμένων σε οικονομικό μόνο επίπεδο χωρών.

Έτσι, ακολούθησε μία σειρά διαδοχικών διευρύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ώσπου σήμερα περιλαμβάνει 27 μέλη-κράτη και βρίσκεται σε φάση διαπραγματεύσεων με άλλα τρία κράτη προς ένταξη (Τουρκία, Π.Γ.Δ.Μ., Κροατία). Όμως, όλες αυτές οι διευρύνσεις δημιούργησαν αρκετά προβλήματα στην Κοινότητα. Αυτά κυρίως έχουν να κάνουν με τη διακυβέρνηση μιας όλο και μεγαλύτερης σε έκταση και πληθυσμό «αυτοκρατορίας»- αν μου επιτρέπεται η χρήση αυτού του όρου- στην οποία τα ετερόκλητα στοιχεία του πολιτισμού κάθε λαού γίνεται όλο και πιο δύσκολο να συμβιβαστούν, καθώς αυτά πολλαπλασιάζονται με τις συνεχείς διευρύνσεις. Υπάρχει, λοιπόν, ο προβληματισμός, αν τελικά μπορούν οι Ευρωπαίοι να συνθέσουν τους επιμέρους εθνικούς χαρακτήρες τους σε μία σύνθεση πολύχρωμη και η διαφορετικότητά τους να είναι αυτή που θα τους ενώσει.

Όσον αφορά στο πρώτο σκέλος του προβληματισμού, ένα γενικότερο πρόβλημα που αναδύεται εντονότερο με τις διαδοχικές διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το δημοκρατικό έλλειμμα που πλήττει εξαρχής τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Αυτό εστιάζεται κυρίως στο γεγονός ότι ο Ευρωπαίος Πολίτης πολύ λίγο έχει λόγο για τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο και αφορούν και τον ίδιο και στο ότι σπάνια έως ποτέ ενημερώνεται για αυτές. Τα κέντρα εξουσίας και λήψης αποφάσεων είναι γεγονός πως βρίσκονται πολύ μακριά από αυτόν και επιπλέον, η ουσιαστική διακυβέρνηση αυτού του καραβιού που ονομάζεται «Ευρώπη» γίνεται από μία ομάδα τεχνοκρατών, που είναι αδύνατον να γνωρίζουν τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες του, αφού δεν υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ αυτού και της ομάδας, με αποτέλεσμα η διακυβέρνηση να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί «τυφλή».Είναι, λοιπόν, φανερό πως η κατάσταση χειροτερεύει όσο τα κράτη-μέλη της Ένωσης αυξάνονται και μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ Πολίτη και εξουσίας.

Προχωρώντας στο δεύτερο σκέλος του παραπάνω προβληματισμού, θα αναφερθώ σε ένα χαρακτηριστικό γεγονός: πριν λίγο καιρό γίναμε όλοι μάρτυρες της κατηγορηματικής απόρριψης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος από τους Γάλλους. Μία από τις αιτιάσεις της απόρριψης αυτής που διατυπώθηκαν ήταν η έντονη αντίδραση των Γάλλων στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και γενικότερα στην επικείμενη διεύρυνση της. Προσωπικά, βλέπω δύο λόγους, γιατί θα μπορούσε κανείς να εναντιωθεί στην ένταξη της Τουρκίας στην Ενωμένη Ευρώπη, έναν ιδεολογικό και έναν πιο πρακτικό και ίσως πιο ρεαλιστικό. Συλλογιζόμενος κανείς τους τρεις πυλώνες της Ένωσης, δηλαδή τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, το ρωμαϊκό δίκαιο και τον Χριστιανισμό, εύκολα διαπιστώνει ότι η Τουρκία, μία αμιγώς ισλαμική χώρα που δεν παύει να διατηρεί το νόμο της Σαρίας σε πτυχές του δημόσιου βίου, δεν έχει θέση σε μία Ένωση Εθνών με κοινές πολιτισμικές ρίζες και ιστορικές διαδρομές. Από την άλλη μεριά, η Τουρκία θεωρείται δάχτυλος των ΗΠΑ στα θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μια ενδεχόμενη ένταξή της σε αυτήν θα έδινε τη δυνατότητα στους οικονομικούς κατά βάση ανταγωνιστές των Ευρωπαίων να τους ελέγχουν και να τους περιορίζουν με αποτέλεσμα η ανεξαρτησία και αυτοδυναμία της Ένωσης να εξανεμιστεί μαζί με κάθε όραμα.

Όμως, το αν η Τουρκία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή όχι πρέπει να προβληματίζει περισσότερο τις ενδιαφερόμενες χώρες, που καλούνται να ανταποκριθούν σε κάποια πολύ συγκεκριμένα κριτήρια, κι όχι τόσο την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, που παραμερίζει την εσωστρέφεια και προτάσσει την ανοχή και το πνεύμα συνεργασίας για την επίτευξη σταθερών και υγειών σχέσεων μαζί τους. Επομένως, αν και φαινομενικά η επικοινωνία, ο διάλογος και ο συμβιβασμός φαντάζουν ένα απίθανο μελλοντικό σενάριο σε μία συνεχώς διευρυνόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση, προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι η εφαρμογή κατάλληλης πολιτικής από μέρους της Κοινότητας μπορεί να προσελκύσει όλους εκείνους που επιθυμούν και είναι ικανοί να συμμεριστούν τα οράματα και τους στόχους της, ενώ συγχρόνως να απωθήσει εκείνους που επιθυμούν να τη βλάψουν ή να την εκμεταλλευτούν για το ατομικό τους συμφέρον. Ωστόσο, βέβαια, αυτό προϋποθέτει πρώτα η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνει μία ενδοσκόπηση ιεραρχώντας τις αξίες και τους στόχους της, που σήμερα φαίνεται να έχουν χαθεί λίγο, και ξεκαθαρίζοντας πως δεν ικανοποιεί στενά εθνικά συμφέροντα, αλλά ένα κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον, ώστε όλα τα κράτη-μέλη αποσκοπώντας σε αυτό ακριβώς να ακολουθούν μία ενιαία πολιτική στα διάφορα ζητήματα που προκύπτουν.

Εξετάζοντας κανείς τη διεύρυνση από τη θετική της πλευρά, σίγουρα έχει αρκετά σημεία να επισημάνει. Πρώτα-πρώτα, έχει αποδειχθεί και εμπράκτως το πόσο μπορεί να ωφελήσει μία χώρα σε εθνικό επίπεδο η ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για παράδειγμα, η Ελλάδα, που την περίοδο της ένταξής της ήταν διαλυμένη σε πολιτικό, κοινωνικό και κυρίως οικονομικό επίπεδο μετά από αλλεπάλληλες διαδοχικές συμφορές (Κατοχή του 1940, Εμφύλιος και Δικτατορία) απέκτησε έναν ανεκτίμητο συμπαραστάτη, σύμμαχο και ευεργέτη στην πορεία της προς την αποτελμάτωση στην οποία είχε περιέλθει, χωρίς βέβαια η ίδια να δείξει αχαριστία παίζοντας το ρόλο του ευεργετημένου που αποχωρεί μετά τη λήξη της ευεργεσίας. Αντιθέτως, αξιοποιώντας τις οικονομικές επιχορηγήσεις, αλλά και ακολουθώντας την γενικότερη πολιτική της Ένωσης σε τομείς όπως το περιβάλλον, η εκπαίδευση, η οικονομία, έφτασε σήμερα σε ένα αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο ανάπτυξης, ώστε να μπορεί πλέον και η ίδια να συμβάλλει στον εκσυγχρονισμό των νεότερων μελών, που χρειάζονται την υποστήριξη της Ένωσης.

Το κίνητρο της αλληλοβοήθειας και αλληλοϋποστήριξης μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πέρα για πέρα σαφές ˙ πρόκειται για το στόχο της «Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης», σε οικονομικό, αλλά κυρίως σε πολιτικό επίπεδο. Η πραγματική ολοκλήρωση δεν μπορεί να επέλθει αν όλα τα μέλη της Κοινότητας δεν είναι ισότιμα, δεν κινούνται στο ίδιο επίπεδο και δε χαρακτηρίζονται από ομοψυχία και πνεύμα αλληλεγγύης. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, οι σχέσεις μεταξύ τους να είναι σχέσεις αδελφών, που ανά πάσα στιγμή είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους ο ένας για τον άλλον. Γι’ αυτό, τα κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποποιούνται κάθε προσωπικό συμφέρον και δε διστάζουν να συμβάλλουν αποφασιστικά στην πρόοδο και ανάπτυξη των λιγότερο οικονομικά και τεχνολογικά αναπτυγμένων μελών. Όλα αυτά, όμως, ας σημειωθεί ότι συμβαίνουν με απόλυτο σεβασμό προς την ιδιαιτερότητα, την παράδοση και την ιστορία κάθε χώρας, χωρίς τάσεις επικυριαρχικές των ισχυρότερων προς τα λιγότερα ισχυρά μέλη της Ένωσης.
Ωστόσο, παράλληλα με την ενίσχυση της οικονομίας, των εκδημοκρατισμό των θεσμών, τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επιτυγχάνονται στα πλαίσια των ίδιων των κρατών- μελών, κάθε διεύρυνση έχει και μία άλλη ουσιαστική σημασία ˙ η ένταξη μίας χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδόν αυτόματα συνεπάγεται την εκμηδένιση κάθε πιθανότητας να ξεσπάσουν ταραχές, φιλονικίες ή ακόμη και συγκρούσεις, είτε μεταξύ αυτής και των υπόλοιπων μελών, είτε μεταξύ αυτής και κάποιας άλλης χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό, γιατί ο μοναδικός τρόπος επίλυσης των διαφορών σύμφωνα με τις αρχές της Ένωσης είναι ο διάλογος, αλλά και γιατί η πίεση που μπορεί να ασκήσει μία Ένωση χωρών με διεθνές κύρος και δύναμη μπορεί να είναι καταλυτικής σημασίας για την αποφυγή μέχρι και αιματηρών επεισοδίων.

Αυτή η διασφάλιση της ειρήνης, που υπόσχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκτά ιδιαίτερη σημασία τόσο για μία ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας, όσο και για μία ενδεχόμενη ένταξη κι άλλων Βαλκανικών κρατών, όπως η Κροατία ή η Π.Γ.Δ.Μ. Στην πρώτη περίπτωση, μέσω της Τουρκίας η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει τη δυνατότητα προσέγγισης με την ταραγμένη περιοχή της Μέσης Ανατολής και να διαδραματίσει ρόλο σταθεροποιητικού παράγοντα στην περιοχή, ενώ παράλληλα θα καταρριφθούν οι θρησκευτικοί φανατισμοί που εδώ και αιώνες χωρίζουν τη Δύση από την Ανατολή. Την ίδια στιγμή οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας, που πάντοτε ήταν εύθραυστες και που ευτυχώς σήμερα χαρακτηρίζονται από ένα ικανοποιητικό επίπεδο συνεργασίας και διαβουλεύσεων για διάφορα ζητήματα, θα πάψουν να διέπονται από το κακώς διαιωνιζόμενο πνεύμα εμπάθειας και ανταγωνισμού. Στη δεύτερη περίπτωση, είναι φανερή η μεγάλη συμβολή που μπορεί να έχει η Ένωση στη διατήρηση της ευημερίας, της ειρήνης και της ασφάλειας στη Βαλκανική Χερσόνησο, που επίσης υπήρξε έφορο πεδίο συγκρούσεων για αρκετά χρόνια. Ιδίως την περίοδο αυτή, που πολλές και ραγδαίες μεταβολές φαίνεται να λαμβάνουν χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή, κρίνεται αναγκαία η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να εξισορροπήσει τις καταστάσεις.

Θα μπορούσε κανείς να συνεχίσει απαριθμώντας τα οφέλη και τις αρνητικές επιπτώσεις της διεύρυνσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όμως, αυτά είναι αρκετά κατά τη γνώμη μου, ώστε ο προβληματισμός να μετατοπιστεί σε ένα άλλο συγγενές ζήτημα, με το οποίο και θα κλείσω. Οι αλλεπάλληλες διευρύνσεις οδήγησαν σε αύξηση του αριθμού των Ευρωπαίων Πολιτών. Όμως, πολλοί- μαζί με αυτούς κι εγώ- αμφιβάλλουν για αυτό στο εξής σημείο: ο «Ευρωπαίος Πολίτης» αποτελεί απλώς έναν τίτλο ή ένα βίωμα, που το κουβαλούνε όλοι μέσα στην ψυχή και στο μυαλό τους; Εδώ το πρόβλημα εντοπίζεται σε ατομικό κι όχι σε κρατικό επίπεδο και γι’ αυτό είναι και πιο κρίσιμο. Γιατί, όσο μεγάλη κι αν είναι η θέληση των πολιτικών αρχηγών των Ευρωπαϊκών Κρατών για την ενοποίηση των Λαών της Ευρώπης, αν αυτή η επιθυμία δεν εκφράζει τους ίδιους τους πολίτες, αν δεν πηγάζει από αυτούς τους ίδιους, τότε σε καμία περίπτωση δε θα μπορέσει να φτάσει το στόχο της και θα παραμείνει στην ιστορία ως άλλη μία αποτυχημένη προσπάθεια πραγματοποίησης του οράματος της «Ενωμένης Ευρώπης».

Είναι, λοιπόν, πολλές οι προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο παρόν και ακόμη περισσότερες αυτές που θα κληθεί να αντιμετωπίσει στο μέλλον. Αν και δεν είναι σίγουρο που θα οδηγήσει αυτή η αισιόδοξη και ελπιδοφόρα διαδρομή που έχει ακολουθήσει ως τώρα, ας είμαστε σίγουροι για το γεγονός πως δεν πρόκειται να παραδοθεί αμαχητί. Ας με συγχωρέσετε που χρησιμοποιώ ορολογία που καθόλου δεν ταιριάζει στις αρχές και τις αξίες της Ενωμένης Ευρώπης, αλλά ταιριάζει απόλυτα στην αγωνιστικότητα και στην αποφασιστικότητα της να πραγματοποιήσει επιτέλους αυτήν την ανεπανάληπτη ουτοπία.

“Φόρα πάντα Χαμόγελο”

2007-12-17T23:04:00.000+02:00

Τη μάνα μου όταν ρώτησα πώς να ντυθώ ν’ αρέσω,
φόρα μου λέει χαμόγελο, έτσι να βγαίνεις έξω.

Με ό,τι ρούχο κι αν ντυθείς το γέλιο θα ταιριάζει
κι αν φεύγει η μόδα κι έρχεται, αυτό θα συναρπάζει.

Ό,τι κι αν φέρει η ζωή, στα χείλη σου μη σβήσει
αυτό τρανεύει τη χαρά στη λύπη δίνει λύση.

Δώρο αξιοπρόσεχτο είναι της Αφροδίτης
δείχνει τον άνθρωπο σωστό, χωρίς “σήκωμα μύτης”.

Μ’ αυτό εκπέμπεις ζεστασιά κι όχι με πανωφόρια
μ’ αυτό αστράφτεις λαμπερή κι από στολίδια χώρια.

Έχει το γέλιο δύναμη και θάματα να κάνει
πάγους σκορπά, μίση νικά και τις ψυχές τις γιάνει.

Κύμα ενέργειας θετικής, πολλές ανοίγει πόρτες
φέρνει το “εγώ” κοντά στο “εσύ”, στης ανθρωπιάς τις όχθες.

Ντύσου γλυκό χαμόγελο, τίποτα δεν κοστίζει
πλούτος γι’ αυτόν που το φορά και σ’ όσους το χαρίζει.

Δε βρίσκεται στην αγορά, δε βρίσκεται στην τσέπη
μόνο από χείλη γελαστά ο τυχερός το δρέπει.

Φόρα το μη το σκέφτεσαι, έστω στη γη κι αν πέσει
κάπου θα δώσει τη χαρά και θα στην επιστρέψει.

Οκτώβριος 2007, Κωνσταντινίδου Εύη

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

2007-12-17T22:55:00.000+02:00

Την Παρασκευή 30/11/07 διεξηχθη ο τελικός του σχολικού πρωταθλήματος μπάσκετ του νομού μεταξύ του 2ου και του 3ου Λυκείου. Το 2ο λύκειο, που είχε δημιουργήσει μια αυτοκρατορία στο χώρο του μπάσκετ, ηττήθηκε για πρώτη φορά μετά από περίπου 5 χρόνια.
Στην πρώτη περίοδο το παιχνίδι ήταν περισσότερο αναγνωριστικό με αποτέλεσμα στα πρώτα 4 λεπτά να έχουν επιτευχθεί μόλις τρία καλάθια και σκορ 4- 2 υπέρ του 3ου λυκείου. Στη συνέχεια το 3ο λύκειο ήταν ελαφρώς καλύτερο δημιουργώντας στο τέλος της περιόδου μια διαφορά 7 πόντων, μ’ ένα απίθανο καλάθι ενός παίκτη του 3ου λυκείου με το τέλος της περιόδου. Η τελευταία επίθεση βρισκόταν στα χέρια των παικτών του 2ου λυκείου χωρίς όμως να καταφέρουν να σκοράρουν και ο παίκτης του 3ου λυκείου Πελτέκης
Δημήτρης πήρε το αμυντικό ριμπάουντ και στα 4 δευτερόλεπτα πέταξε την μπάλα από το ένα καλάθι στο άλλο πετυχαίνοντας ένα απίστευτο καλάθι δημιουργώντας το 15-8 της 1ης περιόδου υπέρ του 3ου λυκείου.

Στη δεύτερη περίοδο το 2ο λύκειο ήταν σαφώς καλύτερο και με πολύ καλή άμυνα, σωστό μπάσκετ και ορθή σκέψη στην επίθεση, πέτυχε 11 πόντους και δέχθηκε μόλις 5, με σκορ ημιχρόνου 20- 19.

Η Τρίτη περίοδος ήταν η πιο φτωχή από άποψη πόντων καθώς μπήκαν μόλις 11 πόντοι, 3 για το 2ο λύκειο και 8 για το 3ο.Οι πόντοι του 2ου λυκείου ήρθαν όλοι από βολές. Σ’ αυτό το σημείο και για την εξέλιξη του παιχνιδιού καθοριστικό ρόλο έπαιξε η κούραση, η έλλειψη ψυχραιμίας και καθαρού μυαλού. Επίσης, σημαντικός παράγοντας ήταν και η κακή διαχείριση του υλικού της ομάδας γιατί έπαιξαν μόλις 7 από τους 11 παίκτες και ο έβδομος μόλις 40 δευτερόλεπτά στο τέλος του παιχνιδιού ενώ από το άλλο σχολείο έπαιξαν οι 9 από τους 12 παίκτες. Το 2ο λύκειο είχε μια απουσία εξαιτίας της ίωσης που είχε ο Αγγελακάκης Βασίλης.

Στη τέταρτη και τελευταία περίοδο οι παίκτες του 2ου λυκείου κατέθεσαν όλες τις ψυχικές και σωματικές δυνάμεις που τους είχαν απομείνει μειώνοντας στους 4, 30- 26.Παρ’ όλα αυτά στο νευραλγικό τομέα των ριμπάουντ το αντίπαλο σχολείο νίκησε κατά κράτος παίρνοντας συνεχόμενα επιθετικά ριμπάουντ έχοντας δεύτερες και τρίτες επιθέσεις με αποτέλεσμα τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού. Επιπλέον στο κρίσιμο αυτό σημείο, το 3ο λύκειο με το Θωμά Αντωνιάδη πέτυχε δύο διαδοχικά σουτ τριών πόντων «σκοτώνοντας» τη ψυχολογία των παικτών του 2ου λυκείου και ουσιαστικά σφραγίζοντας την πρώτη απώλεια του τίτλου από το 2ο λύκειο μετά από πολλά χρόνια και την πρώτη κατάκτηση του, από το 3ο λύκειο μετά από ,επίσης, πολλά χρόνια.

Αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία του κόσμου που έδωσε δυναμικό παρόν και υποστήριξε τις προσπάθειες των παικτών του κάθε σχολείου που υποστήριζε.

Άλλη μια παράμετρος του παιχνιδιού ήταν και η διαιτησία που ευνόησε το 3ο λύκειο χωρίς όμως να αλλοιώσει το αποτέλεσμα αφού το αντίπαλο σχολείο ήταν καλύτερο και δίκαια επικράτησε του τελικού.

Συνθέσεις ομάδων
ΔΕΎΤΕΡΟ ΛΥΚΕΙΟ
1.Χατζηαποστόλου Τόλης
2.Αραμπατζής Ιορδάνης
3.Αλέξης Κουτσογιάννης
4.Χατζημεμετογλού Σαδηκ
5.Μουράτ Μουράτ
6.Φάμελος Άγγελος
7.Χονδρόπουλος Κώστας
8.Δρίνης Αλέξης
9.Λεοντίδης Γιώργος
10.Μπαγιαζίδης Θανάσης
11.Αγγελακάκης Βασίλης
12.Κουτσογιάννης Κώστας

ΤΡΙΤΟ ΛΥΚΕΙΟ
1.Πελτέκης Δημήτρης
2.Παπαδόπουλος Μπάμπης
3.Αντωνιάδης Θωμάς
4.Μπακιρτζής Κυριάκος
5.Ζαχόπουλος Αποστόλης
6.Κυράζογλου Νάσος
7.Ευσταθάκης Νίκος
8.Νικολαίδης Γιώργος
9.Παρασκευάς Δημήτρης
10.Στεργιανίδης Περικλής
11.Σωτηρακόπουλος Παύλος
12.Αραμπατζόγλου Χρήστος

ΥΓ: Η ομάδα μπάσκετ ευχαριστεί θερμά τον κόσμο που βρέθηκε στο γήπεδο και υποστήριξε τις προσπάθειες της.

Ιορδάνης Αραμπατζής

Μιλώντας για την επταήμερη

2007-12-17T22:51:00.000+02:00

Πριν ξεκινήσω να γράψω το οτιδήποτε, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω το σκοπό του συγκεκριμένου άρθρου: δεν πρόκειται για κάποιο είδος δημοσκόπησης ούτε επιδιώκει να καταλήξει στο τι είναι σωστό ή λάθος. Σκοπός του είναι να παρουσιάσει τις διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν για την πολυπόθητη για τους τελειόφοιτους μαθητές εκδρομή. Σίγουρα οι απόψεις για το θέμα της εφταήμερης εκδρομής δεν είναι μόνο αυτές. Ίσως ανάμεσα τους βρείτε κάποια που σας εκφράζει ίσως και όχι. Πρόθεση μου ήταν να παρουσιαστούν όσο το δυνατό περισσότερες διαφορετικές απόψεις ατόμων ,οι οποίοι αντιπροσωπεύουν έναν ευρύτερο κύκλο μαθητών όπως για παράδειγμα οι εκλεγμένοι μαθητές των μαθητικών κοινοτήτων.
Και για να ξεκινήσουμε ιεραρχικά, ιδού η άποψη του διευθυντή του σχολείου μας κ.Ιωαννίδη: « Η Ρόδος ίσως δεν πρέπει να προτιμηθεί φέτος από τους μαθητές διότι δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος σκοπός. Οι μαθητές επισκεπτόμενοι την Ρόδο γνωρίζουν απλώς την προσφερόμενη ‘φθηνή’ διασκέδαση.» . Συνεχίζει προτείνοντας στους μαθητές να επιλέξουν ως προορισμό κάποια περιοχή της Ελλάδας, όπως είναι η Επίδαυρος ή κάποια άλλη περιοχή με αναγνωρισμένη αρχαιολογική αξία όπου θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν θεατρικές παραστάσεις, οι οποίες θα οργανωθούν με συνεργασία των Υπουργείων Παιδείας και Πολιτισμού. Υποστηρίζει ότι η επιλογή του εκδρομικού μας προορισμού πρέπει να προκύψει από τη συνεργασία διεύθυνσης, μαθητών και δεκαπενταμελούς ενώ επισημαίνει την απροθυμία του Συλλόγου Καθηγητών να συνοδεύσουν τους μαθητές για ακόμη μια φορά στο νησί της Ρόδου.
Η φιλόλογος κ.Τάγια έχοντας πρόσφατη την εμπειρία της εφταήμερης , καθώς πέρυσι ήταν μια από τους συνοδούς καθηγητές, δηλώνει: « Η υπάρχουσα αντίληψη για την εφταήμερη εκδρομή πρέπει να αλλάξει. Οι εκδρομές έχουν μετατραπεί σε μέσο εκτόνωσης της έντασης των μαθητών που τους οδηγεί στην κατάχρηση. Επίσης, η μορφή που έχει αποκτήσει η εφταήμερη δεν βοηθά στην σύσφιξη των φιλικών σχέσεων των μαθητών, που είναι και μια από τις επιδιώξεις της»
Ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς Γ.Ελευθεριάδης προτείνει το νησί της Ρόδου γιατί, όπως αναφέρει ο ίδιος χαρακτηριστικά, «έχει ωραία κλαμπάκια αλλά και αρχαιολογικά μνημεία». Πιστεύει ότι ο προορισμός της εφταήμερης εκδρομής πρέπει να αποφασιστεί αποκλειστικά από το δεκαπενταμελές συμβούλιο.
Αντίθετα, η Λυκίδου Μέλανι, πρώτη σε ψήφους στις εκλογές του δεκαπενταμελούς συμβουλίου, υποστηρίζει ότι η περιοχή στην οποία θα διεξαχθεί η εκδρομή θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα ψηφοφορίας στην οποία θα συμμετάσχουν όλοι οι μαθητές της τρίτης τάξης. Η ίδια προτιμά το εσωτερικό καθώς πιστεύει ότι « Σ’ αυτή την εκδρομή μπορούμε να διασκεδάσουμε όλοι μαζί την τελευταία αυτή χρονιά στο σχολείο και να τη θυμόμαστε ως κάτι το ευχάριστο ».
Το εσωτερικό προτιμούν και άλλοι μαθητές για διαφορετικούς λόγους, όπως η Κ.Κυρίδου η οποία μας δηλώνει αυθόρμητα: «δεν έχω ταξιδέψει ακόμα στην Ελλάδα στο εξωτερικό θα πάω; Στην Ελλάδα θα διασκεδάσουμε περισσότερο.» Συμπληρώνει η Ν.Τσακιράκη «στο εξωτερικό δεν έχει νυχτερινή ζωή όπως τη θέλουμε εμείς.»
Ο Γ. Δημητριάδης ,επίσης μέλος του δεκαπενταμελούς, προτείνει το εξωτερικό. Δηλώνει στη 2ο λογία: « Οι εκδρομές στο εσωτερικό γίνονται σε συγκεκριμένες περιοχές π.χ στη Ρόδο όπου υπάρχει μεγάλη εκμετάλλευση χωρίς ιδιαίτερο νόημα. Θα πρέπει με ψηφοφορία οι μαθητές να αποφασίσουν αν επιθυμούν εσωτερικό ή εξωτερικό και στη συνέχεια το δεκαπενταμελές να αποφασίσει την περιοχή».
Η ιδέα του εξωτερικόυ έχει και άλλους οπαδούς όπως τις μαθήτριες Ε.Κυριαζή και Ε.Τακά οι οποίες δίνουν την δική τους οπτική: «στο εξωτερικό θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε ,εκτός από την ξένη κουλτούρα και τον πολιτισμό, και έναν διαφορετικό τρόπο διασκέδασης .» «στην Ελλάδα οι εκδρομές έχουν χάσει τον εκπαιδευτικό τους χαρακτήρα και επιπλέον δεν διασκεδάζουν όλοι οι μαθητές με τον ίδιο τρόπο. Το προτιμότερο θα ήταν να πάμε κάπου όπου όλοι θα έχουμε τη δυνατότητα να διασκεδάσουμε με τον τρόπο που μας αρέσει .» προσθέτει η Ε.Δελτσίδου.
Υπέρ της ιδέας του εξωτερικού είναι και ο Χασάν Φουρκάν, μέλος του δεκαπενταμελούς ο οποίος όμως προσθέτει «θα πρέπει να γίνει ψηφοφορία και αν οι περισσότεροι μαθητές επιθυμούν την Ρόδο ή κάποιο άλλο μέρος της Ελλάδας τελικά να πάμε εκεί.»
Στους διαδρόμους ακούω και ουδέτερες απόψεις. «είτε εσωτερικό είτε εσωτερικό το ίδιο δεν είναι ; σημασία έχει να περάσουμε καλά.» λέει στη 2ο λογία η Ε.Κωνσταντινίδου.
Μήπως όντως μας απασχολεί υπερβολικά το μέρος της εκδρομής; Άλλωστε η περιοχή είναι αυτή που θα δημιουργήσει τις αναμνήσεις ή οι άνθρωποι; Από την περιοχή εξαρτάται η πολυαναφερόμενη διασκέδαση;
Τα συμπεράσματα δικά σας. Ίσως πάμε εδώ, ίσως πάμε εκεί ή και παραπέρα, ίσως ήδη πηγαίνουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Ποιος ξέρει; Προς το παρόν κλείνω τα μάτια και λυποθυμώ…….

Χρύσα Ράπτη

Κριτικές ... Κινηματογράφου

2007-12-17T22:33:00.000+02:00

EL GRECO

O El Greco είναι μια αριστουργηματική ευρωπαϊκή συμπαραγωγή ( Ελλάδας - Ισπανίας - Ιταλίας - Αγγλίας) που αναφέρεται στη ζωή και το έργο του διεθνούς φήμης Έλληνα ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου , που έμεινε γνωστός ως “El Greco” , “Ο Έλληνας”.
Το σενάριο εκτυλίσσεται στην Κρήτη, την Ιταλία και την Ισπανία , όπου έζησε ο “El Greco”. Αρχικά περιγράφεται η πρώιμη περίοδος της ζωής και της τέχνης του στην Κρήτη την περίοδο της Βενετοκρατίας και των αγώνων των Κρητικών. Έπειτα, παρουσιάζεται η ζωή του στην Ιταλία-πολιτιστικό κέντρο της εποχής του- όπου πήγε με την προτροπή του πατέρα του για να βελτιώσει την τέχνη του , μαθητεύοντας κοντά στο Τιτσιάνο. Τέλος βλέπουμε τη ζωή του ζωγράφου στην Ισπανία, που ήταν ένας νέος κόσμος που ενέπνευσε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα και απογείωσε την τέχνη του, χαρίζοντας του φήμη, φίλους και οικογένεια . Εδώ βλέπουμε και την αντιπαράθεση του με την Ιερά Εξέταση , που καταδίκαζε ανθρώπους σε καύση στην πυρά , με γελοίες αφορμές , για να κάνει αισθητή τη δύναμη της.
Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η αφήγηση flashback από τον πρωταγωνιστή σε συνδυασμό με τις καθ’ αυτό σκηνές,
Η σκηνοθεσία του Γιάννη Σμαραγδή ήταν πραγματικά εξαιρετική. Ο σκηνοθέτης έστησε με τον κατάλληλο τρόπο τους ηθοποιούς και έμεινε μια ζωντανή εικόνα του El Greco ως προσωπικότητας αλλά και της ζωής του και των γεγονότων που τη σημάδεψαν . Αποδόθηκε με τον καλύτερο τρόπο το έργο του , ο κοινωνικός χαρακτήρας του και η επιρροή του στον κόσμο. Προβλήθηκε το κύριο στοιχείο της τεχνοτροπίας του , που είναι η κυριαρχία του φωτός που πολεμά το σκοτάδι και η απεικόνιση των ανθρώπων ως αγίων για να προβληθεί “το θεϊκό που ο κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του” .
Οι ηθοποιοί στήριξαν αξιόλογα τη σύλληψη του σκηνοθέτη και απέδωσαν εξαιρετικά τους ρόλους τους , προκαλώντας έντονα συναισθήματα. Ιδιαίτερα η ερμηνεία του Βρετανού πρωταγωνιστή Nick Ashdon (Royal Academy of Dramatic Art-London) ήταν συγκλονιστική. Απέδωσε με τον καλύτερο τρόπο την προσωπικότητα του μεγάλου καλλιτέχνη –το κρητικό και καλλιτεχνικό του ταπεραμέντο, τη φιλοπατρία και το αγωνιστικό του πνεύμα. Έτσι παρ’ όλο που δεν πολέμησε στους επαναστατικούς αγώνες της πατρίδας του, έκανε τη δική του επανάσταση , την “επανάσταση του φωτός εναντίον του σκοταδιού” και με όπλο την τέχνη του αγωνίστηκε εναντίον της αδικίας της εποχής. Αξιόλογες ήταν και οι ερμηνείες των υπόλοιπων Ελλήνων και ξένων ηθοποιών όπως του Juan Diego Botto στο ρόλο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, του Λάκη Λαζόπουλου ως προστάτη φίλου και σκιάς του El Greco, της Δήμητρας Ματσούκα και του αείμνηστου Σωτήρη Μουστάκα που έδωσε στο ρόλο του Τιτσιάνο τη δική του σφραγίδα.
Τα πλάνα και η φωτογραφία αποτύπωναν το κλίμα και την ατμόσφαιρα της εποχής με ρεαλιστικό τρόπο. Τα σκηνικά μας ταξιδεύουν στην Κρήτη της Βενετοκρατίας , την Ιταλία της Αναγέννησης , που ως καλλιτεχνικό κέντρο μάζευε καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο(χαρακτηριστική είναι η εικόνα του εργαστηρίου του Τιτσιάνο) και την Ισπανία του Μεσαίωνα , όπου κυριαρχούσε κλίμα τρόμου λόγω των ακροτήτων και θηριοδιών των ιεροεξεταστών. Χαρακτηριστικές σκηνές του κλίματος αυτού της βαρβαρότητας που επικρατούσε στην Ισπανία ήταν η καύση στην πυρά και η διαδικασία απολογίας στην Ιερά Εξέταση , που περνά βαθειά μηνύματα στο κοινό…”Μόνο το φως μπορεί να νικήσει το σκοτάδι” .
Τα κοστούμια ήταν καλαίσθητα και αντιπροσωπευτικά της εποχής και των κοινωνιών. Εντυπωσιακά ευρωπαϊκά ιταλικά και ισπανικά αναγεννησιακά φορέματα, κρητικές παραδοσιακές φορεσιές και η μεγαλοπρεπής στολή του Μεγάλου Ιεροεξεταστή που αναδείκνυε τη δύναμη του.
Εξαιρετική ήταν η μουσική επένδυση (του Βαγγέλη Παπαθανασίου) με παραδοσιακή κρητική μουσική –εμφανίζεται και ο Λουδοβίκος των Ανωγείων – και οι κρητικοί χοροί –και ο εντυπωσιακός χορός του πρωταγωνιστή- κλέβουν την παράσταση. Υπάρχει επίσης ιταλική και ισπανική παραδοσιακή μουσική με τους αντίστοιχους χορούς της εποχής. Η μουσική υπόκρουση και τα ηχητικά εφέ διεγείρουν διάφορα συναισθήματα και εντείνουν το κλίμα της αγωνίας , υποβάλλοντας μας στο κατάλληλο κλίμα.
Η ταινία είναι πραγματικά αξιόλογη. Παρουσιάζει το μεγαλείο της τέχνης και της προσωπικότητας που επηρέασε τόσο πολύ τον κόσμο. Προβάλλει τις αξίες και τα ιδανικά που αντιπροσωπεύει και συγκινεί με τον αγώνα ενός θνητού ανθρώπου που μέσω του έργου του πέρασε στην αιωνιότητα! Οι ερμηνείες είναι συγκλονιστικές και φεύγοντας θα είστε γεμάτοι από εικόνες και όμορφα συναισθήματα και θα σας κινήσει το ενδιαφέρον για την τέχνη.

Ειρήνη Κυριαζή, Γ3

Περί..."άρτου και θεαμάτων"

2007-12-17T22:22:00.000+02:00

Και ενώ όλοι θεωρούσαμε τις σχολικές γιορτές στα πλαίσια των εθνικών επετείων μια τυπικά επαναλαμβανόμενη και βαρετή διαδικασία, που αναγκαστικά μας καθήλωνε για μία –τουλάχιστο- ώρα στις άβολες καρέκλες του σχολείου ξαφνικά τα δεδομένα άλλαξαν. Τη φετινή χρονιά οι καθηγητές αποφάσισαν να δώσουν μια πιο καλλιτεχνική, δημιουργική αλλά κυρίως εύθυμη χροιά στις γιορτές.
Έτσι, οι γιορτές τόσο της 28ης Οκτωβρίου όσο και της 17ης Νοέμβρη περιελάμβαναν προσεκτικά επιλεγμένα ποιήματα, περιεκτικές ιστορικές αφηγήσεις και πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό. Βέβαια για άλλη μια φορά τις εντυπώσεις και το χειροκρότημα-δίκαια- έκλεψε η σχολική χορωδία[Γκατζίδης Θανάσης, Γκίκα Φωτεινή, Δελτσίδου Έλενα, Καρυώτου Νατάσα, Χατηβλασίου Χρύσα] και ορχήστρα[Γκατζίδης Θανάσης(μπουζούκι), Ιωαννίδης Χρήστος(μπάσο),Κουκάκης Χρήστος(κιθάρα), Μασμανίδης Αλέξανδρος(αρμόνιο)].
Οι μαθητές ερμήνευσαν με αυτοπεποίθηση και με περίσσιο συναίσθημα δημιουργίες μεγάλων μουσουργών και στιχουργών, όπως «Της δικαιοσύνης», «Ένα το χελιδόνι», «Λεβέντης», «Το γελαστό παιδί» κ.α. Ωστόσο το πολύ καλό αυτό αποτέλεσμα δεν οφείλεται μόνο στο ταλέντο των παιδιών, αλλά εξίσου και στην μεγάλη προσπάθεια των υπεύθυνων καθηγητών(Α.Σταυρίδης,Ε.Τάγια,Ε.Χατζηγιαννάκη,Χ.Μαυρίδου) που με ζήλο και διαρκείς πρόβες κατάφεραν να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον των μαθητών και να κερδίσουν το αυθόρμητο χειροκρότημά τους.

Τσιρώζη Ματίνα Γ΄5

Deyterologia...On-Line

2007-12-17T22:08:00.000+02:00

Το 2ο Λύκειο Κομοτηνής καινοτομεί για ακόμη μια φορά! Μετά από την πρωτοβουλία των υπεύθυνων καθηγητών Καραΐσκου, Καρακολίδη και Φωλιά, αλλά και την πολύτιμη βοήθεια του καθηγητή πληροφορικής Τσακιρούδη η σχολική μας εφημερίδα «Δευτερολογία» απέκτησε το δικό της blog. Τώρα βέβαια αν αυτή η είδηση δε σας κάνει καμιά ιδιαίτερη εντύπωση, τότε ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να διαβάσετε το παρακάτω άρθρο.
Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Blog-σύντμηση του αγγλικού όρου weblog- είναι ένας διαδικτυακός τόπος-ιστοσελίδα ή τμήμα ιστοσελίδας-όπου οι χρήστες μπορούν να δημοσιεύσουν τις σκέψεις τους, τις απόψεις τους, σχόλια για την επικαιρότητα, κάτι που τους έκανε εντύπωση ή ακόμη και τα συναισθήματά τους, δηλαδή κάτι σαν ηλεκτρονικό ημερολόγιο. Ωστόσο το blog έχει αμφίδρομη λειτουργία, καθώς και άλλοι χρήστες μπορούν να το επισκεφθούν και να αντιπαραθέσουν τα δικά τους σχόλια, επισημάνσεις και παρατηρήσεις. Ουσιαστικά λοιπόν πρόκειται για ένα «ανοιχτό» forum- διαδικτυακός τόπος συναντήσεων-που μπορεί να έχει είτε προσωπικό χαρακτήρα είτε να αποτελεί λειτουργικό μέσο πραγματοποίησης συζητήσεων σε πιο γενικά θέματα.

Συγκεκριμένα το blog της «ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ» παρέχει στους επισκέπτες του τις εξής δυνατότητες:
• Ανάγνωση των θεμάτων της εφημερίδας που έχουν δημοσιευθεί, τα οποία προς δική σας διευκόλυνση είναι ομαδοποιημένα, ώστε να βρίσκεται εύκολα και άμεσα το θέμα που επιθυμείται!
• Δημοσίευση σχολιασμών πάνω στα αναρτημένα θέματα. Για να αναρτήσει κανείς ένα σχόλιο πρέπει να ακολουθήσει την παρακάτω πολύ απλή διαδικασία:

Επιλογή θέματος από τις αναρτημένες ετικέτες
Κλικ στο «Συνεχίζεται»
Κλικ στο «Ανάρτηση Σχολίου»(βρίσκεται στο τέλος του κάθε θέματος)
Πληκτρολόγηση του σχολίου σας
Πληκτρολόγηση των λεκτικών χαρακτήρων που εμφανίζονται
Επιλογή ταυτότητας, αν είστε blogger όνομα χρήστη και κωδικό πρόσβασης, αν όχι τότε μπορείτε είτε να δημοσιεύσετε ανώνυμα είτε με ψευδώνυμο το σχόλιό σας
Κλικ στο «Δημοσιεύστε το σχόλιό σας»

ΠΡΟΣΟΧΗ! Τα σχόλιά σας δε δημοσιεύονται αυτόματα, αλλά πρώτα ελέγχεται το περιεχόμενό τους από τον υπεύθυνο του blog. Γι’ αυτό φροντίστε, αν θέλετε να δείτε το σχόλιό σας δημοσιευμένο, αυτό να μη περιέχει υβριστικές λέξεις και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.

• Ανάγνωση ήδη δημοσιευμένων σχολίων
• Αποστολή κάποιου θέματος μέσω e-mail σε κάποιον φίλο σας
• Συμμετοχή σε δημοσκοπήσεις

Γι΄αυτό λοιπόν μη χάνετε καιρό…Πληκτρολογήστε ΤΩΡΑ “deyterologia.blogspot.com” και μπείτε στο νέο διαδικτυακό τόπο συνάντησης του 2ου Λυκείου!(Επιτέλους ένα μέρος που δεν υπάρχουν καθηγητές, μαθήματα και διαγωνίσματα…!)

Τσιρώζη Ματίνα Γ΄5

Η βιβλιοθήκη του σχολείου μας

2007-11-28T09:45:00.000+02:00

Η βιβλιοθήκη του 2ου Ενιαίου Λυκείου η οποία υφίσταται πάνω από τέσσερις δεκαετίες, λειτουργεί ως δανειστική βιβλιοθήκη και μπορεί να εξυπηρετήσει το προσωπικό του σχολείου, μαθητές, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο της πόλης, σύμφωνα με όσα ορίζει το πάγιο διάταγμα που αφορά στη λειτουργία των σχολικών βιβλιοθηκών. Στόχος της είναι η ικανοποίηση των μαθητών για γνώση και διερεύνηση του πνευματικού ορίζοντα τους, όπως και η συμβολή της στη διευκόλυνση της διδασκαλίας των μαθητών, γιατί προσφέρει υλικό για μελέτη και επεξεργασία σε καθηγητές και μαθητές.

Το υλικό της αποτελείται από βιβλία διάφορων κατηγοριών όπως: φιλολογικά, ιστορικά, λογοτεχνικά, κοινωνιολογικά, ψυχολογικά, λαογραφικά, θεολογικά, μαθηματικά, φυσικής και χημείας-βιολογίας. Ακόμη, υπάρχουν εγκυκλοπαίδειες και περιοδικά φιλολογικού περιεχομένου και λογοτεχνικού χαρακτήρα. Επιπρόσθετα, το γνωστικό υλικό των βιβλίων,
ενισχύεται και από την ύπαρξη διαφανειών, βιντεοκασετών και CD.

Αρωγοί στην προσπάθεια του σχολείου μας για την ύπαρξη και την συνέχιση της, είναι διάφοροι εκδοτικοί οίκοι αλλά και ένας μεγάλος αριθμός πολιτών και σωματείων που με διάφορες δωρεές, προσφέρουν στο σχολείο βιβλία διαφόρου περιεχομένου, όπως επίσης και το ΥΠ.Ε.Π.Θ. που ενισχύει την βιβλιοθήκη σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Μαθητές με ζήλο για την γνώση και με πόθο για την καλλιέργεια της φαντασίας και της κρίσης τους, επισκέπτονται τον χώρο της βιβλιοθήκης για να γνωρίσουν το περιεχόμενο της και να δανειστούν βιβλία που τους ενδιαφέρουν. Επίσης, στο χώρο της υπάρχει δυνατότητα να γίνει παράδοση μαθήματος μετά από επιλογή του κατάλληλου υλικού που μπορεί να προσφέρει η βιβλιοθήκη. Καταληκτικά, ευελπιστούμε ότι στο μέλλον η προσέλευση των μαθητών στο χώρο της, θα είναι συχνότερη απ' ό,τι στο παρόν και η ενίσχυση από το Υπουργείο Παιδείας και αρμόδιους φορείς θα είναι μεγαλύτερη.

Υπεύθυνοι για τη λειτουργία της βιβλιοθήκης είναι ο κ. Γιώργος Χαραλαμπίδης και ο κ.Ανέστης Σταυρίδης. Ο χώρος της βιβλιοθήκης παραμένει ανοιχτός στις ώρες λειτουργίας του σχολείου.

Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον κ. Χαραλαμπίδη για τις πληροφορίες που μας παρείχε.

Βασιλική Διάφα

Βιβλιοθήκη Κομοτηνής

2007-11-26T11:55:00.000+02:00

Διώροφο με ευρύχωρες αίθουσες όπου φυλάσσονται 14.000 βιβλία, ταξινομημένα σε κατηγορίες και είδη, και με μεγάλη αίθουσα αναγνωστηρίου. Αγοράσθηκε από τον Δήμο και αναπαλαιώθηκε. Από τα βιβλία ξεχωρίζουν εκείνα που αφορούν στην Ιστορία και στον Πολιτισμό της Θράκης και αποτελούν για όλους τους κατοίκους, και πιο πολύ για τους νέους και τις νέες, σημαντική πηγή γνώσης και πληροφοριών. Εκτός από τα βιβλία που αφορούν στη Θράκη, υπάρχουν και τόμοι ποικίλης επιστημονικής γνώσης, καθώς και συγγράμματα Φιλοσοφικά, Κοινωνιολογικά, Λαογραφικά και τόμοι βιβλίων Ελληνικής και Ξένης Λογοτεχνίας.

Εξ άλλου, με τη συνεργασία του Δήμου Κομοτηνής και της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Ροδόπης, λειτουργεί και Κινητή Βιβλιοθήκη, σε ειδικά διαμορφωμένο αυτοκίνητο, που σε τακτά χρονικά διαστήματα επι¬σκέπτεται κοινότητες και χωριά και εξυπηρετεί τις αναγνωστικές ανάγκες των κατοίκων, ιδίως των νέων σχολικής ηλικίας.
Λειτουργεί καθημερινά 7:00 - 14:00 και 17:00 - 20:00 εκτός Τετάρτης. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες λειτουργεί μόνο πρωί 7:00 - 14:00. Εγγραφή δωρεάν.

Δυσκολίες παλιννοστούντων μαθητών

2007-11-26T11:46:00.000+02:00

Κομοτηνή, πόλη όπου ζουν χριστιανοί και μουσουλμάνοι, αποτέλεσε κυψέλη υποδοχής αρκετών χιλιάδων παλιννοστούντων Ελλήνων από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Σ' αυτήν την ελληνική γωνιά κατέφτασε και η οικογένεια μου με εμένα ήδη μικρό παιδί.
Πριν από έντεκα περίπου χρόνια η οικογένεια μου, όπως και χιλιάδες άλλες, μετανάστευσε στην Ελλάδα με την ελπίδα για μια αξιοπρεπή ζωή. Η ιστορία μου μοιάζει με πολλές άλλες που ενώ από τη μια ντρέπομαι να αφηγηθώ, αφού υπάρχουν άτομα που πέρασαν μεγαλύτερες δυσκολίες, από την άλλη χαίρομαι που μου δίνεται αυτή η ευκαιρία. Από μικρή ακόμα ηλικία οι γονείς μου με έμαθαν να είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα. Δυστυχώς οι εμπειρίες μου επιβεβαιώνουν το τραγούδι του Καζαντζίδη «Στα ξένα είμαι Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος». Ενώ, λοιπόν, στον παιδικό σταθμό και στο νηπιαγωγείο πήγα στη Ρωσία, στο δημοτικό συνέχισα στην Ελλάδα. Δεν λέω, η αντιμετώπιση από τους μεγάλους ήταν φυσιολογική, τα παιδιά όμως με κορόιδευαν με κάθε ευκαιρία για το «παράξενο» επώνυμο μου και με έκαναν να νιώθω άσχημα! Στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού που δυσκολευόμουνα να συνεννοηθώ, πέρασα δύσκολες καταστάσεις. Οι συμμαθητές μου, εκτός του ότι επαναλάμβαναν με εξευτελιστικό τρόπο τις φράσεις που έλεγα, αφού η προφορά μου ήταν περίεργη, μερικές φορές έφταναν στο σημείο να με φτύνουν ή να με χτυπούν για να γελάσουν! Στην πέμπτη και έκτη δημοτικού η κατάσταση ομαλοποιήθηκε- κάτι η ωριμότητα όλων, λίγο η συμβολή του δασκάλου, το πρόβλημα της προσαρμογής αντιμετωπίστηκε με ευνοϊκά για μένα αποτελέσματα.
Η αλήθεια είναι πως οι γονείς μου είχαν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα, εύρεση κατοικίας και εργασίας, αναπλήρωση της γλωσσικής αδυναμίας. Οι γονείς μου, πολιτικός μηχανικός ο πατέρας μου και πτυχιούχος καθηγήτρια φυσικής. η μητέρα μου, αναγκάστηκαν να εργαστούν ως οικοδόμος και καθαρίστρια αντίστοιχα για πενιχρό μισθό και, παρόλα αυτά, φρόντισαν να μην στερήσουν σε μένα και στην αδερφή μου από καμιά γνώση (αγγλικά κ.τ.λ) και ευχαρίστηση. Ευτυχώς, όλα τώρα πάνε πολύ καλά.
Βέβαια, υπήρχε από τα αρχαία χρόνια κάποιος που θα 'πρεπε να τον είχαμε ακούσει...
«Ἓλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡµετέρας ἤ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως µετέχοντας»
Ισοκράτης
(να ονομάζονται Έλληνες περισσότερο όσοι μετέχουν στη δική μας παιδεία, παρά όσοι έχουν την ίδια καταγωγή).

Μαρίνα Κοκοζίδου

Η Θράκη μέσα από τη λογοτεχνία και τη γραμματεία

2007-11-26T10:36:00.000+02:00

Γ. Βιζυηνός

Στον Ορφισμό συναντούμε ιδέες, όπως η ατομική ευθύνη
των πράξεων του ανθρώπου, η αναζήτηση της σωτηρίας
του ανθρώπου μακριά από την υλιστική αθλιότητα της γήινης
ζωής και η ασύγκριτη ωραιότητα της ουράνιας ζωής.

ΘΡΑΚΩΝ ΑΣΜΑ

Από τη Θράκη, βρε παιδιά,
απ' τον Ορφέα εγείνη
η πρώτη ψαλτοσυνη.
Και της Μαρίτσας τα νερά
την συραν γάλι γάλι
ως κάτω στ' ακρογιάλι.
Και την επήραν τα νησιά
με την δική μας λύρα,
την νιόπανδρη και χήρα.
Κι’ αυτή πανδρεύθηκε ξανά
και γέννησε στα ξένα
τραγούδια ξακουσμένα.
Γι’ αυτό το μέτωπο ψηλά,
Θρακόπουλα καϋμένα,
και ψάλλετε μ’ εμένα.!

ΘΡΑΚΩΝ ΑΣΜΑ

Από τη Θράκη, βρε παιδιά,
από την Πιερία
εβγήκεν η Θρησκεία.
Κι’ έσυραν αύραις του Θρακιά
απ' την χρυσή της δάδα
μια σπίθα στην Ελλάδα.
Και την εσπείρανε κοντά
στην παλαιάν Αθήνα,
στην πρώτην Ελευσίνα.
Κι’ εγείνη φως στα σκοτεινά
κι’ εφάνηκ' εκεί κάτου
ο Δίας κι’ η γενιά του.
Γι’ αυτό, καθείς ας προσπαθά
το φως να φέρη τώρα
στην πρώτη του τη χώρα!

Στα δύο αυτά ποιήματα του Βιζυηνού η Θράκη αναφέρεται ως ο τόπος γέννησης σημαντικών θρησκειών φυσικά, πρόκειται για τη λατρεία του Διονύσου και για τον Ορφισμό.
Ο Διόνυσος, γιος του Δία και της Σεμέλης, της κόρης του βασιλιά της Θήβας Κάδμου, γεννήθηκε περιπετειώδους και ανατράφηκε από τις Νύμφες σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον γεμάτο δέντρα και πολύχρωμα λουλούδια. Ταξίδευε συνέχεια και επισκεπτόταν πολλές χώρες, για να μάθει στους ανθρώπους πώς να καλλιεργούν τα κλήματα και πώς να φτιάχνουν το κρασί. Δεν ταξίδευε μόνος του, τον ακολουθούσε ένα πολύβουο πλήθος από τις Μαινάδες, γυναίκες που χόρευαν με έξαλλο τρόπο, καθώς και ορισμένα παράξενα ανθρωπόμορφα ζώα, τους Σατύρους. Οι γιορτές που γίνονταν προς τιμή του ήταν ένα αδιάκοπο γλέντι, όπου όλοι μεθούσαν και τραγουδούσαν. Μ’ αυτόν τον τρόπο προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με τον αγαπητό τους θεό. Ο Ορφισμός υπήρξε ένα γιγαντιαίο θρησκευτικό, φιλοσοφικό και μυσταγωγικό κίνημα, το οποίο αναπτύχθηκε στη Θράκη και στον ευρύτερο ελληνικό χώρο κατά τη δεύτερη χιλιετηρίδα π.Χ. Ο Ορφέας λέει ότι αρχικά υπήρχε το ύδωρ και η ύλη, από την οποία σχηματίστηκε η γη. Υποθέτει ως πρώτες αυτές τις δύο αρχές, το ύδωρ και την γη. Στον ορφισμό ο Χρόνος δεν είναι υλικό στοιχείο, αλλά μια νέα προκοσμική κατάσταση ενοποίησης των πάντων και μία νέα δημιουργική αρχή, από όπου προκύπτει πάλι ένας καινούργιος διαχωρισμός, συμβολιζόμενος με τα στοιχεία του Αιθέρα και του Χάους. Στον ορφισμό, επίσης, υπάρχει πολυμορφία και πολλαπλότητα θεών, παρόλα αυτά μπορούμε να πούμε ότι η Ορφική θεολογία είναι στο βαθύτερο περιεχόμενο της ακραιφνώς μονοθεϊστική. Κι αυτό γιατί ο Ζευς δεν ήταν ένας ακόμα θεός ή έστω ο επικεφαλής των άλλων θεών, αλλά στην Ορφική θεολογία αποτελούσε την ονομαστική κάλυψη της ύπαρξης των πάντων, τόσο ως προς την ουσία τους όσο και ως προς τις δυνάμεις τους. Τέλος, στο θρησκευτικό αυτό κίνημα συναντούμε ιδέες, όπως η ατομική ευθύνη των πράξεων του ανθρώπου, η αναζήτηση της σωτηρίας του ανθρώπου μακριά από την υλιστική αθλιότητα της γήινης ζωής και η ασύγκριτη ωραιότητα της ουράνιας ζωής.

Νατάσα Καρυώτου, Β2

Ο Κόσμος Είναι Επίπεδος

2007-11-26T10:29:00.000+02:00

Ο πολυβραβευμένος αρθρογράφος των New York Times, Τόμας Λ. Φρίντμαν, περιγράφει πώς ο κόσμος έγινε επίπεδος στην αυγή του 21ου αιώνα. Μια επίκαιρη και ουσιαστική ανακεφαλαίωση των επιτευγμάτων και των αποτυχιών της παγκοσμιοποίησης, με την οξυδερκή πένα ενός απ' τους σημαντικότερους δημοσιογράφους του καιρού μας.

Στην αυγή του 21ου αιώνα, ο Φρίντμαν πιστεύει ότι το σπουδαιότερο γεγονός δεν είναι η 11η Σεπτεμβρίου ή η τρομοκρατία, αλλά η σύγκλιση των τεχνολογιών και των γεγονότων, που επέτρεψε σε αναπτυσσόμενες χώρες να συμμετέχουν στο διεθνές οικονομικό γίγνεσθαι. Οι χώρες αυτές είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της παγκόσμιας παραγωγικής αλυσίδας. Ο σύγχρονος οικονομικός χάρτης μοιάζει πιο επίπεδος από κάθε άλλη φορά και η είσοδος όλων αυτών των χωρών στο παγκόσμιο οικονομικό παιχνίδι έχει δημιουργήσει τόσο πλούτο στις αστικές τους τάξεις, που τις κάνει να ενδιαφέρονται για την προώθηση της παγκοσμιοποίησης όσο και οι αναπτυγμένες χώρες. Το βιβλίο τιμήθηκε το 2005 με το νεο Βραβείο Καλυτέρου Βιβλίου για τον Κόσμο των Επιχειρήσεων, που θέσπισαν κι απονέμουν από κοινού η εφημερίδα Financial Times και η αμερικανική επενδυτική τράπεζα Goldam Sachs.

The 300 Spartans

2007-11-26T10:22:00.000+02:00

Το κοινό είχε την ευκαιρία να απολαύσει στις κινηματογραφικές αίθουσες μία από τις πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονιάς, τους 300 του Ζακ Σνάιντερ. Η ταινία, τα γυρίσματα της οποίας έγιναν μέσα σε 60 μόλις μέρες, έκανε επίσημη παγκόσμια πρεμιέρα στις 6 Μαρτίου και παρά τις όποιες ενστάσεις, δικαιώνει τελικά στο μεγαλύτερο βαθμό τις προσδοκίες. Πρόκειται για μια δυναμική αναπαράσταση της αρχαίας μάχης στις Θερμοπύλες, στην οποία ο βασιλιάς Λεωνίδας και τριακόσιοι Σπαρτιάτες πολέμησαν μέχρι θανάτου ενάντια στο βασιλιά Ξέρξη και τον αναρίθμητο περσικό στρατό του. Αν και αντιμετώπισαν ανυπέρβλητα εμπόδια, η ανδρεία και η θυσία τους έδωσαν αφορμή να ενωθεί όλη η Ελλάδα ενάντια στους Πέρσες, θέτοντας τις βάσεις για τη Δημοκρατία.

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο εικονογραφημένο κόμικ του Φρανκ Μίλερ, δημιουργού του Sin City. Σκηνοθετημένη από τον Ζακ Σνάιντερ, ο οποίος συνεργάστηκε και στο σενάριο, η ταινία ζωντανεύει στην οθόνη το περίφημο κόμικ, συνδυάζοντας τη δράση αληθινών ηθοποιών με ψηφιακά σκηνικά, τα οποία αποδίδουν πιστά το εντυπωσιακό καλλιτεχνικό όραμα του εικονογράφου- δημιουργού γα την συγκεκριμένη ιστορία. Ο Μίλερ πήρε ένα αληθινό γεγονός και το μετέτρεψε σε μυθολογία, σε αντίθεση με το σύνηθες που είναι να παίρνουν ένα μυθολογικό γεγονός και να το μεταφέρουν στην πραγματικότητα, σημειώνει ο Σνάιντερ, ο οποίος ένωσε το θαρραλέο όραμα του Μίλερ με το δικό του, γα να φτιάξει αυτή τη μεγάλου μήκους ταινία. Ο Φρανκ Μίλερ πρωτογνώρισε τους Σπαρτιάτες όταν, μικρό παιδί, είδε την ταινία The 300 Spartans. Όπως θυμάται ο ίδιος: Ένιωσα να συγκλονίζομαι και να εμπνέομαι, γιατί η ταινία μού δίδαξε ότι ήρωες δεν είναι αναγκαστικά αυτοί που κερδίζουν κάποιο μετάλλιο στο τέλος, ότι ήρωες είναι αυτοί που κάνουν αυτό που είναι σωστό επειδή είναι σωστό, φτάνοντας ακόμη και στην υψίστη θυσία για να το καταφέρουν. Σ' όλη μου τη ζωή ήθελα να αφηγηθώ αυτή την ιστορία, γιατί είναι η συναρπαστικότερη που άκουσα ποτέ μου.

Κριτικές

2007-11-26T09:10:00.000+02:00

Babes in Toyland

Οι Babes in Toyland δεν είναι κάποιο τυχαίο γυναικείο συγκρότημα που παίζει σκληρή ροκ μουσική, αλλά έχει ένα δυναμικό παρελθόν και συγγενεύει απόλυτα με το παρόμοιο συγκρότημα των L7.

Άρχισαν να παίζουν μουσική το ‘87, με ψυχή την Kat Bjelland η οποί¬α προηγουμένως έπαιζε σε ένα συγκρότημα που ονομαζόταν sugar Babylon μαζί με τη Finch των L7 και την Courtney Love των Love. Τα υπόλοιπα μέλη ήταν η Lori Barbero, η Cindy Russel στα φωνητικά και η Chris Holetz στο μπάσο. Ένα χρόνο αργότερα τα δύο τελευταία μέλη έφυγαν, με αποτέλεσμα η KAtΙ να αναλάβει τα φωνητικά και η Michelle Leon sτο μπάσο. Έτσι έγιναν ένα αμιγώς γυναικείο σύνολο και το ‘90 κυκλοφόρησαν και τον πρώτο τους δίσκο με όνομα "Sparking Machine". Τον Ιούνιο του ‘91 κυκλοφορούν το 'Το ΜOTHER" ενώ το Δεκέμβριο του ‘91 η Leon αποχωρεί από το συγκρότημα γιατί δολοφονήθηκε ο φίλος της. Τη θέση της πήρε η Maureen Herman και στη συνέχεια το νέο σχήμα κυκλοφόρησε το τελευταίο τους άλμπουμ με τίτλο “Fontanelle” από το οποίο ξεχωρίζει το κομμάτι Won't tell και το δυναμικό Bruise Violet.

Οι Babes in Toyland εμφανίστηκαν τελευταία φορά στην Ελλάδα το 2001 ως μέρος της τελευταίας ευρωπαϊκής τους περιοδείας. Το φετινό Line up αποτελείται από την Kat Bjelland, φυσικά, την Lory Barbero και το νεότερο μέλος, την μπασίστρια Jesse Farmer".

Σίγουρα πρόκειται για ένα συγκρότημα με ταραγμένη ιστορία και πολύ δυναμισμό, του οποίου αναμένουμε σύντομα να ακούσουμε τη νέα δουλειά.

Τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης

2007-11-26T09:03:00.000+02:00

Το 1989 προωθήθηκε στο Συμβούλιο Ανώτατης Παιδείας (ΣΑΠ) σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την Ίδρυση Τμήματος Κοινωνικής Διοίκησης στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης με εδρα την πόλη της Κομοτηνής, το οποίο εγκρίθηκε με το Προεδρικό Διάταγμα 304/94.

Η ίδρυση του νέου τμήματος φιλοδοξεί να καλύψει ένα κενό στην Πανεπιστημιακή εκπαίδευση στους τομείς της Κοινωνικής Πολιτικής/Διοίκησης και της Κοινωνικής Εργασίας. Ας σημειωθεί ότι είναι το πρώτο Τμήμα που λειτουργεί στη χώρα μας και παρέχει πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην Κοινωνική Εργασία, σε συνδυασμό μάλιστα με τα γνωστικά αντικείμενα της Κοινωνικής Πολιτικής και Διοίκησης.

Σύμφωνα με το ιδρυτικό Π.Δ. 304/94, το Τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης εχει ως αποστολή:

• Να καλλιεργεί και να προάγει την επιστήμη της κοινωνικής διοίκησης, της κοινωνικής πολιτικής και της κοινωνικής εργασίας, με την ακαδημαϊκή και την εφαρμοσμένη διδασκαλία και έρευνα.
• Να παρέχει στους πτυχιούχους του τα απαραίτητα εφόδια που θα εξασφαλίσουν την άρτια κατάρτιση τους για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.
· Να συμβάλλει στην εμπέδωση του αισθήματος κοινωνικής αλληλεγγύης και στη βελτίωση του επιπέδου των παρεχόμενων κοινωνικών υπηρεσιών.
• Να καταρτίζει στελέχη διοίκησης και προγραμματισμού με προσανατολισμό την κοινωνική διοίκηση και την κοινωνική εργασία, ικανά να σχεδιάζουν, να εφαρμόζουν και να αξιολογούν προγράμματα κοινωνικής πολιτικής.

Η έναρξη λειτουργίας του Τμήματος ορίστηκε για το ακαδημαϊκό έτος 1996-97 με την εισαγωγή των πρώτων ογδόντα (80) φοιτητών από την τέταρτη δέσμη των πανελλαδικών εξετάσεων.
Οι βάσεις εισαγωγής της σχολής από το 2000 είναι: 2000:14695, 2001:12508, 2002:11544, 2003:12031, 2004:11804, 2005:11721, 2006:12354.

Τμήμα Ιστορίας & Εθνολογίας

2007-11-21T13:20:00.000+02:00

Το Τμήμα ιδρύθηκε το 1990 και άρχισε να λειτουργεί το ακαδημαϊκό έτος 1991-1992. Δέχεται κάθε έτος 200 περίπου φοιτητές.
Σκοπός του Τμήματος είναι:

• Να ερευνά την ιστορική πορεία των λαών της ανθρωπότητας, από την καταγωγή τους ως σήμερα, καθώς και τους παράγο¬ντες που την επηρεάζουν.
• Να μελετά τους χαρακτηριστικούς τρό¬πους συγκρότησης σε ομάδες του ανθρωπίνου είδους, ιδιαίτερα δε των λαών χωρίς γραφή.
• Να μελετά τη συμπεριφορά και τις εκδηλώσεις του πνευματικού, κοινωνικού και ηθικού βίου των λαών, καθώς και το λαϊκό πολιτισμό.
• Να παρέχει στους πτυχιούχους του την απαραίτητη θεωρητική και πρακτική κατάρτιση για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία και εξέλιξη.
Οι προπτυχιακές σπουδές διαρκούν τέσσερα (4) χρόνια και χωρίζονται σε οκτώ (8) ακα¬δημαϊκά εξάμηνα. Στα τέσσερα (4) πρώτα εξάμηνα τα μαθήματα είναι κοινά, ενώ στα επόμενα τέσσερα (4) διαφέρουν, ανάλογα με την κατεύθυνση (Ιστορίας ή Εθνολογίας) που επιλέγουν να ακολουθήσουν οι φοιτητές. Κατά τη διάρκεια των σπουδών τους οι φοιτη¬τές υποχρεούνται να εξεταστούν επιτυχώς σε 48 μαθήματα. Το Τμήμα χορηγεί ενιαίο πτυχίο με επιμέρους ειδίκευση στην Ιστορία ή στην Εθνολογία.
Στο Τμήμα λειτουργεί Βιβλιοθήκη και Αναγνωστήριο. Η Βιβλιοθήκη διαθέτει 117 τίτλους ελληνικών και 138 τίτλους ξένων περιοδικών, 14.800 τόμους βιβλίων και συλλογή σπανίων βιβλίων που αριθμεί 1.000 και πλέον τόμους. Οι βάσεις εισαγωγής της σχολής από το 2000 είναι: 2000:15415, 2001:12834, 2002:11826, 2003:12209, 2004:11962, 2005:11837, 2006: 12643

Στα πλαίσια των προγραμμάτων

2007-11-21T12:54:00.000+02:00

Στις 25 Απριλίου μαθητές στα πλαίσια των προγραμμάτων "Βουνό και υγεία" και "Ισότητα των δυο φύλων" δοκίμασαν μια συναρπαστική εμπειρία, κάνοντας κανοε-καγιακ στον Νέστο.

"Το μεγάλο μας τσίρκο" του Ιάκωβου Καμπανέλλη

2007-11-21T12:51:00.000+02:00

Mε αφορμή τη γιορτή της 25ης Μαρτίου μαθητές της Γ Λυκείου του σχολείου μας "ανέβασαν" τρεις σκηνές από το θεατρικό έργο "Το μεγάλο μας τσίρκο" του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Ήταν μια μικρή μύηση στα μυστικά της δραματικής τέχνης.

Σχολιάζοντας την επικαιρότητα

2007-11-14T10:03:00.000+02:00

ΒΙΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ

Γνωστά είναι σε όλους τα γεγονότα που εκτυλίχτηκαν στην Παιανία Αττικής μετά το τέλος αγώνα γυναικείου βόλεϊ μεταξύ οπαδών που ανήκαν είτε στην ομάδα του Ολυμπιακού είτε στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Και ενώ όλα πήγαιναν καλά, με το τέλος του αγώνα δόθηκε το έναυσμα για την έναρξη του μακελειού, που είχε πρωταγωνιστές άντρες οπαδούς των ομάδων αυτών. Σε λίγα λεπτά η Λεωφόρος Παιανίας μετατράπηκε σε πεδίο μάχης και οι συμμέτοχοι στη σφαγή σε πραγματικά ζώα. Και ενώ φυσικά τα ζώα αγωνίζονται και μάχονται, για να επιτύχουν συγκεκριμένους σκοπούς (βιολογικούς ή μη), οι άντρες αυτοί δεν αγωνίζονταν για κανένα σκοπό, αλλά οργανώθηκαν εκ των προτέρων «για να παίξουν ξύλο και να σκοτώσουν, αν χρειαστεί».

Τα γεγονότα αυτά πιστοποιούν την αποσάθρωση τμήματος της κοινωνίας, την αυταρχικότητα του πνεύματος, την οπισθοδρόμηση του μυαλού, την ύπαρξη και την επιβολή των κατώτατων και ανεξέλεγκτων παθών του ανθρώπου.
Η συνέχιση τους θα στοιχίσει ζωές και άλλων αθώων ή εμπλεκομένων, η επικάλυψη τους από την εξουσία και το κράτος ίσως να λειτουργεί ευνοϊκά γι' αυτούς αλλά δραματικά για εμάς. Γιατί βέβαια, πιθανόν, είναι καλύτερα ένα μεγάλο μέρος της μάζας να βρίσκεται προσκολλημένο σε δραστηριότητες υποβαθμισμένες, που προσφέρουν νόθα διασκέδαση έτσι θα είναι πιο εύκολη η προβολή μηνυμάτων και εντολών από την εξου¬σία και η εκτέλεση τους από τα πλήθη, τα οποία δεν διαθέτουν την κριτική ικανότητα και οξύνοια για να εξετάσουν, να αμφιβάλλουν και να αμφι¬σβητήσουν την αξιοπιστία τους. Στην αντίθετη περίπτωση, η αφύπνιση του συλ¬λογικού πνεύματος - που τώρα αδρανεί στον εφησυχασμό της καθημερινότητας και της απο¬μονωμένης ευμάρειας - θα καταστήσει τον ρόλο της εξουσίας πιο σύνθετο και δυναμικό, προκει¬μένου να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της κοινωνίας. Με αυτή τη λογική, γεγονότα, όπως η βία στα γήπεδα επικαλύπτονται και λησμονούνται μέχρι τη στιγμή που ο θάνατος θα χτυπήσει την πόρτα στον επόμενο άτυχο και θα ταρακουνήσει σύσσωμο το αθλητικό και κοινωνικό στερέωμα.

Χρύσα Ράπτη

Αθλητικά

2007-11-14T09:57:00.000+02:00

Αγώνες Στίβου Λυκείων

Στους Νομαρχιακούς Αγώνες Στίβου των Λυκείων που πραγματοποιήθηκαν στις 10-3-2007 έλαβαν μέρος πολλοί μαθητές από όλα τα λύκεια.

Ενδεικτικά σας παραθέτουμε κάποιους από αυτούς οι οποίοι βραβεύτηκαν.

Οι μαθητές αυτοί είναι οι εξής:

ΤΟΚΜΑΚΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 1ος ΣΤΑ 100 ΜΕΤΡΑ,

ΖΑΡΙΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 3ος ΣΤΑ 200 ΜΕΤΡΑ,

ΜΠΑΠΑΖΙΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 1ος ΣΤΑ 1500 ΜΕΤΡΑ,

ΜΟΛΛΑ ΑΜΕΤ, ΑΛΗ ΟΓΛΟΥ και πολλοί άλλοι αξιόλογοι αθλητές.

Κριτικές

2007-11-13T13:31:00.001+02:00

Τι κι αν δεν βγάζουν κολοσσιαίους δίσκους όπως τα “The Number Of The Beast” και “Powerslave”.Τι κι αν δεν “οργώνουν” τον κόσμο με τεράστιες περιοδείες, προκαλώντας τον πανικό σε κάθε τους εμφάνιση. Τι κι αν οι τελευταίες τους δουλείες δεν γνωρίζουν την επιτυχία των “Seventh Son Of A Seventh Son” και “Fear Of The Dark”.

Οι IRON MAIDEN ,αναμφισβήτητα, αποτελούν έναν μύθο της rock μουσικής ο οποίος συνεχίζει και απ’ ότι φαίνεται θα συνεχίσει να μας απασχολεί για πολλά χρόνια, διότι η μπάντα δείχνει να βρίσκεται σε μεγάλα κέφια. Τόσο η επιστροφή του Dickinson όσο και του Smith έχουν δώσει μια νέα πνοή στους Maiden όπως φαίνεται και από τις τελευταίες τους δουλειές που στην χειρότερη περίπτωση χαρακτηρίζονται ως αξιόλογες. Έτσι και στην περίπτωση του “A Matter Of Life And Death” έχουμε να κάνούμε με έναν 100% Μαiden δίσκο. Και τρισολίες έχουμε, και χαρακτηριστικά Maiden-riffs έχουμε, και φοβερές ερμηνείες ala-Dickinson έχουμε και τον συνήθη ύποπτο Steve Harris να συνυπογράφει επικούς ύμνους όπως τα “Brighter Than A Thousand Suns”,”The Reincarnation Of Benjamin Breeg” και “Lord Of Light” χωρίς βέβαια τα υπόλοιπα κομμάτια να υστερούν. Το σίγουρο είναι πως το “A Matter Of Life And Death” απαιτεί κάποιες ακροάσεις ώστε να αποκαλύψει το μεγαλείο του και να “κερδίσει” μια περίοπτη θέση στην δισκοθήκη κάθε Maiden-maniac.

Check Also: Iron Maiden-discography, Bruce Dickinson “Tyranny Of Souls”

Βαθμός: 8,5

Aυτός που είπε ότι η μουσική εξημερώνει τα ήθη προφανώς δεν είχε ακούσει ποτέ του SLAYER. Oι πατέρες του thrash metal καταφέρνουν, για ακόμη μία φορά, να βρεθούν στο προσκήνιο με έναν κυριολεκτικά καταστροφικό δίσκο. Η μπάντα είχε να ακουστεί τόσο ακραία από την χρυσή εποχή των “Reign In Blood” και “South Of Heaven”. Σίγουρα στην ανανέωση του group συνέβαλλε και η επιστροφή της “πυροβολαρχίας” ,που ακούει στο όνομα Dave Lombrado, πίσω από τα drums.H συνταγή ,λοιπόν, απλή: Ένας drummer να ανεβάζει τις ταχύτητες, ένα κιθαριστικό δίδυμο να σπέρνει τον πανικό δημιουργώντας απίστευτες riff-αρες και καταπληκτικά solos και ένας κάφρος Tom Araya να “φτύνει “ τους στίχους με μίσος. Μια ακρόαση του “Christ Illusion” θα σας πείσει.

Check Also: Οτιδήποτε κυκλοφορεί με το λογότυπο των SLAYER!!!!!!

Βαθμός: 9

Γιώργος Κουκάκης

Ποιήματα

2007-11-13T13:28:00.000+02:00

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΞΕΝΗ ΚΑΙ ΝΕΚΡΗ

Σας είπαν στο σχολείο σας ευχάριστα τα νέα
αυξάνονται στο πρόγραμμα οι ώρες σας στ’ Αρχαία

Κι εγώ κρυφά σας κοίταζα να δω στα μάτια λάμψεις
τα μάλα επικράθηκα από τις αντιδράσεις.

Τ’ ευχάριστα του διευθυντή για σας κακά μαντάτα
«χύμα τ’ Αρχαία», είπατε, «ήρθαν και τσουβαλάτα».

«Ξένη» ο εις μ’ αποκαλεί, ο έτερος «φορτίο»,
ο τρίτος μ’ έχει γι’ άχρηστη, ο τέταρτος μαρτύριο.

Κάποιοι με παραπέμψανε ευθύς σε φιλολόγους,
με χαρακτήρισαν νεκρή, πτώμα γι’ αρχαιολόγους.

Την ώρα που Ευρωπόπουλα μ’ αναζητούν με θέρμη,
Τα Ελληνόπουλα κλωτσούν, μ’ αφήνουν ξένη κι έρμη.

Κλείνοντας με τη θύρα σας, ταυτόχρονα σφαλάτε
την πόρτα στην νεοελληνική, που σήμερα μιλάτε.

Τι κι αν δεν είμαι εύχρηστη, είμαι η προγονική σας
η βάση’ μια κι η απαρχή της γλώσσας της δική σας.

Εγώ βοηθώ στην άριστη, σωστή ορθογραφία,
σας απαντάω στα γιατί με ετυμολογία.

Γραμματική, συντακτικό χέρι βοήθειάς σας,
παντού’ ναι ίδιες οι δομές στη γλωσσομάθειά σας.

Μέσα από με γεννήθηκαν όλου του κόσμου οι γλώσσες,
η Ευρώπη κι ο πολιτισμός και επιστήμες τόσες.

Μέσα από με ξεπήδησε πρώτα η Δημοκρατία,
το δίκαιο και η αιδώς, το κάλλος και η σοφία.

Μαζί μου ακούτε μουσική απ’ τ’ Ομήρου τα έπη
Όταν καμιά μετάφραση δε σας το επιτρέπει.

Σας ξεκλειδώνω κείμενα σοφών επιστημόνων,
βιολόγων, μαθηματικών, γιατρών και αστρονόμων.

Κι ιστορικών και τραγικών για πράξεις και γι’ ανθρώπους,
που σας διδάσκουν της ζωής και της ψυχής τους τρόπους.

Απ’ τον κρυμμένο ήλιο τους πάρτε όσο φως μπορείτε,
κι όπως κάθε νέα γενιά, νέες ιδέες βρείτε.

Δεν σας ζητώ να ζήσετε πώς ζούσαν οι Αρχαίοι,
μα σας ζητώ να ζήσετε καλύτερα σα νέοι.

Οι θαυμαστές οι μηχανές όσο κι αν είν’ μαγεία
σας θωρακίζει την ψυχή η κλασική παιδεία.

Δεν είμαι ξένη και νεκρή, φωνάζουν τα γραπτά μου,
η ρίζα είμαι των γλωσσών κι εσείς παιδιά – κλαδιά μου.

Κωνσταντινίδου Εύη

ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ... ΣΕ ΣΩΜΑ ΟΜΩΣ ΑΓΥΜΝΑΣΤΟ!

2007-11-13T13:25:00.000+02:00

Ανάμεσα στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη τα σημερινά Ελληνόπουλα αποτελούν τους μαθητές – είλωτες, αφού έρχονται πρώτα στο διάβασμα με περίπου 45 ώρες μελέτη την εβδομάδα, σχεδόν τις μισές από αυτές των Ευρωπαίων! Έρχονται όμως τελευταία στη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου και στις ευκαιρίες που τους παρέχονται για άθληση, άρα και για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. Σύμφωνα με στατιστικές μελέτες οι ώρες της άθλησης μεταξύ του 1998 και του 2005 καταλάμβαναν σχεδόν το 3,5% του διδακτικού χρόνου στα σχολεία. Ποσοστό εξωφρενικά χαμηλό, αν λάβουμε υπόψη πως οι συνομήλικοι Ευρωπαίοι μαθητές αφιερώνουν δύο περίπου ώρες την ημέρα σε αθλητικές δραστηριότητες.

Οι απαιτήσεις της κοινωνίας είναι πολυάριθμες, όπως και ”τα βάρη“ του σημερινού μαθητή, που διδάσκεται πέντε περίπου ώρες μαθηματικά την εβδομάδα και μία μόλις ώρα Φυσική Αγωγή. Αναμφίβολα τα Μαθηματικά, η Φυσική, τα Αρχαία είναι αναγκαία και απαραίτητα για την άνοδο του μορφωτικού επιπέδου, μπορεί όμως κάποιος να ισχυριστεί πως η άθληση δεν είναι απαραίτητο στοιχείο της ζωής; Αν οι νέοι δε μάθουν να αθλούνται, τότε πώς περιμένουμε να έχουν υγιή νου, πώς περιμένουμε να ξεφύγουν από τη μάστιγα των ναρκωτικών και των άλλων σημερινών προβλημάτων; Για το λόγο αυτό, το σχολείο, ως χώρος πολιτισμού και διαμόρφωσης συνειδήσεων, καθίσταται υπεύθυνο για την επίτευξη τόσο της γνωστικής πληρότητας των μαθητών του, όσο και της ψυχοσωματικής τους ισορροπίας.
Τα οφέλη του αθλητισμού είναι αδιαμφισβήτητα: εξασφαλίζει πρώτα και κύρια την ισορροπία και την υγεία του σώματος, τη βελτίωση των ζωτικών λειτουργιών του και την ενίσχυση της ανθεκτικότητάς του. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η συμβολή των ομαδικών αθλημάτων σε αυτό, αφού ο νέος εντάσσεται σε μια ομάδα, συντονίζεται, συνεργάζεται, αλλά και ψυχαγωγείται.
Το βασικό είναι να γίνει κατανοητό ότι ο αθλητισμός έχει ως κύριο σκοπό τη βελτίωση της υγείας και την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου του ανθρώπου. Μέσω της φυσικής αγωγής στα σχολεία οι μαθητές θα διδαχθούν ολοκληρωμένα όλα τα αθλήματα, με την καλύτερη δυνατή τεχνική και ασφάλεια, ενώ θα έχουν επαρκή γνώση για την ευεργετική επίδραση της άσκησης, υιοθετώντας έτσι έναν μη καθιστικό τρόπο ζωής. Το μάθημα της Φυσικής Αγωγής οφείλει δηλαδή να αναβαθμιστεί και να συμβαδίσει με τις άλλες χώρες, αφού ο ρόλος του είναι άκρως σημαντικός: η σωστή διαπαιδαγώγηση των νέων στην υιοθέτηση υγιεινού προτύπου διαβίωσης.
Ο αθλητισμός είναι λοιπόν ζήτημα παιδείας και πλατιά αναγκαιότητα. Βασική οπότε υποχρέωση του κράτους είναι η προώθησή του, κυρίως μέσω της εκπαίδευσης. Έτσι θα διασφαλιστεί ο πρωταρχικός της ρόλος, η βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Η παιδεία σε αναβρασμό

2007-11-13T13:23:00.000+02:00

Παρακολουθώντας με αγωνία τις τελευταίες εξελίξεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, θα θέλαμε να ξεκινήσει ένας διάλογος για τα φλέγοντα αυτά θέματα και να δώσουμε βήμα λόγου στους συμμαθητές μας να εκφράσουν τις απόψεις τους. Η συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει με άξονες κυρίως τα παρακάτω ερωτήματα:

Ποια είναι η γνώμη σας για το πανεπιστημιακό άσυλο; Πρέπει να γίνονται παρεμβάσεις από τις Αρχές στο χώρο του Πανεπιστημίου και σε ποιες περιπτώσεις;
Είστε σύμφωνοι με την αναθεώρηση του Συντάγματος και συγκεκριμένα με το άρθρο 16;
Θεωρείτε σωστό μέσο αντίδρασης τις καταλήψεις από μαθητές και φοιτητές και τις απεργίες από τους καθηγητές;
Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι οικονομικές ατασθαλίες (π.χ κατάχρηση χρημάτων);
Θεωρείτε σωστή την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης; Τι αντίκτυπο πιστεύετε ότι θα’ χει αυτό στα οικονομικά της ελληνικής οικογένειας;

Φυσικά, οποιοσδήποτε άλλος προβληματισμός πέρα από τα ερωτήματα αυτά για τα θέματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης είναι ευπρόσδεκτος.

Ειρήνη Κυριαζή

Γιώργος Καραγκιουλμέζης

Δώστε τον λόγο και τον αντίλογο και στην «άλλη Ελλάδα

2007-11-13T13:20:00.000+02:00

Υπάρχει ένα ρητό που αναφέρει «ο νους είναι ταχύς, γιατί πάντα τρέχει». Αυτό μπορούμε να πούμε ότι αντιπροσωπεύει τους Μαθητικούς Αγώνες Επιχειρηματολογίας (Αντιλογίας). Οι αγώνες αυτοί ή ο Λόγος – Αντίλογος, όπως είναι συνηθέστερο να αποκαλούνται, είναι η ανάπτυξη ενός θέματος βάσει επιχειρημάτων με αντίπαλες δύο πενταμελείς ομάδες. Έπειτα από κλήρωση κάθε ομάδα πρέπει να υποστηρίξει την προτεινόμενη θέση, ενώ ταυτόχρονα να ανασκευάζει και στα επιχειρήματα της αντίπαλης ομάδας. Η συμμετοχή σ’ αυτούς τους αγώνες εξασφαλίζει στους μαθητές τη δυνατότητα να ασκούνται στην εύρεση ορθολογικών επιχειρημάτων, τη βελτίωση της έκφρασής τους, με αποτέλεσμα την ενίσχυση της αυτοπεποίθησής τους.

Αρωγός σε όλο αυτό το εγχείρημα είναι το ΥΠΕΠΘ και το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. Οι ομάδες αναμετρώνται πρώτα σε περιφερειακό επίπεδο και στη συνέχεια σε πανελλήνιο. Ο τελικός διεξάγεται στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής στην Αθήνα, παρουσία της προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου και πρύτανη στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης κ. Ελένης Γλύκατζη – Αρβελέρ. Φέτος το θέμα που δόθηκε ήταν το εξής: «Πρέπει να επιδιώκεται η οικονομική ανάπτυξη των χωρών, όταν αυτή επιβαρύνει το φυσικό περιβάλλον;». Νικήτρια ομάδα αναδείχτηκε το 3ο Λύκειο του Αιγάλεω.
Στους φετινούς αγώνες δεν έλαβε μέρος το σχολείο μας, ενώ είχε λάβει σε όλους τους προηγούμενους και με τη συμβολή των δύο αρμόδιων φιλόλόγων (της κ. Κουτσογιάννη και του κ. Χαραλαμπίδη) είχε σημαντικότατες διακρίσεις όχι μόνο σε περιφερειακό αλλά και σε πανελλήνιο επίπεδο. Ο λόγος είναι ότι το Υπουργείο αποφάσισε να κάνει περικοπές στα έξοδα του προγράμματος αυτού και απέκλεισε την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, την Ήπειρο, τη Δυτική Μακεδονία και όλα τα νησιά. Έτσι λοιπόν επιβεβαίωσε το γνωστό σε όλους ότι «Ελλάδα είναι μόνο η Αθήνα» (άντε και η Θεσσαλονίκη) και άφησε σχολεία από ήδη φτωχές και μειονεκτούσες περιοχές της χώρας μας με μια μορφωτική ευκαιρία λιγότερο.
Ελλείψει, λοιπόν, του διαγωνισμού αυτού το σχολείο μας συμμετέχει σ’ έναν άλλο διαγωνισμό σε επίπεδο νομαρχίας, ο οποίος βασίζεται στον ρητορικό διάλογο και τελείται υπό την επίβλεψη της Φιλοεκπαιδευτικής Εταιρείας.
Με την ελπίδα να ξαναέλθουν οι Αγώνες αυτοί στη Θράκη και σ’ όλη την Ελλάδα, θα παρακολουθούμε το θέμα και θα σας ενημερώνουμε.

Ειρήνη Ασίκη

Ο ποιητής Αντώνης Φωστιέρης στο σχολείο μας

2007-11-13T13:15:00.000+02:00

Στις 22 Ιανουαρίου, ημέρα Δευτέρα, είχαμε την τιμή να φιλοξενούμε στο σχολείο μας τον ποιητή Αντώνη Φωστιέρη και να συμμετάσχουμε μαζί σε ένα ενδιαφέρον πρωινό ποίησης.
Ο Αντώνης Φωστιέρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και στο Παρίσι, ενώ σήμερα είναι εκδότης του περιοδικού Η Λέξη και μέλος της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού Τομές. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από την έντονη κριτική διάθεση των Γάλλων ποιητών Μπωντλαίρ και Λαφόργκ, ενώ τον απασχολούν έντονα φιλοσοφικά και οντολογικά ζητήματα που εμφανίζονται στο έργο του με τη μορφή αντιθετικών ζευγών έρωτας – θάνατος, καλό – κακό κτλ.

Μερικά από τα έργα που έχει γράψει: «Το μεγάλο ταξίδι», «Εσωτερικοί χώροι ή τα είκοσι», «Ποίηση μες στην ποίηση», «Σκοτεινός Έρωτας», «Το θα και το να του θανάτου», «Η σκέψη ανήκει στο πένθος» καθώς και το «Ο διάβολος τραγούδησε σωστά».

Το ποίημα «Discotheque» της συλλογής «Ο διάβολος τραγούδησε σωστά», το οποίο περιλαμβάνεται και στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γ΄ Λυκείου, αποτέλεσε αφόρμηση για μια συζήτηση με τον ποιητή πάνω σε θέματα ποιητικής δημιουργίας και ποίησης. Ακούσαμε μάλιστα τον ίδιο να εξομολογείται πως ξεκίνησε να γράφει μόλις από τα έντεκά του χρόνια. Η συζήτηση στη συνέχεια περιστράφηκε γύρω από τις διαφορές ποιητικού και πεζού λόγου και την ιδιαίτερη προτίμηση που δείχνουν οι μαθητές στον τελευταίο· η ποίηση είναι περισσότερο κρυπτική, ενώ στο πεζό ο αναγνώστης παρακολουθεί τα γεγονότα με σειρά, λίγο ως πολύ, γραμμική. Έγινε λόγος για το ρόλο του συναισθήματος στην ποίηση και για την καταγωγή του ποιητικού λόγου –αλλά και άλλων κειμενικών ειδών, του δοκιμίου, του άρθρου, της φιλοσοφίας- από την προσωκρατική φιλοσοφία των Ιώνων στοχαστών, όπου ενυπήρχαν αξεδιάλυτα και αποσπάστηκαν στη συνέχεια.
Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία για μαθητές και καθηγητές, γιατί κυρίως μας έδωσε τη δυνατότητα να αισθανθούμε την ποίηση μέσα από τα μάτια του ίδιου του δημιουργού, του ποιητή.

Σοφία Συμεωνίδου

Δημοσκόπηση για τα κινητά

2007-11-09T11:39:00.000+02:00

Με αφορμή την πρόταση της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας για την απαγόρευση των κινητών τηλεφώνων στα σχολεία όλων των βαθμίδων (Δημοτικά – Γυμνάσια – Λύκεια), μετά το γνωστό περιστατικό στην Αμάρυνθο της Εύβοιας, αποφασίσαμε μια ομάδα μαθητών της Β’ Λυκείου να διενεργήσουμε μια δημοσκόπηση για τη χρήση των κινητών τηλεφώνων και τη σχέση των μαθητών μ’ αυτά. Τα αποτελέσματα αυτής της μικρής έρευνας παρουσιάζονται πιο κάτω και τα αφήνουμε στην κρίση σας.

Ερώτημα 1:
Πιστεύετε ότι πρέπει να απαγορευτούν τα κινητά τηλέφωνα στα σχολεία;
Το 67% διαφωνεί με την απαγόρευση των κινητών στα σχολεία και το 33% συμφωνεί.

Ερώτημα 2:
Πόσο σημαντικό θεωρείτε να έχετε το κινητό σας τηλέφωνο μαζί σας στο σχολείο;
Το 38% απάντησε πολύ σημαντικό
Το 24% απάντησε αρκετά σημαντικό
Το 25% απάντησε όχι τόσο σημαντικό
Το 13% απάντησε καθόλου σημαντικό

Ερώτημα 3:
Με ποια κριτήρια επιλέγετε το κινητό σας τηλέφωνο;
Οι περισσότεροι θέλουν ένα κινητό τελευταίας τεχνολογίας, με πρώτο κριτήριο την μεγάλη μνήμη αποθήκευσης δεδομένων. Επίσης mp3, bluetooth, κάμερα. Το 6% δεν απάντησε.

Ερώτημα 4:
Πόσο χρήσιμο νιώθετε πως σας είναι το κινητό;
Το 38% απάντησε πολύ χρήσιμο
Το 32% απάντησε αρκετά χρήσιμο
Το 23% απάντησε όχι ιδιαίτερα χρήσιμο
Το 4% απάντησε καθόλου χρήσιμο
Το 3% δεν απάντησε

Ερώτημα 5:
Φοβάστε την παρακολούθηση του κινητού σας τηλεφώνου;
Το 18% απάντησε πολύ
Το 22% απάντησε αρκετά
Το 26% απάντησε όχι ιδιαίτερα
Το 34% απάντησε καθόλου (!!!)

Ερώτημα 6:
Τι νιώθετε απέναντι στο κινητό σας;
Οι περισσότερες απαντήσεις μιλούσαν για υπερβολική αγάπη, εξάρτηση, προστασία, ασφάλεια. Κάποιοι λιγότεροι το βλέπουν ως μέσον εκμετάλλευσης ή και είναι αδιάφοροι. Το 10% δεν απάντησε.

Ερώτημα 7:
Πόσα χρήματα ξοδεύετε μηνιαίως για το κινητό σας;
Το 42% απάντησε κάτω από 10 ευρώ
Το 31% απάντησε 10 – 20 ευρώ
Το 16% απάντησε άνω των 20 ευρώ

Ερώτημα 8:
Πόσες περίπου ώρες μιλάτε στο κινητό σας την εβδομάδα;
Το 55% απάντησε κάτω από 2 ώρες
Το 14% απάντησε 2-4 ώρες
Το 23% απάντησε πάνω από 4 ώρες
Το 8% δεν απάντησε

Ερώτημα 9:
Γνωρίζετε τις επιπτώσεις της χρήσης του κινητού τηλεφώνου στην υγεία σας;
Το 90% απάντησαν ότι τις γνωρίζουν
Το 7% απάντησαν ότι δεν τις γνωρίζουν
Το 3% δεν απάντησε

Ναλμπάντης Δημήτρης Β3
Νικολακάκης Κώστας Β4

Κριτικές

2007-11-09T11:38:00.000+02:00

Βιβλιοκριτική : Κatherine Neville, Οχτώ

Ένα μυθιστόρημα της συγγραφέως Κάθριν Νεβίλ προτεινόμενο ως παγκόσμιο best seller και αναφέρεται σε ένα μυστήριο με ιστορία που υπερβαίνει τη χιλιετία και κέντρισε τα πιο λαμπρά πνεύματα που γνώρισε η ανθρωπότητα. Μια αρχαία φόρμουλα που χαρίζει τόσο μεγάλη δύναμη, ώστε να κυριεύσει την ψυχή όλων όσοι άκουσαν γι’ αυτή. Ένα μυθικό σκάκι λαξεμένο εξ ολοκλήρου σε ασήμι και χρυσό, στολισμένο με ρουμπίνια, ζαφείρια και σμαράγδια, το οποίο προσφέρθηκε από οχτώ Μαυριτανούς στον Αυτοκράτορα Καρλομάγνο: το θρυλικό σκάκι του Μογκλάν. Λέγεται ότι πήρε το όνομά του από τον άρχοντα της περιοχής Μογκλάν, στον οποίο δώρισε ο Καρλομάγνος το σκάκι. Εκείνος ανέθεσε τη φύλαξη του πολύτιμου θησαυρού στις μοναχές του Μογκλάν. Η νεαρή ηρωίδα, ειδική στου ηλεκτρονικούς υπολογιστές, θα εμπλακεί στην αναζήτηση του σκακιού, συμμετέχοντας έτσι στο μεγαλύτερο κυνήγι θησαυρού όλων των εποχών. Το «Οχτώ» είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, πρόκειται αναμφίβολα για ένα από τα πιο συναρπαστικά, ατμοσφαιρικά και πρωτότυπα μυθιστορήματα που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια. Ένα έργο που διατρέχει την Ιστορία και θα σας καθηλώσει!

Βασιλική Διάφα

Κριτικές

2007-11-09T11:33:00.000+02:00

Κριτική ταινίας : Πέρα από το φράχτη (Over the hedge)

Το «Πέρα από το φράχτη» είναι η νέα ξεκαρδιστική κωμωδία κινουμένων σχεδίων της Dreamworks για μικρούς και μεγάλους από τους δημιουργούς των «Σρεκ» και «Μαδαγασκάρη». Το θέμα της ταινίας είναι η συνύπαρξη ανθρώπων και ζώων, κάτι που δεν είναι εύκολο πράγμα, ειδικά αν ο στόχος και των δύο είναι ο ίδιος: το φαγητό. Για να ολοκληρωθεί η ταινία εργάστηκαν 237 άνθρωποι πάνω από 3 χρόνια, για να την παρακολουθήσεις χρειάζεται μόνο 83 λεπτά, γι’ αυτό μην τη χάσεις.
Σκηνοθεσία: Τιμ Τζόνσον, Κάρεϊ Κερπάτρικ. Ακούγονται οι φωνές των Μπρους Γουίλις, Αβρίλ Λίβινγκ, Γουίλιαμ Σάτνερ, Νικ Νόλτε, Στιβ Κάρελ κ.α Είδος: Κωμωδία κινουμένων σχεδίων.

Κεραμεύς Παναγιώτης Α2

Ποιήματα

2007-11-09T11:29:00.000+02:00

«Δεν απειλούμε την ελληνική»

Ο δάσκαλος μπουμπούνισε κι άστραψε μες στην τάξη:
«Φροντίζετε τη γλώσσα μας και κάντε το στην πράξη.

Από μια γλώσσα ζωντανή, πλούσια, φωτισμένη
την καταντήσατε νωθρή, φτωχή και προδομένη.

Λέξεις, όπως «καράφλιασα», «κουφάθηκα», «μου σπάει»
επαναλαμβάνετε συχνά λες και δεν ξέρετ’ άλλη.

Βάρβαροι και βωμολόχοι να πάψετε να είστε
Το σπίτι του πολιτισμού μην το κατεδαφίστε».

«Δάσκαλέ μας, «κουλάρησε» και μη «πολυφρικάρεις»
«τα πήραμε στην κράνα μας» και μη μας κριτικάρεις.

Με γλώσσα διαδηλωτική χτυπάμε τους μεγάλους
την κριτική μας κάνουμε και προκαλούμε σάλους.

Φτιάχνουμε την ομάδα μας, μιλάμε σαν παρέα
για αγώνες εφευρίσκουμε συνθήματα ωραία.

Γιατί οι ενήλικοι αντιδρούν στα «κορακίστικά μας»;
Τάχα η μορφή τους ενοχλεί ή τα νοήματά μας;

Η γλωσσική ευγένεια κι οι τύποι περισσεύουν,
αν θέλεις να αμφισβητείς ό,τι σ’ απαγορεύουν.

Οι λέξεις μας δεν απειλούν ξύλινες σα μαγκούρες
μην κινδυνεύει η Ελληνική από τις Ελληνικούρες;»

Κωνσταντινίδου Εύη Β2

Το ύστατο σκαλοπάτι

Πλάτων, φιλόσοφε της ανθρώπινης ουσίας,
Ποιος με γέννησε εμέ
Την ζωτικότατην πνοήν, ποιος μου την ενεφύσησε
Την εμήν ανθρωπίνην μορφήν, ποιος την ενεπνεύσθη
Τόσο τελεία και ανωτέρα πάντων των ετέρων
Ποιος…

Αι σαι φιλοσοφίαι εν τη οικουμένη ξακουσταί
Τα πεπραγμένα των ανθρώπων υπερκάλλιστα εξηγούν
Στην άμμο όμως κύκλος δεν υφίσταται μονάχος
Αν ουδείς αυτόν δεν σχηματίσει και φροντίσει
Και ούτω δεν υφίσταται, αν μοχθηρό αγέρι εκπνεύσει
Και τας ρυτίδας της θαλάσσης διεγείρει·
Διότι εκείνη αφρισμένα κύματα έξαφνα ξερνάει,
Α τον άρτιον τούτον κύκλον δια παντός σβεννύασι
Τόσο απλά…

Γυνή και ανδρών ζεύγος δύο έλικες συνένωσαν
Και πρωτοπόροι εποίησαν μια σκάλα μυσταγωγικήν
Από τότε πεπεισμένοι εισί πολλοί γι’ αυτό
Πως κατάξιος απόγονος του Οιδίποδος θα ανέλθει
Πονών μια εξ αυτών των ανεπανάληπτων σκαλών
Επεί η χειρ αυτού το ύστατο σκαλί αγγίξει,
Σφιγγός το αίνιγμα θ’ απαντηθεί ως επίλογος κάθε επίγειας ζωής,
Και βρόντο μέγα θα ποιήσει, που θα’ χει επιτέλους ηττηθεί.

Αλλά πλέον θα επίσταμαι «Τί άνθρωπος εστί»

Τακά Ευδοξία Β4

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ : ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

2007-11-09T11:26:00.000+02:00

Η γλώσσα είναι ένα από τα βασικότερα στοιχεία του πολιτισμού του ανθρώπου. Είναι ο κώδικας επικοινωνίας το μοναδικό μέσο για να εκφράσουμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις απόψεις μας. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές διαφορές ανάμεσα στις γλώσσες. Ανάλογα με τις ανάγκες και τον τρόπο ζωής μιας κοινωνίας διαφοροποιείται και η γλώσσα κάθε πολιτισμού. Για παράδειγμα, αν και υπάρχουν πολλές ομοιότητες ανάμεσα στον ελληνικό και τουρκικό πολιτισμό, υπάρχουν πολλές διαφορές ανάμεσα στις δύο γλώσσες. Αν και υπάρχουν ομοιότητες λόγω γλωσσικής επαφής, υπάρχουν και διαφορές ελληνικών και τουρκικών λόγω διαφορετικής καταγωγής των γλωσσών αυτών (ινδοευρωπαϊκή η ελληνική, ουραλοαλταϊκή η τουρκική). Γι’ αυτό το λόγο, λοιπόν, πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο να αντιμετωπίζουν αρκετές δυσκολίες οι μαθητές που δεν έχουν ως μητρική γλώσσα την ελληνική.

Για να καταλάβουν όλοι αυτό το πρόβλημα, είναι εύλογο να αναφέρουμε ορισμένες περιπτώσεις με τις διαφορές της τουρκικής και της ελληνικής γλώσσας.

Πρώτα απ’ όλα εκτός από τις διαφορές στο αλφάβητο και τους φθόγγους, υπάρχουν κι άλλες διαφορές ανάμεσα στις δύο γλώσσες. Μια απ’ αυτές είναι η απουσία του άρθρου και του γένους των λέξεων. Για παράδειγμα, ενώ στα ελληνικά υπάρχουν τρία γένη για τα ουσιαστικά (αρσενικό, θηλυκό, ουδέτερο), στα τουρκικά δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, το ίδιο συμβαίνει και για τα άρθρα, δηλαδή δεν χρησιμοποιούνται καθόλου τα άρθρα. Επίσης απουσιάζουν τα ρήματα «είμαι» και «έχω», όπως τα ξέρουμε στα ελληνικά. Αυτά τα δύο ρήματα, αν και χρησιμοποιούνται στα τουρκικά, δεν κλίνονται όπως στα τουρκικά και λειτουργούν ως απρόσωπα. Σημαντικό ρόλο στα τουρκικά παίζει και η θέση του ρήματος στην πρόταση, ανάλογα δηλαδή με τη θέση που θα πάρει το ρήμα μέσα στην πρόταση αλλάζει και το νόημα της πρότασης. Το νόημα δηλαδή παράγεται από την αυστηρή σειρά των λέξεων στην πρόταση, σε αντίθεση με τα ελληνικά. Στα τουρκικά πρώτα μπαίνει το υποκείμενο της πρότασης μετά το αντικείμενο και τελευταίο το ρήμα. Επιπλέον, υπάρχει ιδιαίτερη και συγκολλητική διαμόρφωση του ρήματος, ενώ παρατηρείται και απουσία συνδέσμων. Για όλες αυτές τις διαφορές, λοιπόν, τα παιδιά και γενικότερα όσοι δεν έχουν ως μητρική γλώσσα την ελληνική, αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες και πολλά προβλήματα, για να εκφράσουν τον εαυτό τους, τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους.
Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι δυσκολίες, οι νέοι πρέπει να έρχονται σε επαφή με τα ελληνικά από την παιδική ηλικία. Ένα τέτοιο μέσο επαφής μπορεί να είναι το βιβλίο. Διαβάζοντας διάφορα βιβλία αλλά και βλέποντας ελληνική τηλεόραση, τα παιδιά μπορούν να βελτιώσουν τη γλώσσα, την προφορά, αλλά και να πλουτίσουν το λεξιλόγιό τους. Θα βοηθήσει πολύ στη βελτίωση της γλωσσικής ικανότητας των νέων στα ελληνικά οι διαπροσωπικές σχέσεις με νέους που έχουν μητρική γλώσσα την ελληνική. Ίσως η σημαντικότερη λύση θα ήταν η βελτίωση της εκπαίδευσης στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία. Είναι φανερό ότι κοντά στα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στο σχολείο τους, υπάρχει ένα πρόβλημα στο σύστημα που ίσως ενισχύεται και από την αδιαφορία των δασκάλων. Τα παιδιά δηλαδή δε μαθαίνουν με τον καλύτερο τρόπο τα ελληνικά στο δημοτικό και αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όχι μόνο στα μαθήματα αλλά και γενικότερα στη ζωή τους.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο δρόμος για να μάθει κανείς μια άλλη γλώσσα περνάει από το να ξέρει με τον καλύτερο τρόπο την μητρική του γλώσσα.

Σαλήμ Οζγέ
Σουλεϊμάν Χασάν Σεμά

Η Θράκη στο στο πέρασμα των αιώνων μέσα από τη γραμματεία και τη λογοτεχνία

2007-11-09T11:18:00.000+02:00

Ξεκινάμε με το πρώτο φύλλο της νέας σχολικής χρονιάς μια μικρή περιδιάβαση στην Αρχαία, Μεσαιωνική και Νεοελληνική Γραμματεία και Λογοτεχνία, εστιάζοντας την προσοχή μας στη Θράκη και τους κατοίκους της. Εξετάζουμε τον όρο Θράκη ως ενιαίο χώρο, καθώς στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου διαχωρίστηκε οριστικά, όταν η Βόρεια Θράκη ή Ανατολική Ρωμυλία περιήλθε στη Βουλγαρία, η Ανατολική Θράκη προσαρτήθηκε στην Τουρκία και η Δυτική Θράκη ενσωματώθηκε στην Ελλάδα. Στόχος μας είναι να γνωρίσουμε τον τόπο αυτό από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και να αγαπήσουμε πραγματικά τη Θράκη· γιατί μόνο αν γνωρίσουμε τον τόπο μας, μπορούμε να τον αγαπήσουμε. Η ματιά μας θα διαπεράσει όχι μόνο Θρακιώτες συγγραφείς, αλλά και οποιονδήποτε άλλο έχει να κομίσει ενδιαφέροντα ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία για τη Θράκη.

Τη γοητεία της περιοχής αυτής, λοιπόν, που αποτέλεσε πατρίδα της μυθικής γυναικείας πολεμικής φυλής των Αμαζόνων, κοιτίδα νέων θεοτήτων, χώρο για την τέλεση των φημισμένων Καβείριων μυστηρίων, πατρίδα του Ορφέα, του Δημόκριτου, του Πρωταγόρα, του Βιζυηνού , του Βάρναλη, των Καραθεοδωρήδων και τόσων άλλων σημαντικών ανθρώπων, θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας, ξεκινώντας από τον Ηρόδοτο και τρία από τα διηγήματα του Βιζυηνού.

Άποψη της Ανατολικής Θράκης. Διακρίνεται η πατρίδα του Βιζυηνού, η Βιζύη, το Σαμάκοβο, οι Σαράντα Εκκλησιές, η Ραιδεστός και άλλες πόλεις και χωριά.

Σύμφωνα με το πέμπτο βιβλίο (Τερψιχόρη) του Ηροδότου, οι Θράκες είναι το πιο μεγάλο στον κόσμο ύστερα, βέβαια, από τους Ινδούς. Αν ήταν ενωμένοι, αναφέρει ο «πατέρας της Ιστορίας», θα ήταν ακαταμάχητοι και από όλα τα έθνη ισχυρότεροι. Ωστόσο, κάθε φυλή ζει χωριστά, έχουν πολλά ονόματα, κρατούν όμως τις ίδιες συνήθειες. Συγκεκριμένα, για όποιον έρχεται ή φεύγει από τη ζωή κάνουν τα εξής: θρηνεί όλη η οικογένεια γύρω από το νεογέννητο παιδί για τις συμφορές που μέλλεται να δοκιμάσει και χαρούμενοι θάβουν με χωρατά αυτόν που πέθανε, γιατί γλίτωσε από τα βάσανα της ζωής. Σε κάποιες φυλές οι άντρες έχουν πολλές γυναίκες και αυτή που αγαπούσε ο άντρας πιο πολύ τον ακολουθεί ζωντανή στον τάφο, έθιμο βασισμένο στην αντίληψη ότι ο πεθαμένος θέλει να έχει στον Κάτω κόσμο ό,τι αγαπούσε και στη ζωή. Αντιμετωπίζουν με φιλελεύθερο πνεύμα τις σχέσεις των κοριτσιών και συνήθιζαν να έχουν στο σώμα τους στάμπες με βελονισμό (τατουάζ), σημάδι ότι ανήκαν σε οικογένεια ευγενών, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα αυτή η συνήθεια ήταν χαρακτηριστικό των περιφρονημένων. Αγαπούσαν να ζουν από τον πόλεμο και το πλιάτσικο, λέει ο Ηρόδοτος, και λάτρευαν μόνο τον Άρη, τον Διόνυσο και την Άρτεμη. Οι άρχοντες λάτρευαν και τον Ερμή, περισσότερο από τους άλλους θεούς, και ορκίζονταν στο όνομά του. Η τάξη αυτή είχε διαφορετικά νεκρικά έθιμα: εξέθεταν τον νεκρό τρεις μέρες, θυσίαζαν ζώα, έτρωγαν, έπιναν και θρηνούσαν. Έπειτα έθαβαν τον νεκρό είτε παραχώνοντάς τον στη γη είτε καίγοντας το σώμα του, συσσώρευαν χώμα πάνω του και οργάνωναν κάθε λογής αγώνες με μεγάλα βραβεία.

Δημήτρης Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Νικολακάκης
Μαρίνα Κοκοζίδου
Λαμπρινή Τσιφτσή

Στο έργο «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» του Γεωργίου Βιζυηνού τα γεγονότα της αφήγησης τοποθετούνται στα τέλη του 1859, όταν ο συγγραφέας ήταν δέκα χρονών. Δίπλα στο κεντρικό θέμα που είναι τα φανταστικά ταξίδια του παππού του και το μοναδικό πραγματικό στον άλλο κόσμο, περιγράφεται ο τόπος, οι συνθήκες ζωής, η νοοτροπία, τα ήθη και έθιμα, οι παραδόσεις, οι ασχολίες των ανθρώπων της ιδιαίτερης πατρίδας του συγγραφέα, της Βιζύης, και γενικότερα της Θράκης. Συγκεκριμένα, παρακολουθούμε εικόνες από τη σκληρή ζωή παιδιών της επαρχίας που στέλνονται να εργαστούν δίπλα σε έναν τεχνίτη στην Πόλη και να μάθουν την τέχνη αυτή («η τέχνη είναι χρυσό βραχιόλι»). Βλέπουμε τους πατριώτες του συγγραφέα να εξημερώνουν ταύρους, να χρησιμοποιούν άλογα ως μέσα μεταφοράς, να έχουν αγελάδες, πρόβατα, μελίσσια. Ασχολούνταν με αγροτικές εργασίες, καλλιεργούσαν σιτηρά, αμπέλια και λαχανόκηπους και για τη μεταφορά των προϊόντων τους είχαν άμαξες. Στα σπίτια τους όπου υπήρχε αυλή, στάβλος, ορνιθαριό(κοτέτσι), πλακόστρωτο καταγώγι, κελάρι, σάλα και δωμάτια, επικρατούσε καθαριότητα και τάξη στην τοποθέτηση κάθε οικιακού σκεύους. Οι γυναίκες φορούσαν καθημερινά «χαλέντζες», δηλαδή ψηλοτάκουνα τσόκαρα και μια από τις δουλειές τους ήταν το τύλιγμα νήματος στο γλιτήρι ή τυλιγάδι. Οι άντρες φορούσαν λευκό πολύπτυχο σώβρακο για παντελόνι και πουκάμισο με φαρδιά κεντητά μανίκια, πολύγυρη κόκκινη ζώνη στη μέση και κουλουροειδή «σερβέτα» στο μέτωπο. Επίσης τσόχινο σαλιβάρι, αλλά αυτό μόνο στις γιορτές. Οι συντοπίτες του Βιζυηνού έκαναν ταξίδια σε γειτονικές πόλεις, Ραιδεστό, Σηλυβρία, Σαρακηνού, Μήδεια, αλλά και στους Αγίους Τόπους. Συνήθιζαν να εξομολογούνται σε πνευματικό, να ζητούν συγχώρεση από τους συγχωριανούς τους, να τακτοποιούν τα κληρονομικά τους, πριν ξεκινήσουν για μεγάλο ταξίδι και προσκύνημα στους Αγίους Τόπους. Βέβαια, και οι ίδιοι ως οικοδεσπότες ήταν φιλόξενοι.

Εκείνο που είναι ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτο είναι ότι οι μάνες Ελληνίδες – Θρακιώτισσες (προγιαγιάδες του Βιζυηνού) παρακαλούσαν την Παναγιά να γεννήσουν κορίτσι, και όχι αγόρι, για να μην το πάρουν οι Τούρκοι Γενίτσαρο. Αυτοί με ψηλά σκουφιά και κόκκινους χιτώνες γύριζαν αρματωμένοι στα χωριά και μάζευαν χριστιανόπουλα, για να τα τουρκέψουν και να τα στρέψουν αργότερα εναντίον των δικών τους. Γι’ αυτό οι Έλληνες μεταμφίεζαν τα αγόρια σε κορίτσια μέχρι τα δέκα τους χρόνια, τα φώναζαν με γυναικεία ονόματα και μετά τα δέκα τα κούρευαν και τα πάντρευαν, επειδή οι Οθωμανοί δεν παίρνανε παντρεμένους. Μάλιστα, οι άντρες έπλεκαν με βελόνια κάλτσες και άλλα εργόχειρα, κατάλοιπο της ζωής τους ως κορίτσια. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το διήγημα:
«…Ο παππούς ανέλαβε πάλιν το εργόχειρόν του· θλιβερόν μειδίαμα εκάθητο επί των χειλέων του.

- Πρίν με δώσουν στήν γιαγιά σου τήν Χατζίδενα, είπε ταπεινώσας τούς οφθαλμούς – Δέν ήμουν αγόρι!

- Αμ’ τί, παππού; Κορίτσι ήσουνα;

- Πές πώς ήμουνα κορίτσι, ψυχή μου, είπεν ο παππούς μέ τό θλιβερόν του μειδίαμα, αφού κ’ εγώ τό θαρρούσα πώς ήμουνα, κι ο κόσμος τό επίστευεν.

Αι λέξεις μοι ενεποίησαν παράξενον εντύπωσιν. Ο παππούς εκράτει εις τάς χείρας του γυναικείον εργόχειρον· και - μ’ όλον τό λεβέντικόν του ανάστημα - το επιμελώς εξουρισμένον πρόσωπον, ο φιλάρεσκως επί των ορίων τού άνω χείλους ψαλιδισμένος μύσταξ, η όλη έκφρασις μοί εφάνη την στιγμήν εκείνην ενέχουσα πολύ το θηλυπρεπές καί γυναικείον.
[…]

- Γιατί παππού;

- Γιατί, κάθε λίγο καί πολύ, είπεν ο παππούς ολοέν σκυθρωπότερος, έβγαινε, ψυχή μου, το Γιανιτσαριό - κάτι μεγάλοι και φοβεροί Τουρκαλάδες, μέ τ’ αψηλά τα «καβούκια», μέ τά κόκκινα καβάδια, κ’ εγύριζαν αρματομένοι στά χωριά, μέ τόν «ιμάμην» έμπρός μέ τόν «τσελάτη» καταπόδι, κ’ εμάζωναν τά ευμορφότερα χριστιανόπαιδια, ψυχή μου, καί τά τούρκευαν.

[…]
Γι’ αυτό, εξηκολούθησεν έπειτα, όταν εγεννήθηκα έγώ, ψυχή μου, καί μ’ εβάφτισαν, μέ έβγαλαν «Γεωργιά»· πού θά πή, μού έδωκαν θηλυκόν όνομα, καθώς έβγαζαν τότε Κωνσταντινιά, καί Θανασία και Δημήτρω - όλα αρσενικά παιδιά, ψυχή μου, μέ θηλυκόν όνομα - Καί μαζί μέ τό όνομα, μ’ εφόρεσαν και κοριτσίστικα ρούχα.

Εύη Κωνσταντινίδου Β2

Στο διήγημα «Το αμάρτημα της μητρός μου» παρατηρούμε πολλές ασθένειες, που οφείλονται σε φυσικά αίτια, να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά ή όχι είτε από ανίδεες γριές με βότανα είτε από δήθεν μορφωμένους ή μυστηριώδεις κοσμογυρισμένους είτε από κοινούς και επιτήδειους απατεώνες και αγύρτες, οι οποίοι ασκούν με πειστικότητα το επάγγελμα του δήθεν αναγνωρισμένου γιατρού. Κάποιες ασθένειες θεραπεύονται τυχαία ή επειδή κάνουν τον κύκλο τους, άλλες όμως παρατείνονται ανεξήγητα· αυτές οφείλονται, κατά τη λαϊκή αντίληψη, σε υπερφυσικά αίτια και στην επίδραση υπερβατικών δυνάμεων του κακού, και κυρίως του σατανά («ξωτικό»)· γι’ αυτό για τη θεραπεία ή τουλάχιστον την ανακούφιση μιας ασθένειας που δεν εννοεί να υποχωρήσει από μόνη της ούτε με τους συνηθισμένους τρόπους αντιμετώπισης, χρησιμοποιούν τα ανάλογα υπερβατικά μέσα: διάφορες μαγγανείες και μαγείες (γητείες, μαγικά φυλαχτά, μαγικές προσευχές), με τα οποία απευθύνονται οι άνθρωποι στις αόρατες δυνάμεις του σκότους μέσα στο κλίμα των λαϊκών δοξασιών, των δεισιδαιμονιών και της μαγείας· χρησιμοποιούνται ωστόσο και μέσα χριστιανικά: η ανάγνωση κατάλληλων εξορκισμών και ευχών από τους ιερείς, η χρήση φυλαχτών που αποτρέπει το κακό, η τέλεση αγιασμών ή η κατάποση αγιασμού από τον ασθενή.
Τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι η λεκανομαντεία, εξελιγμένη και μεταγενέστερη μορφή υδρομαντείας. Το βασικότερο στοιχείο είναι η χρήση της λεκάνης, μέσα στην οποία τοποθετούσαν νερό, πολύ σπάνια λάδι. Η τελετουργία περιλάμβανε ανακάλημα νεκρού, θυμίαμα καθώς και τα αναμμένα κεριά, στοιχεία που τα παρακολουθούμε και στο εν λόγω διήγημα του Βιζυηνού:
«Τότε ευρέθην ενώπιον παραδόξου σκηνής.
Η ασθενής ανέπνεε βαρέως, όπως πάντοτε. Πλησίον αυτής ήτο τοποθετημένη ανδρική ενδυμασία, καθ’ ήν τάξιν φορείται. Δεξιόθεν σκαμνίον σκεπασμένον μέ μαύρο ύφασμα, επί τού οποίου υπήρχε σκεύος πλήρες ύδατος και εκατέρωθεν δύο λαμπάδες αναμμέναι. Η μήτηρ μου γονυπετής εθυμίαζε τ’ αντικείμενα ταύτα προσέχουσα επί τής επιφανείας τού ύδατος.
Φαίνεται ότι εκιτρίνισα από τόν φόβον μου. Διότι ως με είδεν, έσπευσε νά μέ καθησυχάση.

- Μή φοβείσαι, παιδάκι μου, μέ είπε μυστηριωδώς, είναι τά φορέματα του πατρός σου. Έλα, παρακάλεσέ τον καί σύ νά έλθη νά γιατρέψει τό Αννιώ μας.

Καί μέ έβαλε νά γονατίσω πλησίον της.»

Στη Θράκη του Βιζυηνού συναντάμε και μοιρολόγια. Ο συνθέτης είναι άντρας, σε αντίθεση με άλλες περιοχές, τσιγγάνος και συνθέτει το μοιρολόι όχι την ημέρα της κηδείας, αλλά αφού έχει περάσει καιρός από το θάνατο και την ταφή του νεκρού. Το θρηνητικό αυτό τραγούδι δεν το τραγουδά ο ίδιος, αλλά το διδάσκει στη χήρα του νεκρού, για να το τραγουδήσει εκείνη σε στιγμές που τον θυμάται και θέλει να τον θρηνήσει.
Τέλος συναντάμε στο ίδιο διήγημα και μια περίπτωση υιοθεσίας, η οποία συνοδεύεται από μια ολόκληρη τελετουργία. Ο ιερέας μπροστά στην εικόνα του Χριστού, μπροστά στους φυσικούς γονείς και όλο το εκκλησίασμα παραδίδει το παιδί στη θετή μητέρα, αφού η τελευταία υποσχεθεί ότι θα το αγαπήσει και θα το αναθρέψει, σαν να ήταν φυσικό της παιδί. Μετά το θρησκευτικό δρώμενο αρχίζει το λαϊκό. Μια πομπή με τους συγγενείς των γονιών του παιδιού (φυσικών και θετών) και επικεφαλής τον πρωτόγερο του χωριού πηγαίνουν στο σπίτι της νέας μητέρας και εκεί ο πρωτόγερος ζητά και παίρνει τη διαβεβαίωση απ’ όλους ότι κανένας δε θα διεκδικήσει το παιδί από τη νέα του μητέρα. Οι φυσικοί φιλούν και αποχαιρετούν το παιδί τους και φεύγουν με τους άλλους συγγενείς τους, ενώ οι συγγενείς της νέας οικογένειας του παιδιού μπαίνουν στο σπίτι μαζί με τον πρωτόγερο και ευωχούνται.

Ειρήνη Ασίκη

Ο «Μοσκώβ – Σελήμ» είναι ένα ηθογραφικό διήγημα και μέσα σ’ αυτό εντοπίζουμε ήθη, έθιμα, παραδόσεις και συνήθειες του τουρκικού και του ρωσικού λαού. Ο ήρωας είναι ένας κατατρεγμένος Τούρκος, ο οποίος αφηγείται τις πίκρες της ζωής του· γι’ αυτό το λόγο είναι αντικείμενο μελέτης του Βιζυηνού και στο πρόσωπο του ήρωα τιμά τον άνθρωπο ανεξαρτήτως φυλής και έθνους. Ο Μοσκώβ – Σελήμ στιγματίστηκε από την αδιαφορία του πατέρα του, η μητέρα του τον έντυνε κορίτσι, για να παρηγορείται από την απιστία του άντρα της, γνώρισε δύσκολες μέρες στον στρατό, όπου πήγε στη θέση του αδερφού του, τον κυνήγησαν για την φυγάδευση του αδερφού του και στο τέλος εγκαταστάθηκε στην Καϊνάρτζα της Ανατολικής Θράκης, περιμένοντας τους Ρώσους (έτσι του δόθηκε και το παρωνύμιο «Μοσκώβ»), οι οποίοι του φέρθηκαν καλύτερα από τους συμπατριώτες του, όταν τον κρατούσαν αιχμάλωτο. Έτσι στο διήγημα βλέπουμε ότι:

Κατά το μπαϊράμι, θρησκευτική γιορτή του Ισλάμ, οι πιστοί ντύνονταν αναλόγως (τιπελίδικο (:μυτερό φέσι), ποτούρια (;μάλλινα στενά παντελόνια), χρυσοκέντητα τοζλούκια (:περικνημίδες), μεταξωτό ζωνάρι όπου είχαν τα πιστόλια.
Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν στο «κισμέτ», το πεπρωμένο, θεωρούν ότι κάποια γεγονότα είναι γραφτό να συμβούν.
Ο σουλτάνος ήταν ο αφέντης τους και είχαν την πεποίθηση ότι όταν πολεμούν, τον υπηρετούν. Τον θεωρούσαν εύσπλαχνο και τον σέβονταν ιδιαίτερα , γι’ αυτό και συνηθιζόταν ο χαιρετισμός: «Πολλά τα έτη του Σουλτάνου».
Στο κείμενο αυτό βλέπουμε την τούρκικη οικογένεια να ξεδιπλώνεται μπροστά μας. Έτσι παρατηρούμε ότι οι κόρες μεγαλώνουν με τη μητέρα τους στο χαρέμι, ενώ οι γιοι με τον πατέρα τους ίππευαν και μάθαιναν τη χρήση των όπλων. Επιπλέον, η απιστία ήταν συχνό φαινόμενο, αφού η πολυγαμία ήταν νόμιμη, ενώ σχέσεις αντιζηλίας αναπτύσσονταν μεταξύ των γυναικών στο χαρέμι.
Οι μουσουλμάνοι ήταν περήφανοι για το θάρρος και την ανδρεία τους και προσπαθούσαν να εμφυσήσουν αυτές τις αξίες και στα παιδιά τους, όπως φαίνεται και στη συμπεριφορά του ήρωα.
Η γλώσσα, στοιχείο του πολιτισμού και της παράδοσης των ανθρώπων είναι λαϊκή με πολλές ιδιωματικές και τούρκικες λέξεις, όπως: μεντέρι = σοφάς, στρώμα κεμέρι = φαρδιά ζώνη Σερασκέρης = αρχιστράτηγος.

Ειρήνη Κυριαζή B2
Γιώργος Καραγκιουλμέζης B2
Σοφία Μενοπούλου B3

Το καλό, το κακό και η σημασία τους

2007-10-19T11:33:00.000+03:00

«Το τι είναι καλό ή κακό για τον άνθρωπο δεν αποτελεί μεταφυσικό ζήτημα αλλά εμπειρικό, που μπορεί να βρει την απάντησή του πάνω στη βάση της ανθρώπινης φύσης και της επίδρασης που ασκούν πάνω της ορισμένες συνθήκες», αναφέρει ο Erich From στο έργο του «Ο φόβος μπροστά στην ελευθερία». Πράγματι, το καλό και το κακό είναι κάτι μεταφυσικό; Ποια είναι η σημασία τους; Είναι χαρακτηριστικό της εκάστοτε κοινωνίας ή του κάθε ανθρώπου μεμονωμένα; Τι μπορεί, εάν μπορεί βέβαια, να κάνει ο άνθρωπος για να περιορίσει το κακό και να βοηθήσει στην επικράτηση του καλού; Γιατί άλλοτε συμπεριφερόμαστε ενάρετα κι άλλοτε γινόμαστε απίστευτα κακοί; Ποια είναι η άποψη της θρησκείας, της φιλοσοφίας και της επιστήμης; Ερωτήματα όπως αυτά συχνά απασχολούν το πίσω μέρος του μυαλού μας.

Αν προσπαθήσουμε να δώσουμε έναν ορισμό του κακού, χωρίς να φθάσουμε σε ακρότητες, θα καταλήξουμε στο εξής : το κακό είναι το αντίθετο του καλού, δηλαδή ό,τι δεν είναι επιθυμητό. Βέβαια, δεν είναι λίγοι αυτοί οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το κακό είναι μια υπερφυσική οντότητα, προϊόν ασθένειας του νου ή αποτέλεσμα ανυπακοής στο θεό. Ο Σωκράτης υποστήριζε ότι το κακό είναι απλώς άγνοια, η ανικανότητα κάποιου να καταλάβει τι είναι καλό. Πολλές θρησκείες μιλούν για ένα υπερφυσικό κακό, τον διάβολο.
Όποιος και αν είναι ο ορισμός του κακού, το σίγουρο είναι ότι συνεχίζει να υπάρχει στον κόσμο από την καθημερινή μας ζωή, για να κορυφωθεί με τους συνεχείς πολέμους, τα βασανιστήρια, τα εγκλήματα που αιματοκυλούν τον πλανήτη. Γιατί όμως το κακό υπάρχει στον κόσμο; Το ερώτημα αυτό είχε απασχολήσει τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο Επίκουρο, ο οποίος είχε διατυπώσει την εξής λογική σκέψη: «Ο θεός ή θέλει να εξαφανίσει το κακό και δεν μπορεί ή μπορεί και δεν θέλει ή ούτε θέλει ούτε μπορεί. Αν θέλει και δεν μπορεί, είναι ανίσχυρος, άρα δεν είναι θεός, αν μπορεί και δεν θέλει, είναι φθονερός, κάτι που είναι αντίθετο του Θεού. Άρα για τον Θεό το μόνο που αρμόζει είναι να θέλει και να μπορεί. Από πού λοιπόν προέρχονται τα δεινά του κόσμου και γιατί ο Θεός δεν τα εξαφανίζει;» Πολλοί μεταγενέστεροί του υποστήριξαν ότι η ύπαρξη του κακού είναι αναγκαία, έτσι ώστε να εξασφαλίζει την ύπαρξή του το καλό. Με την ύπαρξη του κακού στον κόσμο ο καθένας έχει την ελεύθερη βούληση να επιλέξει το καλό ή το κακό· σύμφωνα με τα δικά του κριτήρια και μόνο τότε η πράξη του θα έχει αξία, αφού σε έναν κόσμο που θα επικρατούσε μόνο το καλό και ο άνθρωπος δεν θα είχε άλλες επιλογές θα έπραττε αναγκαστικά το καλό. Σύμφωνα με τη Βίβλο ο Θεός και το κακό είναι δυνάμεις αντίθετες. Ο ηθικός νόμος δεν είναι ένας φυσικός νόμος. Είναι η προσταγή του Θεού και η αρετή επιτυγχάνεται με το να ακολουθεί κανείς ελεύθερα τη βούληση του Θεού. Το κακό είναι η ανυπακοή στο Θεό, η αμαρτία.
Μια πρόσφατη επιστημονική έρευνα απέδειξε ότι κάτω από άριστες συνθήκες οι περισσότεροι πράττουν το καλό. Για το λόγο αυτό στις βόρειες κοινωνίες, όπου δεν υπάρχει μεγάλη κοινωνική ανισότητα, συμβαίνουν λιγότερες κακές πράξεις και ο δείκτης εγκληματικότητας παραμένει πολύ χαμηλά.
Κανείς δε νιώθει κακός, γιατί οι ηθικοί κώδικες των ατόμων είναι πολύ λιγότερο αυστηροί από όσο πολλοί νομίζαμε. Άλλωστε πολλές φορές μέσα στην ιστορία αποδείχτηκε ότι η επιβίωση απαίτησε απάνθρωπες πράξεις.
Το κακό και το καλό συχνά συνυπάρχουν στη ζωή μας, κάτι που αποδεικνύουν και πολλοί μύθοι, όπως αυτός της Δυτικής Ευρώπης που θέλει μαζί με τον Άγιο Βασίλη τα Χριστούγεννα να έρχεται και ο Κράμπους, ο κλέφτης των παιδιών.
Το κακό είναι μια πολύ σχετική και αόριστη έννοια. Κάποιος διαπράττει το κακό, νομίζοντας ότι πράττει άριστα. Τα πάντα εξαρτώνται από την οπτική γωνία που ο καθένας τα βλέπει. Για παράδειγμα η 11η Σεπτεμβρίου 2001. Ο δυτικός κόσμος τη χαρακτήρισε πράξη τρομοκρατίας, ενώ ταυτόχρονα εκατομμύρια άνθρωποι γιόρταζαν τη νίκη τους απέναντι στους «απίστους» Αμερικάνους. Βέβαια, ακόμη και ο Μπιν Λάντεν, αν είχε ο ίδιος υποστεί το χτύπημα, θα το είχε καταδικάσει. Συχνά το κακό φαίνεται δίκαιο σ’ αυτόν που το διαπράττει. Έτσι φτάνουμε να λέμε ότι η κακοποιημένη γυναίκα το άξιζε, η βιασμένη κοπέλα δεν έφερε πολλές αντιρρήσεις, οι εξαπατημένοι ήταν απλώς ανόητοι.
Όσον αφορά το καλό και την ηθική, η αξία τους φαίνεται και από την άποψη του Δαρβίνου ότι μια φυλή με πολλά μέλη έτοιμα να βοηθήσουν το ένα το άλλο και να θυσιαστούν για το κοινό καλό θα νικούσε τις περισσότερες άλλες φυλές.
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες το καλό είναι πολλών ειδών. Είναι το καλό που πράττουμε σε άτομα με συγγενικούς δεσμούς, σε άτομα που αγαπάμε. Είναι το καλό που πράττουμε σε άτομα χωρίς συγγενικούς δεσμούς, όπως ο πίθηκος ο οποίος ξύνει την πλάτη του άλλου, επειδή ξέρει ότι θα του το ανταποδώσει. Και τέλος είναι το καλό «του καλού Σαμαρείτη», η αυθόρμητη βοήθεια δηλαδή ακόμη και προς αγνώστους.
Έχει παρατηρηθεί ότι ορισμένοι άνθρωποι έχουν την τάση να βοηθούν περισσότερο αυθόρμητα απ’ ό,τι κάποιοι άλλοι. Επίσης οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι, όταν βλέπουμε τους άλλους να υποφέρουν, υποφέρουμε κι εμείς. Γι’ αυτό τους παρηγορούμε και αποφεύγουμε τις κακές πράξεις. Πρόκειται για ένα είδος φρένου που μας οδηγεί να μην προκαλούμε πόνο στους συνανθρώπους μας που πάσχουν, αλλά να τους ανακουφίζουμε.
Η κοινωνιολόγος Τάνια Σίγκερ αναφέρει το εξής περιστατικό στο ζωολογικό κήπο του Σικάγο : ένα παιδί τριών ετών έπεσε κλουβί των γοριλών, χάνοντας τις αισθήσεις του. Τότε ένας θηλυκός γορίλας το πήρε και το άφησε σε μέρος όπου μπορούσαν οι άνθρωποι να παρέμβουν.
Μια άλλη ερμηνεία που δίνουν οι επιστήμονες για το καλό είναι η ύπαρξη ειδικών νευρώνων που ονομάζονται «κάτοπτρα» και, όπως απέδειξαν πειραματικά, χάρη σ’ αυτούς νιώθουμε συναισθήματα συμπόνιας και αλληλεγγύης.
Όσον αφορά στον θρησκευτικό τομέα, μπορεί να ειπωθούν πάρα πολλά για τις αντιλήψεις «περί καλού», που έχουν οι διάφορες θρησκείες. Το εντυπωσιακό είναι ότι παρά τις διαφορές τους οι κυριότερες θρησκείες, ο Χριστιανισμός, το ,Ισλάμ, Ο Βουδισμός και ο Ινδουισμός φαίνεται ότι συμφωνούν στο εξής: «κάνε στους άλλους εκείνο που θα ήθελες να κάνουν σε σένα».
Σήμερα η ηθική έχει διαφορετική σημασία απ’ αυτή που είχε μερικά χρόνια πριν. Την σημερινή αντίληψη για τη σημερινή έννοια της ηθικής αντικατοπτρίζει η εισαγωγή ενός διατάγματος της Unesco που ψηφίστηκε το 1993 και συνέταξε ο τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζακ Ντελόρ : «Ο κόσμος είναι το χωριό μας. Αν ένα σπίτι πάρει φωτιά, όλες οι στέγες κινδυνεύουν. Η αλληλεγγύη είναι επιτακτική. Ο καθένας έχει ευθύνη να μοιραστεί τη γενική ευθύνη.»

Χρύσα Ράπτη

Δύο κύπελλα σε μια μέρα

2007-10-19T11:30:00.000+03:00

Στις 24 Νοεμβρίου 2006 και με διαφορά μιας ώρας οι σχολικές ομάδες μπάσκετ, αγοριών και κοριτσιών, του Λυκείου μας σήκωσαν τα χρυσά κύπελλα του πρωταθλήματος νομού Ροδόπης για ακόμη μια χρονιά.

Τα κορίτσια, ο αγώνας των οποίων διεξήχθη στις 14:00, αντιμετώπισαν το 3ο Λύκειο Κομοτηνής και επιβλήθηκαν εύκολα με σκορ 58-5. Οι αθλήτριές μας, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, πετύχαιναν συνεχόμενα καλάθια, αποτέλεσμα της καλής τους άμυνας και της απειρίας του αντιπάλου, που μάλιστα πέτυχε και “αυτοκαλάθι”!! Η διακύμανση του σκορ ήταν η εξής:
1η Περ.(19-2),2η Περ.(36-2),3η Περ.(48-2), 4η Περ.(58-5)
Αγωνίστηκαν οι:
2ο Γενικό Λύκειο Κομοτηνής (Γκράνα Χ.): Τσιρώζη Σ. 5, Αντωνιάδου Μ. 14, Τσιμπούκα Γ. 7, Τσακιράκη Α. 17, Σιαβού Τ., Προυσινούδη Ν. 11, Παλέ Ε. 4, Γκαϊτατζή Κ., Συμεωνίδου Ε.
3ο Γενικό Λύκειο Κομοτηνής (Γώττης Ν.): Γκεβοργκιαν Γ., Σιμιτοπούλου Β., Ζακώνη Κ., Νικούδη Ε. 1, Γκαϊδατζή Μ., Παπαδοπούλου Σ., Κλιμίδου Β. 4
Τα αγόρια αγωνίστηκαν στις 15:00 με το 1ο Λύκειο και ο αγώνας εξ’ αρχής φαινόταν ενδιαφέρων. Οι κερκίδες κατακλύστηκαν από μαθητές των δύο Λυκείων, τα συνθήματα άρχισαν, η προθέρμανση τελείωσε και όλα ήταν έτοιμα για το τζάμπολ. Το κλίμα στο γήπεδο ήταν το καταλληλότερο δυνατό για να παιχτεί όμορφο μπάσκετ, αφού οι μαθητές του σχολείου μας, πιστοί υποστηριχτές τις ομάδας μας, δημιούργησαν μια ζεστή κερκίδα που θα τη ζήλευαν πολλές επαγγελματικές ομάδες. Ο αγώνας ξεκίνησε με αρκετό πάθος και το σκορ στην πρώτη περίοδο ήταν 14-7.Η δεύτερη περίοδος κύλησε πιο άνετα για το σχολείο μας που εκμεταλλεύτηκε τα λάθη του αντιπάλου και διεύρυνε τη διαφορά στους 16 πόντους (25-9). Μετά την ανάπαυλα το 1ο Λύκειο εμφανίστηκε πιο δραστήριο, πιέζοντας αρκετά, όμως δεν κατάφερε να μειώσει και στο τέλος της τρίτης περιόδου το σκορ ήταν 39-23. Τέλος, στην τέταρτη περίοδο το 1ο Λύκειο φάνηκε να εγκαταλείπει τα όπλα και δίχως πίεση άφησε να κυλήσει το ματς, που έληξε με σκορ 51-32.
Αγωνίστηκαν οι:
2ο Γενικό Λύκειο Κομοτηνής (Γκράνα Χ.): Χατζηαποστόλου Α. 2, Παπαδόπουλος Χ. 12(1), Καρυστινός Ε. 9, Μπάμπουλας Ι., Λεκούδης Ε., Κεφαλίδης Γ. 14(1), Μεμέτ Τσαούζ Μ. 2, Χατζημεμέτ Ο., Κουτσογιάννης Α., Αραμπατζής Ι., Μπακιρτζής Θ. 12
(Ο Βαχαρίδης Δ. δεν αγωνίστηκε λόγω τραυματισμού.)
3ο Γενικό Λύκειο Κομοτηνής (Χατζόπουλος Γ.): Σκαρλατίδης Γ., Χινέλης Π. 6, Θεοδώρου Μ. 2, Παπαδόπουλος Ε., Κατσικίδης Σ., Αργυρόπουλος Κ., Χατζηνικολάου Δ. 4, Μορφακίδης Δ., Ξανθόπουλος Φ. 9(3), Παπαευαγγέλου Α. 11(1), Αρβανιτίδης Δ., Καρακάσης Ι.
Ευχόμαστε καλή συνέχεια και στους περιφερειακούς αγώνες.
Πιστεύουμε σε σας γιατί μπορείτε!!!

Καρυστινός Μάνος

Εδώ… Στρασβούργο!

2007-10-18T10:41:00.000+03:00

Φέτος ήταν η χρονιά μας να εκπροσωπήσουμε την Ελλάδα, στο μαθητικό Ευρωκοινοβούλιο, στα πλαίσια του προγράμματος Euroscola, όπου συμμετείχαν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τριάντα Κομοτηναίοι μαθητές (ανάμεσά τους δώδεκα από το σχολείο μας!) κέρδισαν, μέσω διαγωνισμού γραπτής έκθεσης, μια πρόσκαιρη θέση στα έδρανα των Ευρωπαίων βουλευτών.

Η αναχώρηση (5:00 το πρωί παρακαλώ!) έγινε την Τετάρτη 8/11. Η επόμενη μέρα ήταν εξ’ ολοκλήρου αφιερωμένη στο Ευρωκοινοβούλιο. Εκεί, αφού πρώτα δόθηκαν ενδιαφέροντα στοιχεία για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση από τους διοικητικούς υπαλλήλους, είχαμε την ευκαιρία να θέσουμε τις δικές μας απορίες. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι πως συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες, η συμμετοχή των Ελλήνων ήταν παραπάνω από ενεργή. Στη συνέχεια χωριστήκαμε σε πολυεθνικές επιτροπές ανάλογα με το θέμα που πραγματεύονταν οι εργασίες μας, όπου συζητήσαμε και συνεργαστήκαμε για να εκδώσουμε τις δικές μας προτάσεις. Δυναμική συμμετοχή είχαμε και σε αυτή τη φάση του προγράμματος, καθώς Έλληνες μαθητές κατέλαβαν θέσεις προέδρου και γραμματέα στις επιτροπές τους. Σε αυτό το σημείο δεν πρέπει να ξεχάσουμε τη συμβολή του ΦΟ-ΒΕ-ΡΟΥ Γιάννη Δαλακάκη, που μας έκανε περήφανους παρουσιάζοντας και διαφημίζοντας την πόλη μας σε όλη την Ευρώπη.

Στο τέλος της ημερίδας είχαμε την ευκαιρία να παίξουμε και το Eurogame, παιχνίδι γνώσεων και συνεργασίας. Χωριστήκαμε σε ομάδες των τεσσάρων, διαφορετικής εθνικότητας, όπου και έπρεπε να καταφέρουμε να συνεννοηθούμε για να απαντήσουμε σε διάφορες ερωτήσεις, κάθε μία διατυπωμένη σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης. Καταφέραμε μάλιστα να φτάσουμε στον τελικό, καθώς είχαμε μέλη σε δύο από τις τέσσερις ομάδες του. Τελικά το έπαθλο μπορεί να μην το κερδίσαμε, αλλά το κενό αναπληρώθηκε λίγο αργότερα, αφού η κα Ζιώγα, φιλόλογος του σχολείου μας, κέρδισε βραβείο στον ίδιο διαγωνισμό γνώσεων στον οποίο συμμετείχαν και συνοδοί καθηγητές!
Την επόμενη μέρα ξεναγηθήκαμε στην παραμυθένια πόλη του Στρασβούργου, όπου μαγευτήκαμε από τα παραδοσιακά κτήρια και το ποτάμι που διασχίζει κυκλικά τμήμα της πόλης, διαμορφώνοντάς το σε νησί. Την πόλη επίσης κοσμεί και ένας επιβλητικός καθεδρικός ναός, σήμα κατατεθέν της αλσατικής πρωτεύουσας, χτισμένος από το 14ο αιώνα, τον οποίο καθημερινά επισκέπτονται πολλοί τουρίστες. Την υπόλοιπη μέρα ήμασταν ελεύθεροι να κάνουμε ατέλειωτες βόλτες στην αγορά της πόλης, όπου πολυκαταστήματα, εστιατόρια και ζαχαροπλαστεία μας κέντρισαν το ενδιαφέρον. Βέβαια για να έχουμε μια ολοκληρωμένη άποψη για την πόλη του Στρασβούργου, θα πρέπει να παραθέσουμε και κάποια ελαττώματα, όπως το ιδιαίτερο φαγητό (π.χ. ωμά λαχανικά και πατάτες, κομπόστες ανανά για επιδόρπιο…), αλλά και την εμμονή των κατοίκων να μη μιλάνε τίποτε άλλο εκτός από Γαλλικά.
Και όπως όλα τα ωραία που δυστυχώς τελειώνουν γρήγορα, έτσι έλαβε τέλος και το ταξίδι μας. Να ‘μαστε λοιπόν τώρα, ένα μήνα μετά, έχοντας τις πιο όμορφες αναμνήσεις, καθώς ζήσαμε αξέχαστες στιγμές που σίγουρα θα μείνουν χαραγμένες στο μυαλό μας για πολύ καιρό.
Και όσον αφορά εσάς:

Οι νεότεροι μην αφήνετε τέτοιες ευκαιρίες ανεκμετάλλευτες
Οι υπόλοιποι, αν ποτέ βρεθείτε προς Γαλλία μεριά, σας συστήνουμε ανεπιφύλακτα μια επίσκεψη στο Στρασβούργο! Εξάλλου τα πανεπιστήμια της πόλης είναι από τα πιο φημισμένα της Ευρώπης και υπάρχουν εκεί πολλοί Έλληνες φοιτητές. Α! Και ΠΡΟΣΟΧΗ! Αν τελικά επιλέξετε το Στρασβούργο ως προορισμό σας… μακριά από το club SEVEN…για το καλό σας!

Υ.Γ. Ευχαριστούμε θερμά τους συνοδούς καθηγητές: κ Τριανταφυλλίδη Αχιλλέα, κα Ζιώγα Ιωάννα, κα Μυστακίδου Σοφία, που όχι μόνο κατέβαλλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για την επιτυχή διεξαγωγή του προγράμματος, αλλά ανέχτηκαν και τριάντα τρελαμένους (και γκρινιάρηδες ίσως??) εφήβους.
Franz και Κατερίνα, αν και η εφημερίδα μας ίσως να μη φτάσει ως εσάς, οφείλουμε να σας ευχαριστήσουμε για τη βοήθεια και το κέφι σας… Θα σας θυμόμαστε πάντα με πολλή αγάπη…

Λίνα Σιδερά – Μαρία Κουτσογιάννη

Τεστ , οχι διαγώνισμα!

2007-10-05T12:54:00.000+03:00

Διμηνιαία σχολική εφημερίδα του 2ου Γενικού Λυκείου Κομοτηνής

Υπεύθυνος κατά το νόμο: Ιωαννίδης Ευστράτιος

Υπεύθυνοι καθηγητές: Καραΐσκος Κώστας, Καρακολίδης Παναγιώτης, Φωλιάς Δημήτρης

Υπεύθυνος ηλεκτρονικής έκδοσης: Φωτιάδης Ηλίας, Τσακιρούδης Δημήτρης

Συντάσσεται από μαθητική επιτροπή