Όπως είναι γνωστό, το 2ο Λύκειο Κομοτηνής διαθέτει έναν από τους πιο μεγάλους χώρους που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για διάφορες κατασκευές όπως ένα γήπεδο ποδοσφαίρου ή ένα γυμναστήριο.
Αρχικά, ας μιλήσουμε για την αυλή του σχολείου μας. Στην αυλή μας υπάρχει ένα γήπεδο basket και ένα γήπεδο volley τα οποία έχουν σε κάποιο βαθμό αξιοποιηθεί. Υπάρχει όμως και ένας μεγάλος χώρος ο οποίος από εκεί που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή ενός γυμναστηρίου ή ενός γηπέδου ποδοσφαίρου χρησιμοποιείται ως πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα των καθηγητών. Βέβαια, έγινε μια προσπάθεια από τον γυμναστή του σχολείου μας κ. Χατζόπουλο, ο οποίος με χρήματα του σχολείου αγόρασε εστίες ποδοσφαίρου ούτε αυτές όμως τοποθετήθηκαν ακόμη.
Τέλος, υπάρχει και μια βιβλιοθήκη στο σχολείο με πολλά βιβλία, η οποία δυστυχώς έχει γίνει τάξη για βολευτεί ένα τμήμα κατεύθυνσης της Γ λυκείου. Η βιβλιοθήκη έχει καλυφθεί με προστατευτικά για τις ανάγκες της τάξης και έτσι δεν μπορούν οι μαθητές να έχουν πρόσβαση στα βιβλία τα οποία θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν σε κάποιες εργασίες τους.
Συνοψίζοντας , το σχολείο μας θα μπορούσε να έχει πολλά οφέλη από την αξιοποίηση των χώρων του που θα το έκαναν πιο σύγχρονο και πιο αποτελεσματικό από άλλα σχολεία του νομού μας.
Κώστας Σταυρούλης
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008
ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ… ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ
ΨΗΦΙΣΜΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΤΟΥ 2ΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ
ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑΣ
(HUMAN TRAFFICKING)
H «Διεθνική Σωματεμπορία», δηλαδή η βίαιη μεταφορά (διακίνηση και εμπορία) ανθρώπων με σκοπό τον εξαναγκασμό τους σε παράνομες πράξεις, που αποφέρουν οικονομικά κέρδη στον εξουσιαστή τους, το δουλεμπόριο, το «trafficking», όπως έχει διεθνώς επικρατήσει ο όρος από
το 1990, είναι ένα φαινόμενο παγκόσμιο και συγχρόνως πολύ παλιό. Αφορά στην παγίδευση κι εκμετάλλευση ανθρώπων από το οργανωμένο έγκλημα, με παράνομη μετανάστευση, στέρηση της ελευθερίας, ηθική και σωματική βία, δηλαδή την χειρότερη μορφή συνολικής προσβολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Άτομα που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση μεταφέρονται με μέσο την απειλή ή τη χρήση βίας ή άλλης μορφής εξαναγκασμό (απαγωγή, απάτη, κατάχρηση εξουσίας έναντι αμοιβής ή άλλης ωφέλειας) με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση, την καταναγκαστική εργασία ή εξαναγκαστική παροχή υπηρεσιών, τη δουλεία ή ακόμη και την αφαίρεση οργάνων.Η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, συχνά αποτελεί σταθμό για την προώθηση των θυμάτων σε άλλες χώρες. Τα θύματα των σωματεμπόρων είναι συνήθως νέες γυναίκες ανήλικες και ενήλικες, αλλά και νεαρά αγόρια. Είναι άτομα άνεργα, χαμηλού οικονομικού και βιοτικού επιπέδου και σπανίως γνωρίζουν τη γλώσσα της χώρας στην οποία εξαναγκάζονται να μεταφερθούν. Οι σωματέμποροι χρησιμοποιούν ποικίλες μεθόδους για τη διακίνηση των θυμάτων τους. Μερικές φορές δρουν μέσω πλασματικά αξιόπιστων υπηρεσιών απασχόλησης, ταξιδιωτικών γραφείων, επιχειρήσεων διασκέδασης ή γραφείων συνοικεσίων. Στην περίπτωση των παιδιών έχει αναφερθεί και η χρήση διαδικασιών υιοθεσίας (είτε παράνομων είτε νομιμοφανών σε ορισμένες περιπτώσεις). Συχνά οι σωματέμποροι προμηθεύονται νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα με τα οποία τα θύματα περνούν τα διεθνή σύνορα και στη συνέχεια εξαφανίζονται ή παραμένουν στη χώρα προορισμού μετά τη λήξη της βίζας τους. Οι σωματέμποροι πάντως καταφεύγουν και σε δόλια χρήση εγγράφων για να προμηθευτούν αυθεντικά ταξιδιωτικά έγγραφα ή χρησιμοποιούν παραποιημένα ή πλαστά έγγραφα.
Τα αίτια που κρύβονται πίσω από την εμπορία ανθρώπων περιλαμβάνουν τη φτώχεια, την ανεργία και την έλλειψη εκπαίδευσης και πρόσβασης στους πόρους. Οι γυναίκες ειδικά αποτελούν πολύ ευάλωτα θύματα εμπορίας λόγω της αύξησης του ποσοστού γυναικών μεταξύ των φτωχών, των διακρίσεων λόγω φύλου, της έλλειψης εκπαιδευτικών και επαγγελματικών ευκαιριών στις χώρες προέλευσής τους.
Ένα δίκτυο εθελοντών / εθελοντριών ήδη υπάρχει και στηρίζει θύματα σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Παράλληλα υπάρχει και διεθνής διασύνδεση με στόχο την έρευνα και καταγραφή περιπτώσεων, με σκοπό να αναδειχθεί το κοινωνικό αυτό πρόβλημα με συγκεκριμένα στοιχεία ώστε να βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες και το νομικό πλαίσιο. Μια από τις κεντρικές δράσεις του δικτύου είναι η γραμμή SOS κατά της σωματεμπορίας , η οποία έχει συμβουλευτικό και παραπεμπτικό χαρακτήρα και τα άτομα που απευθύνονται σε αυτή έχουν ανάγκη από ένα μεγάλο εύρος υπηρεσιών και στήριξης.
Το παρόν ψήφισμα στοχεύει στη γενικότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του πληθυσμού σχετικά με το πρόβλημα, τη βελτίωση της υπάρχουσας νομοθεσίας, την καλύτερη οργάνωση των υπηρεσιών πρόληψης και καταστολής, και των υποδομών παροχής προστασίας και βοήθειας στα θύματα του φαινομένου και μέσω αυτού προτείνεται η ανάπτυξη δράσεων σε τρία επίπεδα :
Α) Σε επίπεδο ενημέρωσης / ευαισθητοποίησης και πρόληψης, ιδιαίτερα σε σχέση με τους νέους και μεταξύ ευαίσθητων κοινωνικών στρωμάτων, τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και σε άλλες –ευρωπαϊκές και μη– χώρες) όπως Αλβανία, Τουρκία, Ρωσία, Ουκρανία, Μολδαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, χώρες υποσαχάριας Αφρικής κ.α.
Β) Σε επίπεδο προστασίας θύματος και σε συνεργασία πάντα με άλλους κοινωνικούς φορείς και με τις αρχές.
Γ) Σε επίπεδο διαμόρφωσης προτάσεων για πολιτικές και πρακτικές καταπολέμησης του φαινομένου, σε συνεργασία με πολιτικούς σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Πρέπει να σημειωθεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως πρόβλημα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μετακινούμενων πληθυσμών, αλλά εστιάζει στο πρόβλημα της διεθνικής σωματεμπορίας ως διεθνικού εγκλήματος παράνομης μετακίνησης πληθυσμών, με προγράμματα καταστολής περισσότερο παρά προστασίας των θυμάτων.
Η αντιμετώπιση από πλευράς ανθρωπίνων δικαιωμάτων των θυμάτων απαιτεί εξάλλου οι κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν τη διεθνή τους υποχρέωση για προστασία και διασφάλιση των δικαιωμάτων όλων των θυμάτων, άσχετα με το αν θα χρησιμεύσουν ως μάρτυρες στις διαδικασίες δίωξης των δραστών και καταστολής του εγκλήματος ή όχι. Μια τέτοια αντιμετώπιση, σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα υποχρέωνε τις κυβερνήσεις βέβαια να εξετάζουν υποθέσεις παραβιάσεων και να τιμωρούν τους δράστες, αλλά κυρίως να παρέχουν ουσιαστικές υποδομές προστασίας στα θύματα, που να συμπεριλαμβάνουν μηχανισμούς αποζημίωσης και μέτρα προστασίας ενάντια σε αυθαίρετες απελάσεις των θυμάτων ως παράνομων μεταναστών.
1. Καθιέρωση ενιαίου τετραψήφιου τηλεφωνικού αριθμού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο (και στα κράτη που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με προοπτική εξέλιξής του σε παγκόσμιο)• η υπηρεσία αυτή θα πρέπει να είναι στελεχωμένη με ειδικά εκπαιδευμένους πολύγλωσσους τηλεφωνητές και θα έχει σκοπό την παροχή «πρώτων βοηθειών» σε θύματα trafficking και την καταγγελία τέτοιων περιπτώσεων.
2. Η συζήτηση σχετικά με την κάθε είδους εμπορία ανθρώπων θα πρέπει να συμπεριληφθεί σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης και αυτή να περιλαμβάνει παράλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα που θα ενημερώνουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις μορφές βίας κατά παιδιών και γυναικών, για τις κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες.
3. Ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης με διαφημιστική εκστρατεία και οικονομική στήριξη του αγώνα των με συναφή στόχο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) και οργάνωση σεμιναρίων για την πληροφόρηση επί του ζητήματος.
4. Δημιουργία χώρων υποδοχής των θυμάτων με δυνατότητες παροχής οργανωμένης εκπαίδευσης (σχολικής, επαγγελματικής, γλωσσικής) ιατρικής περίθαλψης (με διασφάλιση του ιατρικού απορρήτου), κοινωνικής και ψυχολογικής φροντίδας, νομικής συνδρομής και ενθάρρυνση της οικειοθελούς συνεργασίας των θυμάτων με τις αρμόδιες αρχές.
5. Δήμευση των περιουσιακών στοιχείων των φυσικών και νομικών προσώπων καθώς και μελών των οικογενειών τους, τα οποία εμπλέκονται στη διακίνηση και εμπορία ανθρώπων και διάθεση των δημευθέντων στοιχείων για την αντιμετώπιση των αναγκών λειτουργίας των μηχανισμών αρωγής (ΜΚΟ).
6. Δράσεις για την καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας σε σύνορα και εθνικές οδούς, την καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας στο διαδίκτυο και του παιδεραστικού τουρισμού και αναζήτηση των παιδιών που έχουν εξαφανιστεί ή αποτελούν αντικείμενα εκμετάλλευσης.
7. Ανάπτυξη μηχανισμού διερεύνησης και αναγνώρισης των θυμάτων (screening) με σκοπό την διάκρισή τους από τα κατά συνείδηση παραβατικά άτομα εναντίον των οποίων θα κινείται δίωξη.
8. Βελτίωση της νομοθεσίας, ενίσχυση της έρευνας, συνεργασία των αρχών καταστολής και των δικαστικών αρχών (Europol, Interpol, Eurojust) σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
9. Ανάπτυξη ενεργειών από πλευράς της ΕΕ σε διεθνές επίπεδο και διαλόγου με τον ΟΗΕ με σκοπό την στήριξη (σε επίπεδο οικονομικό, εκπαιδευτικό, ιατροφαρμακευτικό κ.ά.) των αναπτυσσόμενων χωρών.
Υποσημειώσεις
1. Αριθμός τηλεφωνικής γραμμής χωρίς χρέωση για την Ελλάδα: 800 1114400
2. Όπως προτείνεται σχετικά με την ανάπτυξη των δράσεων και από αρμόδιους οργανισμούς, όπως η ΥΔΑΣ στην Ελλάδα [Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας ή «Hellenic International Development Co-operation Department» (Hellenic Aid) η οποία υποστηρίζεται και από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών] και άλλοι ιδιωτικοί και δημόσιοι φορείς.
Συνεχίζεται...!
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙ
Αφήσαμε τις αποσκευές μας στο σταθμό και σουλατσάραμε στο χωριό μέχρι να έρθει η ώρα να πάμε στον οικισμό. Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο μείναμε έκπληκτοι με τα σπιτάκια και με την γεμάτη πράσινο περιοχή που θύμιζε μικρό χωριό. Έπειτα, αφού ξεκουραστήκαμε πήγαμε στο μουσείο φυσικής ιστορίας όπου γνωριστήκαμε, χωριστήκαμε σε ομάδες και κάναμε κάποιες δραστηριότητες. Η εύνοια της μιας ομάδας και ο παραγκωνισμός της άλλης από τις κυρίες Ρία και Ζωή δεν άργησε να έρθει. Το βράδυ πήγαμε σε μια ταβέρνα όπου με λίγη μουσική και λίγο κρασί οι κορασίδες ξεσάλωσαν. Μετά την ταβέρνα το γλέντι συνεχίστηκε στον οικισμό.
Την επόμενη μέρα μετά από ένα χορταστικό πρωινό πήγαμε να μάθουμε για τις πηγές ενέργειας. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το περίφημο φράγμα του Παρανεστίου όπου ένας υπεύθυνος μας έλυσε όσες απορίες είχαμε για τη λειτουργία του.
Μετά είδαμε το φράγμα από κοντά και κατεβήκαμε στο εργοστάσιο όπου είδαμε τις γεννήτριες για την παραγωγή ενέργειας.
Έπειτα, μετά από το μεσημεριανό, παρουσιάσαμε ομαδικές εργασίες με θέμα τα θετικά και τα αρνητικά του φράγματος. Η μέρα τελείωσε με ξέφρενη διασκέδαση στο “night club” Καταφύγιο! Το επόμενο πρωί σηκωθήκαμε με μισή καρδιά ξέροντας ότι είναι η ώρα να φύγουμε από τον οικισμό (αργήσαμε να ξυπνήσουμε). Πήγαμε πορεία στο Νέστο και τον είδαμε από κοντά. Μάθαμε επίσης για την χλωρίδα και την πανίδα γύρω του. Στη συνέχεια μαζευτήκαμε για την τελική μας εργασία, που ήταν μια ομαδική ζωγραφιά γεμάτη με τις εντυπώσεις μας.
Τέλος επιβιβαστήκαμε στο τρένο και φύγαμε από το Παρανέστι. Καθώς απόμακρυνόμασταν θυμηθήκαμε όλες τις στιγμές που περάσαμε εκεί, τη φλυαρία της κυρίας Καραμέλας και τις τεράστιες πίτσες. Από ότι βλέπετε, κύριοι καθηγητές, ανυπομονούμε για την 5ήμερη!!!
Παναγιώτης Κεραμεύς Νίκος Παχούμης
Συνεχίζεται...!
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
Όλοι δικαιούνται μια «Ευρώπη»
Όλοι δικαιούνται μια «Ευρώπη» της Τακά Ευδοξίας (Γ5)
Έπειτα από την πάροδο πολλών αιώνων κατά τη διάρκεια των οποίων πολλές φιλόδοξες προσωπικότητες (Μέγας Αλέξανδρος, Κάρολος ο Μέγας, Ναπολέων, Χίτλερ) οραματίστηκαν, σαφώς ή απροσδιορίστως, μία «Ενωμένη Ευρώπη», αλλά καμία δεν κατάφερε να την πραγματοποιήσει, είτε λόγω της χρήσης λάθος μεθόδων (πόλεμος, εξαναγκασμός), είτε λόγω λανθασμένων στόχων και προσανατολισμών, μπορούμε πια να κάνουμε λόγο για αυτήν την «Ενωμένη Ευρώπη». Διότι, στη σύγχρονη εποχή η προσπάθεια αυτή θεμελιώνεται στη θέληση των ίδιων των Ευρωπαϊκών Λαών να συνεργαστούν και να προσπαθήσουν από κοινού για την πραγμάτωση του μεγαλεπήβολου αυτού σχεδίου. Έτσι, το 1953 το Ευρωπαϊκό Εγχείρημα έκανε τα πρώτα ελπιδοφόρα βήματα του και έφτασε ως τις μέρες μας έχοντας να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις και να λύσει καινούρια προβλήματα. Άλλωστε, από την αρχή ήταν ξεκάθαρο πως πολύ περισσότερο επρόκειτο για μια ουτοπία, παρά για κάτι εφικτό- ισχυρισμός που, ευτυχώς, η ως τώρα πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει διαψεύσει.
Ένα από τα φλέγοντα ζητήματα, λοιπόν, που απασχολεί και προβληματίζει εντόνως την Κοινότητα είναι η συνεχόμενη διεύρυνσή της. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειωθεί ότι η διεύρυνση αυτή ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη των στόχων, που ξεκαθαρίστηκαν ήδη από την αρχή της γέννησης της «Ενωμένης Ευρώπης». Η επίτευξη και διασφάλιση της ειρήνης και του δημοκρατικού πολιτεύματος στο ευρωπαϊκό έδαφος, η οικονομική συνεργασία και η ελεύθερη ανάπτυξη του εμπορίου μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, η διασφάλιση του μοναδικού και ιδιαίτερου ευρωπαϊκού πολιτισμού, η αντιμετώπιση προβλημάτων διεθνούς εμβέλειας, όπως η μόλυνση του περιβάλλοντος, η παράνομη διακίνηση όπλων, ναρκωτικών και ανθρώπων κ.α., είναι όλα κοινοί ευρωπαϊκοί στόχοι που απαιτούν συλλογική αντιμετώπιση από μεριάς Ευρωπαϊκών Κρατών. Με αυτόν τον τρόπο, δεν ήταν δυνατόν η αρχική Οικονομική Κοινότητα των έξι να παραμείνει κλειστή και να περιορίσει τη δραστηριότητα της μεταξύ μόνο των κρατών αυτών, καθώς τότε δε θα είχε νόημα να γίνεται λόγος για «Ευρωπαϊκό Όραμα», αφού θα επρόκειτο απλώς για μια ομάδα συνεταιρισμένων σε οικονομικό μόνο επίπεδο χωρών.
Έτσι, ακολούθησε μία σειρά διαδοχικών διευρύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ώσπου σήμερα περιλαμβάνει 27 μέλη-κράτη και βρίσκεται σε φάση διαπραγματεύσεων με άλλα τρία κράτη προς ένταξη (Τουρκία, Π.Γ.Δ.Μ., Κροατία). Όμως, όλες αυτές οι διευρύνσεις δημιούργησαν αρκετά προβλήματα στην Κοινότητα. Αυτά κυρίως έχουν να κάνουν με τη διακυβέρνηση μιας όλο και μεγαλύτερης σε έκταση και πληθυσμό «αυτοκρατορίας»- αν μου επιτρέπεται η χρήση αυτού του όρου- στην οποία τα ετερόκλητα στοιχεία του πολιτισμού κάθε λαού γίνεται όλο και πιο δύσκολο να συμβιβαστούν, καθώς αυτά πολλαπλασιάζονται με τις συνεχείς διευρύνσεις. Υπάρχει, λοιπόν, ο προβληματισμός, αν τελικά μπορούν οι Ευρωπαίοι να συνθέσουν τους επιμέρους εθνικούς χαρακτήρες τους σε μία σύνθεση πολύχρωμη και η διαφορετικότητά τους να είναι αυτή που θα τους ενώσει.
Όσον αφορά στο πρώτο σκέλος του προβληματισμού, ένα γενικότερο πρόβλημα που αναδύεται εντονότερο με τις διαδοχικές διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το δημοκρατικό έλλειμμα που πλήττει εξαρχής τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Αυτό εστιάζεται κυρίως στο γεγονός ότι ο Ευρωπαίος Πολίτης πολύ λίγο έχει λόγο για τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο και αφορούν και τον ίδιο και στο ότι σπάνια έως ποτέ ενημερώνεται για αυτές. Τα κέντρα εξουσίας και λήψης αποφάσεων είναι γεγονός πως βρίσκονται πολύ μακριά από αυτόν και επιπλέον, η ουσιαστική διακυβέρνηση αυτού του καραβιού που ονομάζεται «Ευρώπη» γίνεται από μία ομάδα τεχνοκρατών, που είναι αδύνατον να γνωρίζουν τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες του, αφού δεν υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ αυτού και της ομάδας, με αποτέλεσμα η διακυβέρνηση να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί «τυφλή».Είναι, λοιπόν, φανερό πως η κατάσταση χειροτερεύει όσο τα κράτη-μέλη της Ένωσης αυξάνονται και μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ Πολίτη και εξουσίας.
Προχωρώντας στο δεύτερο σκέλος του παραπάνω προβληματισμού, θα αναφερθώ σε ένα χαρακτηριστικό γεγονός: πριν λίγο καιρό γίναμε όλοι μάρτυρες της κατηγορηματικής απόρριψης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος από τους Γάλλους. Μία από τις αιτιάσεις της απόρριψης αυτής που διατυπώθηκαν ήταν η έντονη αντίδραση των Γάλλων στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και γενικότερα στην επικείμενη διεύρυνση της. Προσωπικά, βλέπω δύο λόγους, γιατί θα μπορούσε κανείς να εναντιωθεί στην ένταξη της Τουρκίας στην Ενωμένη Ευρώπη, έναν ιδεολογικό και έναν πιο πρακτικό και ίσως πιο ρεαλιστικό. Συλλογιζόμενος κανείς τους τρεις πυλώνες της Ένωσης, δηλαδή τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, το ρωμαϊκό δίκαιο και τον Χριστιανισμό, εύκολα διαπιστώνει ότι η Τουρκία, μία αμιγώς ισλαμική χώρα που δεν παύει να διατηρεί το νόμο της Σαρίας σε πτυχές του δημόσιου βίου, δεν έχει θέση σε μία Ένωση Εθνών με κοινές πολιτισμικές ρίζες και ιστορικές διαδρομές. Από την άλλη μεριά, η Τουρκία θεωρείται δάχτυλος των ΗΠΑ στα θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μια ενδεχόμενη ένταξή της σε αυτήν θα έδινε τη δυνατότητα στους οικονομικούς κατά βάση ανταγωνιστές των Ευρωπαίων να τους ελέγχουν και να τους περιορίζουν με αποτέλεσμα η ανεξαρτησία και αυτοδυναμία της Ένωσης να εξανεμιστεί μαζί με κάθε όραμα.
Όμως, το αν η Τουρκία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή όχι πρέπει να προβληματίζει περισσότερο τις ενδιαφερόμενες χώρες, που καλούνται να ανταποκριθούν σε κάποια πολύ συγκεκριμένα κριτήρια, κι όχι τόσο την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, που παραμερίζει την εσωστρέφεια και προτάσσει την ανοχή και το πνεύμα συνεργασίας για την επίτευξη σταθερών και υγειών σχέσεων μαζί τους. Επομένως, αν και φαινομενικά η επικοινωνία, ο διάλογος και ο συμβιβασμός φαντάζουν ένα απίθανο μελλοντικό σενάριο σε μία συνεχώς διευρυνόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση, προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι η εφαρμογή κατάλληλης πολιτικής από μέρους της Κοινότητας μπορεί να προσελκύσει όλους εκείνους που επιθυμούν και είναι ικανοί να συμμεριστούν τα οράματα και τους στόχους της, ενώ συγχρόνως να απωθήσει εκείνους που επιθυμούν να τη βλάψουν ή να την εκμεταλλευτούν για το ατομικό τους συμφέρον. Ωστόσο, βέβαια, αυτό προϋποθέτει πρώτα η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνει μία ενδοσκόπηση ιεραρχώντας τις αξίες και τους στόχους της, που σήμερα φαίνεται να έχουν χαθεί λίγο, και ξεκαθαρίζοντας πως δεν ικανοποιεί στενά εθνικά συμφέροντα, αλλά ένα κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον, ώστε όλα τα κράτη-μέλη αποσκοπώντας σε αυτό ακριβώς να ακολουθούν μία ενιαία πολιτική στα διάφορα ζητήματα που προκύπτουν.
Εξετάζοντας κανείς τη διεύρυνση από τη θετική της πλευρά, σίγουρα έχει αρκετά σημεία να επισημάνει. Πρώτα-πρώτα, έχει αποδειχθεί και εμπράκτως το πόσο μπορεί να ωφελήσει μία χώρα σε εθνικό επίπεδο η ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για παράδειγμα, η Ελλάδα, που την περίοδο της ένταξής της ήταν διαλυμένη σε πολιτικό, κοινωνικό και κυρίως οικονομικό επίπεδο μετά από αλλεπάλληλες διαδοχικές συμφορές (Κατοχή του 1940, Εμφύλιος και Δικτατορία) απέκτησε έναν ανεκτίμητο συμπαραστάτη, σύμμαχο και ευεργέτη στην πορεία της προς την αποτελμάτωση στην οποία είχε περιέλθει, χωρίς βέβαια η ίδια να δείξει αχαριστία παίζοντας το ρόλο του ευεργετημένου που αποχωρεί μετά τη λήξη της ευεργεσίας. Αντιθέτως, αξιοποιώντας τις οικονομικές επιχορηγήσεις, αλλά και ακολουθώντας την γενικότερη πολιτική της Ένωσης σε τομείς όπως το περιβάλλον, η εκπαίδευση, η οικονομία, έφτασε σήμερα σε ένα αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο ανάπτυξης, ώστε να μπορεί πλέον και η ίδια να συμβάλλει στον εκσυγχρονισμό των νεότερων μελών, που χρειάζονται την υποστήριξη της Ένωσης.
Το κίνητρο της αλληλοβοήθειας και αλληλοϋποστήριξης μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πέρα για πέρα σαφές ˙ πρόκειται για το στόχο της «Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης», σε οικονομικό, αλλά κυρίως σε πολιτικό επίπεδο. Η πραγματική ολοκλήρωση δεν μπορεί να επέλθει αν όλα τα μέλη της Κοινότητας δεν είναι ισότιμα, δεν κινούνται στο ίδιο επίπεδο και δε χαρακτηρίζονται από ομοψυχία και πνεύμα αλληλεγγύης. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, οι σχέσεις μεταξύ τους να είναι σχέσεις αδελφών, που ανά πάσα στιγμή είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους ο ένας για τον άλλον. Γι’ αυτό, τα κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποποιούνται κάθε προσωπικό συμφέρον και δε διστάζουν να συμβάλλουν αποφασιστικά στην πρόοδο και ανάπτυξη των λιγότερο οικονομικά και τεχνολογικά αναπτυγμένων μελών. Όλα αυτά, όμως, ας σημειωθεί ότι συμβαίνουν με απόλυτο σεβασμό προς την ιδιαιτερότητα, την παράδοση και την ιστορία κάθε χώρας, χωρίς τάσεις επικυριαρχικές των ισχυρότερων προς τα λιγότερα ισχυρά μέλη της Ένωσης.
Ωστόσο, παράλληλα με την ενίσχυση της οικονομίας, των εκδημοκρατισμό των θεσμών, τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επιτυγχάνονται στα πλαίσια των ίδιων των κρατών- μελών, κάθε διεύρυνση έχει και μία άλλη ουσιαστική σημασία ˙ η ένταξη μίας χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδόν αυτόματα συνεπάγεται την εκμηδένιση κάθε πιθανότητας να ξεσπάσουν ταραχές, φιλονικίες ή ακόμη και συγκρούσεις, είτε μεταξύ αυτής και των υπόλοιπων μελών, είτε μεταξύ αυτής και κάποιας άλλης χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό, γιατί ο μοναδικός τρόπος επίλυσης των διαφορών σύμφωνα με τις αρχές της Ένωσης είναι ο διάλογος, αλλά και γιατί η πίεση που μπορεί να ασκήσει μία Ένωση χωρών με διεθνές κύρος και δύναμη μπορεί να είναι καταλυτικής σημασίας για την αποφυγή μέχρι και αιματηρών επεισοδίων.
Αυτή η διασφάλιση της ειρήνης, που υπόσχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκτά ιδιαίτερη σημασία τόσο για μία ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας, όσο και για μία ενδεχόμενη ένταξη κι άλλων Βαλκανικών κρατών, όπως η Κροατία ή η Π.Γ.Δ.Μ. Στην πρώτη περίπτωση, μέσω της Τουρκίας η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει τη δυνατότητα προσέγγισης με την ταραγμένη περιοχή της Μέσης Ανατολής και να διαδραματίσει ρόλο σταθεροποιητικού παράγοντα στην περιοχή, ενώ παράλληλα θα καταρριφθούν οι θρησκευτικοί φανατισμοί που εδώ και αιώνες χωρίζουν τη Δύση από την Ανατολή. Την ίδια στιγμή οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας, που πάντοτε ήταν εύθραυστες και που ευτυχώς σήμερα χαρακτηρίζονται από ένα ικανοποιητικό επίπεδο συνεργασίας και διαβουλεύσεων για διάφορα ζητήματα, θα πάψουν να διέπονται από το κακώς διαιωνιζόμενο πνεύμα εμπάθειας και ανταγωνισμού. Στη δεύτερη περίπτωση, είναι φανερή η μεγάλη συμβολή που μπορεί να έχει η Ένωση στη διατήρηση της ευημερίας, της ειρήνης και της ασφάλειας στη Βαλκανική Χερσόνησο, που επίσης υπήρξε έφορο πεδίο συγκρούσεων για αρκετά χρόνια. Ιδίως την περίοδο αυτή, που πολλές και ραγδαίες μεταβολές φαίνεται να λαμβάνουν χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή, κρίνεται αναγκαία η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να εξισορροπήσει τις καταστάσεις.
Θα μπορούσε κανείς να συνεχίσει απαριθμώντας τα οφέλη και τις αρνητικές επιπτώσεις της διεύρυνσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όμως, αυτά είναι αρκετά κατά τη γνώμη μου, ώστε ο προβληματισμός να μετατοπιστεί σε ένα άλλο συγγενές ζήτημα, με το οποίο και θα κλείσω. Οι αλλεπάλληλες διευρύνσεις οδήγησαν σε αύξηση του αριθμού των Ευρωπαίων Πολιτών. Όμως, πολλοί- μαζί με αυτούς κι εγώ- αμφιβάλλουν για αυτό στο εξής σημείο: ο «Ευρωπαίος Πολίτης» αποτελεί απλώς έναν τίτλο ή ένα βίωμα, που το κουβαλούνε όλοι μέσα στην ψυχή και στο μυαλό τους; Εδώ το πρόβλημα εντοπίζεται σε ατομικό κι όχι σε κρατικό επίπεδο και γι’ αυτό είναι και πιο κρίσιμο. Γιατί, όσο μεγάλη κι αν είναι η θέληση των πολιτικών αρχηγών των Ευρωπαϊκών Κρατών για την ενοποίηση των Λαών της Ευρώπης, αν αυτή η επιθυμία δεν εκφράζει τους ίδιους τους πολίτες, αν δεν πηγάζει από αυτούς τους ίδιους, τότε σε καμία περίπτωση δε θα μπορέσει να φτάσει το στόχο της και θα παραμείνει στην ιστορία ως άλλη μία αποτυχημένη προσπάθεια πραγματοποίησης του οράματος της «Ενωμένης Ευρώπης».
Είναι, λοιπόν, πολλές οι προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο παρόν και ακόμη περισσότερες αυτές που θα κληθεί να αντιμετωπίσει στο μέλλον. Αν και δεν είναι σίγουρο που θα οδηγήσει αυτή η αισιόδοξη και ελπιδοφόρα διαδρομή που έχει ακολουθήσει ως τώρα, ας είμαστε σίγουροι για το γεγονός πως δεν πρόκειται να παραδοθεί αμαχητί. Ας με συγχωρέσετε που χρησιμοποιώ ορολογία που καθόλου δεν ταιριάζει στις αρχές και τις αξίες της Ενωμένης Ευρώπης, αλλά ταιριάζει απόλυτα στην αγωνιστικότητα και στην αποφασιστικότητα της να πραγματοποιήσει επιτέλους αυτήν την ανεπανάληπτη ουτοπία.
Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2007
“Φόρα πάντα Χαμόγελο”
Τη μάνα μου όταν ρώτησα πώς να ντυθώ ν’ αρέσω,
φόρα μου λέει χαμόγελο, έτσι να βγαίνεις έξω.
Με ό,τι ρούχο κι αν ντυθείς το γέλιο θα ταιριάζει
κι αν φεύγει η μόδα κι έρχεται, αυτό θα συναρπάζει.
Ό,τι κι αν φέρει η ζωή, στα χείλη σου μη σβήσει
αυτό τρανεύει τη χαρά στη λύπη δίνει λύση.
Δώρο αξιοπρόσεχτο είναι της Αφροδίτης
δείχνει τον άνθρωπο σωστό, χωρίς “σήκωμα μύτης”.
Μ’ αυτό εκπέμπεις ζεστασιά κι όχι με πανωφόρια
μ’ αυτό αστράφτεις λαμπερή κι από στολίδια χώρια.
Έχει το γέλιο δύναμη και θάματα να κάνει
πάγους σκορπά, μίση νικά και τις ψυχές τις γιάνει.
Κύμα ενέργειας θετικής, πολλές ανοίγει πόρτες
φέρνει το “εγώ” κοντά στο “εσύ”, στης ανθρωπιάς τις όχθες.
Ντύσου γλυκό χαμόγελο, τίποτα δεν κοστίζει
πλούτος γι’ αυτόν που το φορά και σ’ όσους το χαρίζει.
Δε βρίσκεται στην αγορά, δε βρίσκεται στην τσέπη
μόνο από χείλη γελαστά ο τυχερός το δρέπει.
Φόρα το μη το σκέφτεσαι, έστω στη γη κι αν πέσει
κάπου θα δώσει τη χαρά και θα στην επιστρέψει.
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
Την Παρασκευή 30/11/07 διεξηχθη ο τελικός του σχολικού πρωταθλήματος μπάσκετ του νομού μεταξύ του 2ου και του 3ου Λυκείου. Το 2ο λύκειο, που είχε δημιουργήσει μια αυτοκρατορία στο χώρο του μπάσκετ, ηττήθηκε για πρώτη φορά μετά από περίπου 5 χρόνια.
Στην πρώτη περίοδο το παιχνίδι ήταν περισσότερο αναγνωριστικό με αποτέλεσμα στα πρώτα 4 λεπτά να έχουν επιτευχθεί μόλις τρία καλάθια και σκορ 4- 2 υπέρ του 3ου λυκείου. Στη συνέχεια το 3ο λύκειο ήταν ελαφρώς καλύτερο δημιουργώντας στο τέλος της περιόδου μια διαφορά 7 πόντων, μ’ ένα απίθανο καλάθι ενός παίκτη του 3ου λυκείου με το τέλος της περιόδου. Η τελευταία επίθεση βρισκόταν στα χέρια των παικτών του 2ου λυκείου χωρίς όμως να καταφέρουν να σκοράρουν και ο παίκτης του 3ου λυκείου Πελτέκης
Δημήτρης πήρε το αμυντικό ριμπάουντ και στα 4 δευτερόλεπτα πέταξε την μπάλα από το ένα καλάθι στο άλλο πετυχαίνοντας ένα απίστευτο καλάθι δημιουργώντας το 15-8 της 1ης περιόδου υπέρ του 3ου λυκείου.
Στη δεύτερη περίοδο το 2ο λύκειο ήταν σαφώς καλύτερο και με πολύ καλή άμυνα, σωστό μπάσκετ και ορθή σκέψη στην επίθεση, πέτυχε 11 πόντους και δέχθηκε μόλις 5, με σκορ ημιχρόνου 20- 19.
Η Τρίτη περίοδος ήταν η πιο φτωχή από άποψη πόντων καθώς μπήκαν μόλις 11 πόντοι, 3 για το 2ο λύκειο και 8 για το 3ο.Οι πόντοι του 2ου λυκείου ήρθαν όλοι από βολές. Σ’ αυτό το σημείο και για την εξέλιξη του παιχνιδιού καθοριστικό ρόλο έπαιξε η κούραση, η έλλειψη ψυχραιμίας και καθαρού μυαλού. Επίσης, σημαντικός παράγοντας ήταν και η κακή διαχείριση του υλικού της ομάδας γιατί έπαιξαν μόλις 7 από τους 11 παίκτες και ο έβδομος μόλις 40 δευτερόλεπτά στο τέλος του παιχνιδιού ενώ από το άλλο σχολείο έπαιξαν οι 9 από τους 12 παίκτες. Το 2ο λύκειο είχε μια απουσία εξαιτίας της ίωσης που είχε ο Αγγελακάκης Βασίλης.
Στη τέταρτη και τελευταία περίοδο οι παίκτες του 2ου λυκείου κατέθεσαν όλες τις ψυχικές και σωματικές δυνάμεις που τους είχαν απομείνει μειώνοντας στους 4, 30- 26.Παρ’ όλα αυτά στο νευραλγικό τομέα των ριμπάουντ το αντίπαλο σχολείο νίκησε κατά κράτος παίρνοντας συνεχόμενα επιθετικά ριμπάουντ έχοντας δεύτερες και τρίτες επιθέσεις με αποτέλεσμα τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού. Επιπλέον στο κρίσιμο αυτό σημείο, το 3ο λύκειο με το Θωμά Αντωνιάδη πέτυχε δύο διαδοχικά σουτ τριών πόντων «σκοτώνοντας» τη ψυχολογία των παικτών του 2ου λυκείου και ουσιαστικά σφραγίζοντας την πρώτη απώλεια του τίτλου από το 2ο λύκειο μετά από πολλά χρόνια και την πρώτη κατάκτηση του, από το 3ο λύκειο μετά από ,επίσης, πολλά χρόνια.
Αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία του κόσμου που έδωσε δυναμικό παρόν και υποστήριξε τις προσπάθειες των παικτών του κάθε σχολείου που υποστήριζε.
Άλλη μια παράμετρος του παιχνιδιού ήταν και η διαιτησία που ευνόησε το 3ο λύκειο χωρίς όμως να αλλοιώσει το αποτέλεσμα αφού το αντίπαλο σχολείο ήταν καλύτερο και δίκαια επικράτησε του τελικού.
Συνθέσεις ομάδων
ΔΕΎΤΕΡΟ ΛΥΚΕΙΟ
1.Χατζηαποστόλου Τόλης
2.Αραμπατζής Ιορδάνης
3.Αλέξης Κουτσογιάννης
4.Χατζημεμετογλού Σαδηκ
5.Μουράτ Μουράτ
6.Φάμελος Άγγελος
7.Χονδρόπουλος Κώστας
8.Δρίνης Αλέξης
9.Λεοντίδης Γιώργος
10.Μπαγιαζίδης Θανάσης
11.Αγγελακάκης Βασίλης
12.Κουτσογιάννης Κώστας
ΤΡΙΤΟ ΛΥΚΕΙΟ
1.Πελτέκης Δημήτρης
2.Παπαδόπουλος Μπάμπης
3.Αντωνιάδης Θωμάς
4.Μπακιρτζής Κυριάκος
5.Ζαχόπουλος Αποστόλης
6.Κυράζογλου Νάσος
7.Ευσταθάκης Νίκος
8.Νικολαίδης Γιώργος
9.Παρασκευάς Δημήτρης
10.Στεργιανίδης Περικλής
11.Σωτηρακόπουλος Παύλος
12.Αραμπατζόγλου Χρήστος
ΥΓ: Η ομάδα μπάσκετ ευχαριστεί θερμά τον κόσμο που βρέθηκε στο γήπεδο και υποστήριξε τις προσπάθειες της.
Μιλώντας για την επταήμερη
Πριν ξεκινήσω να γράψω το οτιδήποτε, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω το σκοπό του συγκεκριμένου άρθρου: δεν πρόκειται για κάποιο είδος δημοσκόπησης ούτε επιδιώκει να καταλήξει στο τι είναι σωστό ή λάθος. Σκοπός του είναι να παρουσιάσει τις διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν για την πολυπόθητη για τους τελειόφοιτους μαθητές εκδρομή. Σίγουρα οι απόψεις για το θέμα της εφταήμερης εκδρομής δεν είναι μόνο αυτές. Ίσως ανάμεσα τους βρείτε κάποια που σας εκφράζει ίσως και όχι. Πρόθεση μου ήταν να παρουσιαστούν όσο το δυνατό περισσότερες διαφορετικές απόψεις ατόμων ,οι οποίοι αντιπροσωπεύουν έναν ευρύτερο κύκλο μαθητών όπως για παράδειγμα οι εκλεγμένοι μαθητές των μαθητικών κοινοτήτων.
Και για να ξεκινήσουμε ιεραρχικά, ιδού η άποψη του διευθυντή του σχολείου μας κ.Ιωαννίδη: « Η Ρόδος ίσως δεν πρέπει να προτιμηθεί φέτος από τους μαθητές διότι δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος σκοπός. Οι μαθητές επισκεπτόμενοι την Ρόδο γνωρίζουν απλώς την προσφερόμενη ‘φθηνή’ διασκέδαση.» . Συνεχίζει προτείνοντας στους μαθητές να επιλέξουν ως προορισμό κάποια περιοχή της Ελλάδας, όπως είναι η Επίδαυρος ή κάποια άλλη περιοχή με αναγνωρισμένη αρχαιολογική αξία όπου θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν θεατρικές παραστάσεις, οι οποίες θα οργανωθούν με συνεργασία των Υπουργείων Παιδείας και Πολιτισμού. Υποστηρίζει ότι η επιλογή του εκδρομικού μας προορισμού πρέπει να προκύψει από τη συνεργασία διεύθυνσης, μαθητών και δεκαπενταμελούς ενώ επισημαίνει την απροθυμία του Συλλόγου Καθηγητών να συνοδεύσουν τους μαθητές για ακόμη μια φορά στο νησί της Ρόδου.
Η φιλόλογος κ.Τάγια έχοντας πρόσφατη την εμπειρία της εφταήμερης , καθώς πέρυσι ήταν μια από τους συνοδούς καθηγητές, δηλώνει: « Η υπάρχουσα αντίληψη για την εφταήμερη εκδρομή πρέπει να αλλάξει. Οι εκδρομές έχουν μετατραπεί σε μέσο εκτόνωσης της έντασης των μαθητών που τους οδηγεί στην κατάχρηση. Επίσης, η μορφή που έχει αποκτήσει η εφταήμερη δεν βοηθά στην σύσφιξη των φιλικών σχέσεων των μαθητών, που είναι και μια από τις επιδιώξεις της»
Ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς Γ.Ελευθεριάδης προτείνει το νησί της Ρόδου γιατί, όπως αναφέρει ο ίδιος χαρακτηριστικά, «έχει ωραία κλαμπάκια αλλά και αρχαιολογικά μνημεία». Πιστεύει ότι ο προορισμός της εφταήμερης εκδρομής πρέπει να αποφασιστεί αποκλειστικά από το δεκαπενταμελές συμβούλιο.
Αντίθετα, η Λυκίδου Μέλανι, πρώτη σε ψήφους στις εκλογές του δεκαπενταμελούς συμβουλίου, υποστηρίζει ότι η περιοχή στην οποία θα διεξαχθεί η εκδρομή θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα ψηφοφορίας στην οποία θα συμμετάσχουν όλοι οι μαθητές της τρίτης τάξης. Η ίδια προτιμά το εσωτερικό καθώς πιστεύει ότι « Σ’ αυτή την εκδρομή μπορούμε να διασκεδάσουμε όλοι μαζί την τελευταία αυτή χρονιά στο σχολείο και να τη θυμόμαστε ως κάτι το ευχάριστο ».
Το εσωτερικό προτιμούν και άλλοι μαθητές για διαφορετικούς λόγους, όπως η Κ.Κυρίδου η οποία μας δηλώνει αυθόρμητα: «δεν έχω ταξιδέψει ακόμα στην Ελλάδα στο εξωτερικό θα πάω; Στην Ελλάδα θα διασκεδάσουμε περισσότερο.» Συμπληρώνει η Ν.Τσακιράκη «στο εξωτερικό δεν έχει νυχτερινή ζωή όπως τη θέλουμε εμείς.»
Ο Γ. Δημητριάδης ,επίσης μέλος του δεκαπενταμελούς, προτείνει το εξωτερικό. Δηλώνει στη 2ο λογία: « Οι εκδρομές στο εσωτερικό γίνονται σε συγκεκριμένες περιοχές π.χ στη Ρόδο όπου υπάρχει μεγάλη εκμετάλλευση χωρίς ιδιαίτερο νόημα. Θα πρέπει με ψηφοφορία οι μαθητές να αποφασίσουν αν επιθυμούν εσωτερικό ή εξωτερικό και στη συνέχεια το δεκαπενταμελές να αποφασίσει την περιοχή».
Η ιδέα του εξωτερικόυ έχει και άλλους οπαδούς όπως τις μαθήτριες Ε.Κυριαζή και Ε.Τακά οι οποίες δίνουν την δική τους οπτική: «στο εξωτερικό θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε ,εκτός από την ξένη κουλτούρα και τον πολιτισμό, και έναν διαφορετικό τρόπο διασκέδασης .» «στην Ελλάδα οι εκδρομές έχουν χάσει τον εκπαιδευτικό τους χαρακτήρα και επιπλέον δεν διασκεδάζουν όλοι οι μαθητές με τον ίδιο τρόπο. Το προτιμότερο θα ήταν να πάμε κάπου όπου όλοι θα έχουμε τη δυνατότητα να διασκεδάσουμε με τον τρόπο που μας αρέσει .» προσθέτει η Ε.Δελτσίδου.
Υπέρ της ιδέας του εξωτερικού είναι και ο Χασάν Φουρκάν, μέλος του δεκαπενταμελούς ο οποίος όμως προσθέτει «θα πρέπει να γίνει ψηφοφορία και αν οι περισσότεροι μαθητές επιθυμούν την Ρόδο ή κάποιο άλλο μέρος της Ελλάδας τελικά να πάμε εκεί.»
Στους διαδρόμους ακούω και ουδέτερες απόψεις. «είτε εσωτερικό είτε εσωτερικό το ίδιο δεν είναι ; σημασία έχει να περάσουμε καλά.» λέει στη 2ο λογία η Ε.Κωνσταντινίδου.
Μήπως όντως μας απασχολεί υπερβολικά το μέρος της εκδρομής; Άλλωστε η περιοχή είναι αυτή που θα δημιουργήσει τις αναμνήσεις ή οι άνθρωποι; Από την περιοχή εξαρτάται η πολυαναφερόμενη διασκέδαση;
Τα συμπεράσματα δικά σας. Ίσως πάμε εδώ, ίσως πάμε εκεί ή και παραπέρα, ίσως ήδη πηγαίνουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Ποιος ξέρει; Προς το παρόν κλείνω τα μάτια και λυποθυμώ…….
Κριτικές ... Κινηματογράφου
O El Greco είναι μια αριστουργηματική ευρωπαϊκή συμπαραγωγή ( Ελλάδας - Ισπανίας - Ιταλίας - Αγγλίας) που αναφέρεται στη ζωή και το έργο του διεθνούς φήμης Έλληνα ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου , που έμεινε γνωστός ως “El Greco” , “Ο Έλληνας”.Το σενάριο εκτυλίσσεται στην Κρήτη, την Ιταλία και την Ισπανία , όπου έζησε ο “El Greco”. Αρχικά περιγράφεται η πρώιμη περίοδος της ζωής και της τέχνης του στην Κρήτη την περίοδο της Βενετοκρατίας και των αγώνων των Κρητικών. Έπειτα, παρουσιάζεται η ζωή του στην Ιταλία-πολιτιστικό κέντρο της εποχής του- όπου πήγε με την προτροπή του πατέρα του για να βελτιώσει την τέχνη του , μαθητεύοντας κοντά στο Τιτσιάνο. Τέλος βλέπουμε τη ζωή του ζωγράφου στην Ισπανία, που ήταν ένας νέος κόσμος που ενέπνευσε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα και απογείωσε την τέχνη του, χαρίζοντας του φήμη, φίλους και οικογένεια . Εδώ βλέπουμε και την αντιπαράθεση του με την Ιερά Εξέταση , που καταδίκαζε ανθρώπους σε καύση στην πυρά , με γελοίες αφορμές , για να κάνει αισθητή τη δύναμη της.
Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η αφήγηση flashback από τον πρωταγωνιστή σε συνδυασμό με τις καθ’ αυτό σκηνές,
Η σκηνοθεσία του Γιάννη Σμαραγδή ήταν πραγματικά εξαιρετική. Ο σκηνοθέτης έστησε με τον κατάλληλο τρόπο τους ηθοποιούς και έμεινε μια ζωντανή εικόνα του El Greco ως προσωπικότητας αλλά και της ζωής του και των γεγονότων που τη σημάδεψαν . Αποδόθηκε με τον καλύτερο τρόπο το έργο του , ο κοινωνικός χαρακτήρας του και η επιρροή του στον κόσμο. Προβλήθηκε το κύριο στοιχείο της τεχνοτροπίας του , που είναι η κυριαρχία του φωτός που πολεμά το σκοτάδι και η απεικόνιση των ανθρώπων ως αγίων για να προβληθεί “το θεϊκό που ο κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του” .
Οι ηθοποιοί στήριξαν αξιόλογα τη σύλληψη του σκηνοθέτη και απέδωσαν εξαιρετικά τους ρόλους τους , προκαλώντας έντονα συναισθήματα. Ιδιαίτερα η ερμηνεία του Βρετανού πρωταγωνιστή Nick Ashdon (Royal Academy of Dramatic Art-London) ήταν συγκλονιστική. Απέδωσε με τον καλύτερο τρόπο την προσωπικότητα του μεγάλου καλλιτέχνη –το κρητικό και καλλιτεχνικό του ταπεραμέντο, τη φιλοπατρία και το αγωνιστικό του πνεύμα. Έτσι παρ’ όλο που δεν πολέμησε στους επαναστατικούς αγώνες της πατρίδας του, έκανε τη δική του επανάσταση , την “επανάσταση του φωτός εναντίον του σκοταδιού” και με όπλο την τέχνη του αγωνίστηκε εναντίον της αδικίας της εποχής. Αξιόλογες ήταν και οι ερμηνείες των υπόλοιπων Ελλήνων και ξένων ηθοποιών όπως του Juan Diego Botto στο ρόλο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, του Λάκη Λαζόπουλου ως προστάτη φίλου και σκιάς του El Greco, της Δήμητρας Ματσούκα και του αείμνηστου Σωτήρη Μουστάκα που έδωσε στο ρόλο του Τιτσιάνο τη δική του σφραγίδα.
Τα πλάνα και η φωτογραφία αποτύπωναν το κλίμα και την ατμόσφαιρα της εποχής με ρεαλιστικό τρόπο. Τα σκηνικά μας ταξιδεύουν στην Κρήτη της Βενετοκρατίας , την Ιταλία της Αναγέννησης , που ως καλλιτεχνικό κέντρο μάζευε καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο(χαρακτηριστική είναι η εικόνα του εργαστηρίου του Τιτσιάνο) και την Ισπανία του Μεσαίωνα , όπου κυριαρχούσε κλίμα τρόμου λόγω των ακροτήτων και θηριοδιών των ιεροεξεταστών. Χαρακτηριστικές σκηνές του κλίματος αυτού της βαρβαρότητας που επικρατούσε στην Ισπανία ήταν η καύση στην πυρά και η διαδικασία απολογίας στην Ιερά Εξέταση , που περνά βαθειά μηνύματα στο κοινό…”Μόνο το φως μπορεί να νικήσει το σκοτάδι” .
Τα κοστούμια ήταν καλαίσθητα και αντιπροσωπευτικά της εποχής και των κοινωνιών. Εντυπωσιακά ευρωπαϊκά ιταλικά και ισπανικά αναγεννησιακά φορέματα, κρητικές παραδοσιακές φορεσιές και η μεγαλοπρεπής στολή του Μεγάλου Ιεροεξεταστή που αναδείκνυε τη δύναμη του.
Εξαιρετική ήταν η μουσική επένδυση (του Βαγγέλη Παπαθανασίου) με παραδοσιακή κρητική μουσική –εμφανίζεται και ο Λουδοβίκος των Ανωγείων – και οι κρητικοί χοροί –και ο εντυπωσιακός χορός του πρωταγωνιστή- κλέβουν την παράσταση. Υπάρχει επίσης ιταλική και ισπανική παραδοσιακή μουσική με τους αντίστοιχους χορούς της εποχής. Η μουσική υπόκρουση και τα ηχητικά εφέ διεγείρουν διάφορα συναισθήματα και εντείνουν το κλίμα της αγωνίας , υποβάλλοντας μας στο κατάλληλο κλίμα.
Η ταινία είναι πραγματικά αξιόλογη. Παρουσιάζει το μεγαλείο της τέχνης και της προσωπικότητας που επηρέασε τόσο πολύ τον κόσμο. Προβάλλει τις αξίες και τα ιδανικά που αντιπροσωπεύει και συγκινεί με τον αγώνα ενός θνητού ανθρώπου που μέσω του έργου του πέρασε στην αιωνιότητα! Οι ερμηνείες είναι συγκλονιστικές και φεύγοντας θα είστε γεμάτοι από εικόνες και όμορφα συναισθήματα και θα σας κινήσει το ενδιαφέρον για την τέχνη.
Περί..."άρτου και θεαμάτων"
Και ενώ όλοι θεωρούσαμε τις σχολικές γιορτές στα πλαίσια των εθνικών επετείων μια τυπικά επαναλαμβανόμενη και βαρετή διαδικασία, που αναγκαστικά μας καθήλωνε για μία –τουλάχιστο- ώρα στις άβολες καρέκλες του σχολείου ξαφνικά τα δεδομένα άλλαξαν. Τη φετινή χρονιά οι καθηγητές αποφάσισαν να δώσουν μια πιο καλλιτεχνική, δημιουργική αλλά κυρίως εύθυμη χροιά στις γιορτές.
Έτσι, οι γιορτές τόσο της 28ης Οκτωβρίου όσο και της 17ης Νοέμβρη περιελάμβαναν προσεκτικά επιλεγμένα ποιήματα, περιεκτικές ιστορικές αφηγήσεις και πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό. Βέβαια για άλλη μια φορά τις εντυπώσεις και το χειροκρότημα-δίκαια- έκλεψε η σχολική χορωδία[Γκατζίδης Θανάσης, Γκίκα Φωτεινή, Δελτσίδου Έλενα, Καρυώτου Νατάσα, Χατηβλασίου Χρύσα] και ορχήστρα[Γκατζίδης Θανάσης(μπουζούκι), Ιωαννίδης Χρήστος(μπάσο),Κουκάκης Χρήστος(κιθάρα), Μασμανίδης Αλέξανδρος(αρμόνιο)].
Οι μαθητές ερμήνευσαν με αυτοπεποίθηση και με περίσσιο συναίσθημα δημιουργίες μεγάλων μουσουργών και στιχουργών, όπως «Της δικαιοσύνης», «Ένα το χελιδόνι», «Λεβέντης», «Το γελαστό παιδί» κ.α. Ωστόσο το πολύ καλό αυτό αποτέλεσμα δεν οφείλεται μόνο στο ταλέντο των παιδιών, αλλά εξίσου και στην μεγάλη προσπάθεια των υπεύθυνων καθηγητών(Α.Σταυρίδης,Ε.Τάγια,Ε.Χατζηγιαννάκη,Χ.Μαυρίδου) που με ζήλο και διαρκείς πρόβες κατάφεραν να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον των μαθητών και να κερδίσουν το αυθόρμητο χειροκρότημά τους.
Deyterologia...On-Line
Το 2ο Λύκειο Κομοτηνής καινοτομεί για ακόμη μια φορά! Μετά από την πρωτοβουλία των υπεύθυνων καθηγητών Καραΐσκου, Καρακολίδη και Φωλιά, αλλά και την πολύτιμη βοήθεια του καθηγητή πληροφορικής Τσακιρούδη η σχολική μας εφημερίδα «Δευτερολογία» απέκτησε το δικό της blog. Τώρα βέβαια αν αυτή η είδηση δε σας κάνει καμιά ιδιαίτερη εντύπωση, τότε ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να διαβάσετε το παρακάτω άρθρο.
Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Blog-σύντμηση του αγγλικού όρου weblog- είναι ένας διαδικτυακός τόπος-ιστοσελίδα ή τμήμα ιστοσελίδας-όπου οι χρήστες μπορούν να δημοσιεύσουν τις σκέψεις τους, τις απόψεις τους, σχόλια για την επικαιρότητα, κάτι που τους έκανε εντύπωση ή ακόμη και τα συναισθήματά τους, δηλαδή κάτι σαν ηλεκτρονικό ημερολόγιο. Ωστόσο το blog έχει αμφίδρομη λειτουργία, καθώς και άλλοι χρήστες μπορούν να το επισκεφθούν και να αντιπαραθέσουν τα δικά τους σχόλια, επισημάνσεις και παρατηρήσεις. Ουσιαστικά λοιπόν πρόκειται για ένα «ανοιχτό» forum- διαδικτυακός τόπος συναντήσεων-που μπορεί να έχει είτε προσωπικό χαρακτήρα είτε να αποτελεί λειτουργικό μέσο πραγματοποίησης συζητήσεων σε πιο γενικά θέματα.
Συγκεκριμένα το blog της «ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ» παρέχει στους επισκέπτες του τις εξής δυνατότητες:
• Ανάγνωση των θεμάτων της εφημερίδας που έχουν δημοσιευθεί, τα οποία προς δική σας διευκόλυνση είναι ομαδοποιημένα, ώστε να βρίσκεται εύκολα και άμεσα το θέμα που επιθυμείται!
• Δημοσίευση σχολιασμών πάνω στα αναρτημένα θέματα. Για να αναρτήσει κανείς ένα σχόλιο πρέπει να ακολουθήσει την παρακάτω πολύ απλή διαδικασία:
ΠΡΟΣΟΧΗ! Τα σχόλιά σας δε δημοσιεύονται αυτόματα, αλλά πρώτα ελέγχεται το περιεχόμενό τους από τον υπεύθυνο του blog. Γι’ αυτό φροντίστε, αν θέλετε να δείτε το σχόλιό σας δημοσιευμένο, αυτό να μη περιέχει υβριστικές λέξεις και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.
• Ανάγνωση ήδη δημοσιευμένων σχολίων
• Αποστολή κάποιου θέματος μέσω e-mail σε κάποιον φίλο σας
• Συμμετοχή σε δημοσκοπήσεις
Γι΄αυτό λοιπόν μη χάνετε καιρό…Πληκτρολογήστε ΤΩΡΑ “deyterologia.blogspot.com” και μπείτε στο νέο διαδικτυακό τόπο συνάντησης του 2ου Λυκείου!(Επιτέλους ένα μέρος που δεν υπάρχουν καθηγητές, μαθήματα και διαγωνίσματα…!)